Οι πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές προκλήσεις του ιμπεριαλισμού...

Οι πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές προκλήσεις του ιμπεριαλισμού και η ψύχραιμη όσο και αποφασιστική αντιιμπεριαλιστική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική αντιμετώπισή τους

Η πειρατική αρπαγή-αιχμαλωσία του Προέδρου Μαδούρο, ο αποκλεισμός-ασφυξία της Κούβας, η πολεμική απειλή στο Ιράν, τα πειρατικά ρεσάλτο σε πλοία, κτλ, είναι άμεσες αφορμές-πρόκληση παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου που δημιουργεί συνεχώς ο αμερκανονατοϊκός και σιωνιστικός ιμπεριαλισμός. Πάνω στη συνεχή αιτία του αναπόφευκτου αυτού του πολέμου από τη μεριά του, σαν το μόνο μέσο επιβίωσης του παγκόσμιου καπιταλισμού, μπροστά την τελική και ολοκληρωτική, επιθανάτια κρίση αποσύνθεσής του, οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, πολιτιστικής, ηθικής. Ταυτόχρονα, απέναντι κι ενάντια σ’ αυτό, αποδείχνεται η ψύχραιμη, όσο και αποφασιστική στάση της επαναστατικής, αντιιμπεριαλιστικής και σοσιαλιστικής ανθρωπότητας, με κέντρο απόφασής της τη ΛΔ της Κίνας και τη Ρωσική Ομοσπονδία, «υπερασπιστές της ανθρωπότητας». Στάση που έχει σκοπό να μην επιτρέψει στον ιμπεριαλισμό να επιλέξει τη στιγμή που θα εξαπολύσει τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο, στην προσπάθειά του να ευνοηθεί έτσι αυτός από την έκβαση και τ’ αποτελέσματά του και να είναι μεγαλύτερα τα δεινά για την ανθρωπότητα. Που είναι και ο διαρκής και μόνιμος στόχος του, όσο υπάρχει ακόμα ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον παγκόσμιο πόλεμο. Δηλαδή είναι ένας στόχος του ιμπεριαλισμού ανταγωνιστικά αντίθετος από το σωτήριο στόχο της ΛΔ της Κίνας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τόσο όσο αφορά αυτή την ψύχραιμη στάση, όσο και το διαρκή και μόνιμο στόχο τους, δηλαδή «να είναι όσο το δυνατό λιγότερα τα δεινά για την ανθρωπότητα από τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο» (Χ. Ποσάδας). Και ταυτόχρονα ξέροντας η ΛΔ της Κίνας και η Ρωσική Ομοσπονδία ότι κάθε πολεμική-εγκληματική επίθεση-αφορμή-πρόκληση του ιμπεριαλισμού, ακολουθείται από ένα τεράστιο μπούμερανγκ εναντίον του από την επαναστατημένη ανθρωπότητα, αλλά και από μια αύξηση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ανάμεσα σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ-Ιαπωνία, όπως  αμέσως μετά την αρπαγή του Προέδρου Μαδούρο.

El triunfo de la izquierda en Colombia “por primera vez”....

El triunfo de la izquierda en Colombia “por primera vez”, la crisis de descomposición del capitalismo-imperialismo en Inglaterra, Italia etc, producto de la intervención preventiva de Rusia en Ucrania y de la autoridad de Cuba Socialista

Εl triunfo de la izquierda en Colombia se ha combinado muy rápido con la crisis de descomposición y caída de los gobiernos de países capitalistas columnas del imperialismo mundial, como son Inglaterra e Italia, la disminución-caída continua de la autoridad-poder del imperialismo yanki, representado en su presidente que “cae” y “duerme” continuamente “volviendo” así “los EEUU en el mundo”, como dijo, seguramente junto con sus “uñas criminales” de guerra, crisis continua de los gobiernos en Francia y Alemania, asesinado del ex primer ministro de Japón, etc. Todos acontecimientos históricos políticos que expresan el proceso y la relación de fuerzas mundial, en el enfrentamiento sistema contra sistema, que se está dando en este periodo con la intervención y el golpe preventivo militar de Rusia en Ucrania, contra la guerra mundial y nuclear que prepara y ejerce continuamente en pruebas de guerra, invasiones, ocupaciones, golpes de estado (como ha afirmado mismo personalidad oficial de ellos, golpes de estado mismo en los EEUU también, como ha previsto y analizado J. Posadas) el imperialismo mundial, EEUU-UE-OTAN-AUKUS contra la humanidad.

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ, ΛΑΪΚΗΣ ΚΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ

Η δεξιά ψάχνει απελπισμένα -όρος που δείχνει πολιτικά την κατάσταση της- πώς θα μπορέσει να επωφεληθεί από την κρίση ανόδου του εθνικού και λαϊκού προτσές, πώς θα χρησιμοποι­ήσει τις αδυναμίες του αντιπάλου και να πετύχει ένα σταθερό σημείο στήρι­ξης, για να σταματήσει και να συντρί­ψει προς την αντίθετη κατεύθυνση την κοινωνική πρόοδο, αυτό που από την άλλη πλευρά αναπτύσσεται και να εμποδίσει ώστε αυτή η κατάσταση πραγμάτων και η αντικειμενική πορεία που βρίσκεται σ’ εξέλιξη, να κάνει το άλμα, από Εθνικό και Λαϊκό, σε επί­σης Επαναστατικό, που είναι η ανα­γκαία και αναντικατάστατη φάση για να σταθεροποιηθεί αυτό που έχει ήδη κατακτηθεί.

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΝΔΟΥΡΑ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ

CMP (Ομοσπονδία Λαϊκών Κινημάτων) -Τμήμα Αργεντινής

Το πολιτικοστρατιωτικό πραξικόπη­μα που ανέτρεψε και εξόρισε παράνο­μα το συνταγματικό πρόεδρο της Ον­δούρας, Μανουέλ Ζελάγια, στις 28 του Ιούνη του 2009, είναι η δεύτερη συγκεκριμένη απόπειρα του ιμπεριαλισμού στον 21ο αιώνα, να καταστρέ­ψει γνήσιες κυβερνήσεις, που αναδεί­χτηκαν από δημοκρατικές εκλογές και που προχωράνε προς μια ολοκληρω­μένη, οικονομική και κοινωνική δημο­κρατία. Το κάνει μέσα από τους στρα­τηγούς του Πενταγώνου, τις στρατιω­τικές βάσεις τους που έχουν ήδη εγκα­ταστήσει στην Κεντρική Αμερική, σαν ένα βήμα πριν την επιστροφή στην πολιτική της «εθνικής ασφάλειας», σαν στρατηγικό πολιορκητικό κριό και στην κατευθυνόμενη επιβολή, μέσα από βολικές και υποχείριες κυβερνή­σεις, της παλιάς εξωτερικής τους πο­λιτικής στην ήπειρο. Η προηγούμενη δράση ήταν αυτή της 11 του Απρίλη του 2002, ενάντια στην κυβέρνηση του Ούγκο Τσάβες, στην Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας, που επέβαλε για 47 ώρες τη νόθα κυβέρ­νηση του Καρμόνα, του «κοντού», μέχρι που ο λαός στους δρόμους και οι επαναστατικές και νόμιμες ένοπλες δυνάμεις αποκατέστησαν τη νομιμότη­τα και τη δημοκρατία, με τον πρόεδρο Ούγκο Τσάβες. Τώρα, το πραξικόπη­μα στην Ονδούρα είναι στην ίδια γραμμή κι έχει την ίδια πηγή, τόσο στην καπιταλιστική αντιδραστική και ταξική κοινωνική αντίληψη, όσο και στον πολιτικό στόχο, να σταματήσουν μια δημοκρατική πρόοδο και τις νέες μορφές διανομής του εθνικού εισοδή­ματος, που αποτυπώνουν οι κυβερνή­σεις που προχωράνε σε αντιιμπερια­λιστικά επαναστατικά μέτρα στην κάθε χώρα. Δεν είναι ένα τυχαίο χτύ­πημα, αλλά αποτέλεσμα αυτής της πραγματικότητας, όπου ο ιμπεριαλι­σμός, μέσα στην καθολική του κρίση, έχει μόνο δυο δρόμους για να διατη­ρηθεί: 1) Να οργανώσει, όπως προτεί­νει ο τωρινός πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα, μια πολιτική σχέση με τη Λατινική Αμερική, με διαφορετι­κή μορφή απ’ αυτή που προωθήθηκε μέχρι τώρα, αλλά χωρίς να εξειδικεύει αυτή τη μορφή, ούτε να προωθεί την εφαρμογή αυτών των νέων σχέσεων στο ημισφαίριο, πράγμα που καταλή­γει στο χρόνο και στη διάρθρωση να είναι απλά μια τακτική για την επιβολή της γενικής στρατηγικής, ίδιας μ’ αυτή του δόγματος Μονρόε (1823), δηλαδή «Αμερική για τους αμερικανούς» (βο-ρειοαμερικανούς), του Τζέιμς Μονρόε, δυο φορές προέδρου των ΗΠΑ το 19ο αιώνα. Και 2) την πολιτική του «μαστίγιου», σαν δεύτερη επιλογή επιβολής, που είναι αυτή που επισείει σήμερα το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ. Οι μορφές της επιβολής είναι το «καρρότο» που δε­λεάζει τα «γαϊδούρια» (γι’ αυτούς γαϊ­δούρια είναι ο λαός), ή η ανοιχτή και εντεινόμενη εισβολή μέσα από «στρα­τιωτικές βάσεις», κάτω από διαφορετι­κές μάσκες, όπως η πάλη ενάντια στην «τρομοκρατία και τα ναρκωτι­κά», όπως επιχειρούν να κάνουν στην Παραγουάη τώρα. Όλο αυτό σαν μέ­ρος αυτού που χαρακτηρίζεται σαν επικοινωνιακός «περιφερικός πόλεμος μικρής έντασης», σαν ένα όπλο που εισβάλει καθημερινά σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Μια κατάσταση που στην Αργεντινή βρισκόμαστε στο δρόμο του να τη συντρίψουμε, με το νέο Νόμο για τα Οπτικοακουστικά Μέσα (SCA), που προτάθηκε από την κυβέρνηση της συντρόφισσας Κριστί-να Φερνάντεζ ντε Κίρχνερ και που τώρα συζητιέται για την επικύρωση του στο συμβούλιο των γερουσιαστών της δημοκρατίας.

ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ: ΤΡΕΙΣ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Ελισαίο Ραμίρεζ, 5/10/2009

Η τωρινή κρίση του Πλατιού Μετώ­που (ΠΜ) δεν είναι προάγγελος κα­μιάς κοινωνικής ήττας του λαού. Ο Πέντρο Μπορντάμπερρυ (Κόμμα Κολοράδο, σύμμαχου του υποψήφιου της δεξιάς Λακάγιε)) ήδη αποφάνθηκε: «Ο Λακάγιε ήδη έβγαλε την πετσέ­τα…» (κουρασμένος και καταϊδρωμέ­νος, σημ. μετάφρ.) και ο Τόμας Λίν, από το εβδομαδιαίο περιοδικό Μπούσκεδα, φτάνει στο ίδιο συμπέρασμα από άλλο δρόμο: Ο Λ. Α. Λακάγιε ήδη ξέρει ότι δεν μπορεί να καθοδηγήσει κοινωνικά τη χώρα. Ούτε η Ουρουγου­άη, η Λατινική Αμερική, ούτε ο κό­σμος, ακόμα και οι ΗΠΑ στρέφονται προς τα δεξιά. Ο κύριος μέντορας του συστήματος Μπάρακ Ομπάμα, είναι αναγκασμένος να επιτεθεί στο σύστη­μα, έστω κι αν δεν προτίθεται ούτε τώρα ούτε στο μέλλον να το αλλάξει. Πού λοιπόν μπορεί να στηριχτεί ο Λαγάγιε, για να προσφέρει διέξοδο στην κρίση του συστήματος του;

ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ (ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ-ΠΟΣΑΔΙΚΟ) ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΕΚ) ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΚΟΜΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΤΥ ΜΕΤΩΠΟ (ΠΜ)

Το ΕΕΚ, (Τροτκιστικό-Ποσαδικό) συνέστησε μια συμμαχία, ένα Εκλογι­κό Μέτωπο με το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ουρουγουάης κι έχουμε την πρό­θεση να το μετασχηματίσουμε σ’ ένα πολιτικό Ενιαίο Μέτωπο, ενσωματώ­νοντας κι άλλες Πλατυμετωπικές δυνά­μεις. Σαν ένα βήμα πριν την οικοδόμη­ση του Ενιαίου ταξικού, Προλεταρια­κού Μετώπου, μέσα στο Πλατύ Μέτω­πο.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ

Χαιρετίζουμε της μάζες της Βραζιλί­ας, την κυβέρνηση της, ιδιαίτερα το σύντροφο Λούλα, για την επιτυχία που σημαίνει η πραγματοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016 στη χώρα τους. Είναι μια επιβολή των λαών του κακώς ονομαζόμενου Τρίτου Κόσμου, στο δρόμο της ανοικοδόμη­σης της νέας κοινωνίας, που ήδη ανα­δύεται. Αυτής που εκφράζεται και στον αθλητισμό, κάτω από ανισομερή και συνδυασμένη μορφή, γιατί ακόμα κινείται ανάμεσα στα συμφέροντα των αστικών τάξεων από τη μια και των μαζών από την άλλη.

Αργεντινή, CGT (ΓΣΕ): Δήλωση της Μαρ ντελ Πλάτα Πολιτική Επιτροπή του Εθνικού Ρεύματος του Περονικού Συνδικαλισμού

Στις 18 του Σεπτέμβρη του 2009, στην πόλη Μαρ ντελ Πλάτα, η Πολιτική Επι­τροπή του Εθνικού Ρεύματος του Περονικού Συνδικαλισμού, διαμόρφωσε ένα ντοκουμέντο που αποκαθιστά τα ιστορικά προγράμματος της Χουέρτα Γκράντε και Λα Φάλντα, το πνεύμα της Πρωτομαγιάς του 1968, το Κείμενο της Εθνικής Συμφωνίας του Ιούνη του 1973, τα 26 σημεία της CGTRA (ΓΣΕ Αργεντινής Δημοκρατίας) και τους αγώνες του Κινήματος των Αργεντινών Εργαζομένων (ΜΤΑ), ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό.

Οι περονικές συνδικαλιστικές οργα­νώσεις, που με τη θέληση μας παρα­βρεθήκαμε στη συνάντηση πολιτικής και ιδεολογικής συζήτησης, θέλουμε να δηλώσουμε στον Περονικό Λαό ιδιαίτερα και σ’ όλους τους αργεντι­νούς καλής θέλησης, την απόφαση μας να συστήσουμε ένα πολιτικό συνδικαλιστικό ρεύμα, που θα συμβάλλει στην αναδιοργάνωση του Εθνικού και Λαϊκού Κινήματος, σαν διαρθρωτικό άξονα των εθνικών συμφερόντων, σαν εγγύηση για τις κρατικές πολιτικές και για να καθορίσει μια ατζέντα που θα είναι από και για τους αργεντινούς. Ταπεινά αποτελούμε μέρος της εργα­ζόμενης τάξης, αλλά με τη δύναμη των πεποιθήσεων μας, αισθανόμαστε κλη­ρονόμοι ένδοξων γεγονότων του αργε­ντινού συνδικαλισμού, που ήξερε σε καθοριστικές στιγμές κλειδιά της ιστο­ρίας της χώρας μας, να εκφραστεί με καθαρότητα και σύνεση.

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ ΟΛΙΓΟΠΩΛΙΑ. ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΜΜΕ

Ζούμε μια νέα φάση της ιστορίας της χώρας, ενώ πλησιάζουμε στη ΔΙΑΚΟΣΙΟΣΤΗ επέτειο της Πολιτικής Ανε­ξαρτησίας του 1810. Η συζήτηση στο Κογκρέσο της Δημοκρατίας του νέου Νόμου για τις Υπηρεσίες Οπτικοακου­στικής Επικοινωνίας (SCA), δεν περ­νάει από το στενά τεχνικό μέρος ενός τέτοιου νόμου, αλλά από την πολιτική με την οποία θέλουμε να προχωρή­σουμε ή όχι, μ’ αυτό το νέο Νόμο. Που είναι ο αντίποδας του νόμου που ψή­φισε η δικτατορία και που επέτρεψε τη συνέχιση και την αύξηση της συ­γκέντρωσης του επιχειρηματικού ολι­γοπωλίου στα ΜΜΕ, όπως αυτή αντι­προσωπεύεται από το γκρούπ Κλαρίν. Είναι μια νέα φάση για την Πλη­ροφόρηση που γεννάνε οι κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις, εκφράζοντας την ανάγκη της διαρκούς εξέλιξης του ανθρώπινου όντος και του πολιτισμού που αυτό γεννάει. Αυτή η πρόοδος πάει ενάντια στην οικονομία της ελεύ­θερης αγοράς, που υποτάσσει την ελευθερία του ανθρώπινου όντος, στις ανάγκες της συγκεντρωμένης καπιτα­λιστικής ιδιοκτησίας. Η πρόοδος που σημαίνει η κατανομή των οπτικοακου­στικών δικαιωμάτων σε τρία ίσα μέρη, το ιδιωτικό, το κρατικό και το κοινοτι­κό, ή μη εμπορικό, σε όλες τους τις μορφές, είναι μια πρόοδος που συ­γκρούεται με τα σχέδια της πολιτικής αντιπολίτευσης της δεξιάς και των ισχνών κοινωνικών δυνάμεων της.

Η ΟΥΝΑΣΟΥΡ (ΕΝΩΣΗ ΝΟΤΙΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΕΘΝΩΝ) ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΛΑΪΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ (Τμήμα Αργεντινής)

Στο Κίτο του Εκουαδόρ συνεδρία­σαν οι πρόεδροι όλων των χωρών της Νότιας Αμερικής που αποτελούν την ΟΥΝΑΣΟΥΡ, όπου απουσίασε ο Ουρίμπε από την Κολομβία. Συνδυάστη­κε με τη δεύτερη προεδρική εντολή του Ραφαέλ Κορέα μέχρι το 2013, που έλαβε στις πρόσφατες εκλογές στο Εκουαδόρ, που πάει πολύ πέρα από το τυπικό της ανάληψης της εκ περι­τροπής προεδρίας της ΟΥΝΑΣΟΥΡ από τον ίδιο, ακολουθώντας την προε­δρία της συντρόφισσας προέδρου της Χιλής Μισέλ Μπασελέτ. Σ’ αυτή τη συνεδρίαση εξετάστηκαν θέματα μεγά­λης σημασίας για τους λαούς, ιδιαίτε­ρα αυτής της περιοχής του ημισφαιρί­ου.

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΗΝ ΜΠΕΑΤΡΙΣ ΚΟΓΙΑΔΟΣ (Βέρα)

Αγαπητοί σύντροφοι:

Σήμερα 22 Νοέμβρη του 2009 πέθα­νε η αγαπημένη συντρόφισσα Βέρα, Μπεατρίς Κογιάδος. Η ασθένεια που «η επιστήμη και οι γιατροί του συστή­ματος» δεν μπόρεσαν να διαγνώσουν έγκαιρα και να την αντιμετωπίσουν, στέρησε τον οργανισμό της από κάθε αντίσταση και πέθανε από «καρδιακή ανακοπή», σύμφωνα με το επίσημο πιστοποιητικό. Αυτά τα λόγια βγαί­νουν από το βάθος της καρδιάς μας για τη συντρόφισσα Βέρα, με ανακα­τεμένα συναισθήματα βαθιάς αγανά­κτησης και πόνου και αδυναμίας που οι λαοί του κόσμου αισθάνονται την κάθε στιγμή, απέναντι σ’ ένα σύστη­μα, για το οποίο το ανθρώπινο ον, η φύση και το σύμπαν, δεν είναι το κέ­ντρο της ύπαρξης του.

Το 1991 οργανώσαμε μαζί της το ταξίδι της στο Κουβανικό Εργατικό Κράτος, όπου πραγματοποίησε μια εξαίρετη δραστηριότητα, που ήδη έχει μείνει σαν μέρος της ιστορίας της ταξικής πάλης, εκείνες τις στιγμές, όταν όλοι συκοφαντούσαν την Κούβα, τον Φιντέλ και τη σοσιαλιστική επανάσταση, που όπως έλεγαν «έπεφτε» και η Βέρα πήγε κι έκανε ένα μεγάλο έργο στην Κούβα.

Δεν την αποχαιρετούμε, γιατί όπως της είπαμε, βάζοντας το χέρι μας πά­νω στο ακίνητο μέτωπο της, συνεχίζει μαζί μας και με τις μάζες του κόσμου, στην πάλη για το σοσιαλισμό. Η οικο­γένεια της, εμείς, τη συνεχίζουμε!

Η οικογένεια της, της οποίας αποτε­λούμε μέρος, θα συνεχίσουμε τη ΣΥ­ΝΕΙΔΗΤΗ ΚΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΖΩΗ, ΓΙΑ Ν’ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΑΘΛΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΚΑΒΡΙΑΣ, ΠΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙ­ΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΙ ΕΞΟΥΣΙΑ.

Σας αγκαλιάζουμε αγαπημένοι σύ­ντροφοι.

Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ ΒΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑ­ΡΟΥΣΑ!!!

Ελισαίο Ραμίρεζ

Εκ μέρους του Λατινοαμερικάνικου Γραφείου της Ποσαδικής 4ης Διε­θνούς

Μπουένος Άιρες, 22/11/2009

ΝΙΚΗΣΑΝ ΟΙ ΜΑΖΕΣ ΤΗΣ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ: ΑΡΧΙΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ

Ήδη ακούγονται οι σάλπιγγες του εκλογικού θριάμβου, οι ήχοι που α­ναγγέλλουν ότι μια άλλη εποχή ξεκινά­ει! Δεν είναι άλλος ένας θρίαμβος, ούτε οποιοσδήποτε θρίαμβος των μαζών της Ουρουγουάης. Αυτές οι εκλογές δείχνουν ότι η πρωτοπορία, κοινωνικά ερμηνευμένη από την πλειοψηφία του λαού, αποφάσισε να δώσει τη μάχη για τον επανα­στατικό μετασχηματισμό της Ου­ρουγουάης. Δεν είναι μόνο μια εκλο­γική επιτυχία, αλλά ο κοινωνικός θρίαμβος της πλειοψηφίας του λα­ού πάνω στον ταξικό εχθρό. Επί­σης πάνω στο συντηρητισμό, τον οπορτουνισμό, τις πελατειακές σχέσεις και το ρεφορμισμό της πλειοψηφίας των ηγεσιών. Πάνω κι ενάντια στο βάρος που αυτό ασκεί πάνω στις μάζες και την ταξική πά­λη.

ΧΙΛΗ: ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΗΣ-ΠΟΣΑΔΙΚΗΣ 4ΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

Χαιρετίζουμε και στηρίζουμε τα Κόμματα της ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ (Σοσιαλιστικό – Χριστιανική Δημοκρατία -Ριζοσπαστικό Σοσιαλδημοκρατικό -Κόμμα Για τη Δημοκρατία) και της Συμμαχίας ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣ­ΣΟΤΕΡΑ (Κομμουνιστικό Κόμμα -Χριστιανική Αριστερά, μικρότερα κόμματα της αριστεράς), για την ιστορική υπογραφή μιας Δημοκρατικής Συμφωνίας ενάντια στον αποκλεισμό. Χαιρετίζουμε την παρουσία στην εκδήλωση της υπογραφής του προέδρου της Εργατικής Συνομοσπονδίας (CUTCH).

ΧΙΛΗ: ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Ένα μήνα πριν τις προεδρικές και κοινοβουλευτικές εκλογές ενισχύεται η βεβαιότητα του θριάμβου ανάμεσα στα μέλη και τους ψηφοφόρους της Συμπαράταξης (συμμαχία της κεντρο­αριστεράς, από το Σοσιαλιστικό, Ριζο­σπαστικό, Χριστιανοδημοκρατικό, κτλ κόμματα) που έχει επικεφαλής τον Εντουάρντο Φρέι σαν υποψήφιο για την προεδρία και αποδυναμώνεται η σιγουριά των οπαδών του Πινιέρα ότι θα κερδίσουν από τον πρώτο γύρο, όπως είναι το όνειρο τους. Αυτό το σύστημα των δημοσκοπήσεων που δημιουργήθηκε εδώ και δεκαετίες, για να εμποδίσει ή να καθυστερήσει την ανάδειξη προοδευτικών κι επαναστα­τικών κυβερνήσεων, σήμερα στρέφε­ται εναντίον τους. Αυτοί βλέπουν ότι ο Μάρκο Ενρίκες (πρώην σοσιαλιστής, που κατεβαίνει τώρα ανεξάρτητος), που αποτελεί μέρος της στρατηγικής του συστήματος δεν καταφέρνει να φτάσει τον Φρέι. Σίγουρα ο Μάρκο δεν μείωσε τη δύναμη του, όπως είχα­με προβλέψει, αλλά έχει ανέβει στις δημοσκοπήσεις, αλλά επίσης είναι πολύ σίγουρο ότι είναι παραφουσκω­μένο το ποσοστό του και είναι μακριά από το να φτάσει τον Φρέι, όπως θέ­λουν τα MM Ε του συστήματος κι όπως φοβούνται οι αβέβαιοι του δικού μας στρατοπέδου. Μαζί με την υποστήριξη μας στην προεδρική υποψηφιότητα του Φρέι, στηρίζουμε τους υποψήφι­ους για το Κοινοβούλιο που προέρχο­νται από τα κόμματα της κυβερνητικής Συμπαράταξης και του ψηφοδελτίου Μαζί Μπορούμε Περισσότερα (το Μπορούμε, Podemos, είναι από τα αρχικά του Κοινωνική Δημοκρατική Εξουσία, και είναι συμμαχία ανάμεσα στο ΚΚ Χιλής, τη Χριστιανική Αριστε­ρά και άλλα μικρότερα Κόμματα της αριστεράς), ανάμεσα σ’ αυτούς, τους υποψήφιους που προέρχονται από την Εργατική Συνομοσπονδία CUT, τον Αρτούρο Μαρτίνεζ του Σοσιαλιστι­κού Κόμματος, πρόεδρο της CUT και τον Κριστιάν Κουέβας, του Μαζί Μπο­ρούμε, ηγέτη του συνδικάτου χαλκού.