Απέναντι σε νόθες -πάντα- αστικές εκλογές, αναγκαία η αντιιμπεριαλιστική-αντικαπιταλιστική πορεία της χώρας

 

Αν μπορεί να προκύψει κάτι θετικό, προοδευτικό και στις επόμενες κοινοβουλευτικές αστικές εκλογές στην Ελλάδα, αυτό πρέπει και μπορεί να είναι η επαναστατική, κομμουνιστική, σοσιαλιστική, αριστερή οικολογική και εξωκοινοβουλευτική πρωτοπορία να επέμβει σ’ αυτές, για να προωθήσουν οι ηγεσίες τους την αντιιμπεριαλιστική-αντικαπιταλιστική πορεία της χώρας, με μια Κυβέρνηση της Αριστεράς

Αμείλικτος Διαλεκτικός Ιστορικός Υλισμός (κοινωνική ιστορία της -πάντα διπολικής και ποτέ «πολυπολικής»- πάλης των τάξεων): Όσο μεγαλύτερη κι αναπόφευκτα ακροτελεύτια-επιθανάτια είναι και γίνεται καθημερινά και περισσότερο η ολόπλευρη οικονομική, κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική, ηθική κρίση κι αποσύνθεση του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, τόσο περισσότερο κι αναπόφευκτα ακροτελεύτια-επιθανάτια γίνεται η μοναδική διέξοδος επιβίωσης γι’ αυτό το σύστημα ο πόλεμος, με όλα τα μέσα, και ο ναζιφασισμός, με όλες τις μορφές και μεθόδους, ενάντια στην εργατική τάξη, όλους τους εργαζόμενους του χεριού και του πνεύματος, όλη την ανθρωπότητα και τους υπερασπιστές της. Με άλλες μορφές, αυτή ήταν η πορεία προς την παρακμή-ακροτελεύτια φάση, βάρβαρο τέλος, όλων των συστημάτων της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, δουλοκτησίας, φεουδαρχίας και τώρα του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού.

 Ανάμεσα στ’ αλλά, αυτό το ακροτελεύτιο-επιθανάτιο αυτής της πορείας αποδείχνεται στο λεγόμενο «πεδίο», όπου κάθε πολεμική και ναζιφασιστική επίθεση αυτού του συστήματος, με επικεφαλής το γιάνκικο-γιανκικοΝατοϊκό-ευρωπαϊκό-σιωνιστικό ιμπεριαλισμό γυρίζει μπούμερανγκ ενάντιά του. Αυτό όχι μόνο γιατί αυτή η επίθεση στηρίζεται ακριβώς σ’ αυτή την ολόπλευρη αποσύνθεση, σαπίλα του συστήματος και στην ταξική απόκρουση από τη μεριά των μαζών -στις ίδιες τις ιμπεριαλιστικές χώρες, κέντρα του συστήματος- αυτής της αποσύνθεσης και της πολεμικής και ναζιφασιστικής επίθεσης που τη συνοδεύει, αλλά και γιατί η ταξική πάλη της εργατικής τάξης, όλων των εργαζόμενων, μαζί με την πάλη των καταπιεσμένων κι εκμεταλλευόμενων εθνών, χωρών και λαών του κόσμου, έχει ήδη ανυψωθεί κι επεκταθεί σε κάθε χώρα, ήπειρο, παγκόσμια, σε αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική-σοσιαλιστική-κομμουνιστική και κάθε φορά και περισσότερο και σε όλους τους τομείς, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό, ηθικό, στρατιωτικό, εδώ και πάνω από έναν αιώνα, μετά τη Μεγάλη Ρώσικη Σοσιαλιστική Επανάσταση. Και καθώς είναι φυσικό, λογικό, αναπόφευκτο, απέναντι κι ενάντια στη μονόδρομη βάρβαρη στρατιωτική και ταυτόχρονα ναζιφασιστική επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού ενάντια στην ανθρωπότητα και τους υπερασπιστές της, την Κίνα, τη Ρωσία και τους συμμάχους τους, η άμυνα και η αναγκαία αντεπίθεση-προληπτική επίθεση από τη μεριά αυτής της ανθρωπότητας και των υπερασπιστών της να είναι κύρια επίσης στρατιωτική, αλλά στην τωρινή ταξική ουσία της αντιιμπεριαλιστική πολεμική-αντιπολεμική-αντιναζιφασιστική, με όλα τα μέσα.

Η ταξική ιστορικο-κοινωνική ανταγωνιστική διαφορά με το ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο είναι ότι αυτή η στρατιωτική άμυνα-αντεπίθεση-επίθεση του αντιιμπεριαλιστικού στρατοπέδου έχει και όλο το οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό, ηθικό στήριγμα της φιλειρηνικής και προοδευτικής-σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής ανθρωπότητας, σε αντίθεση με το ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο που δεν το έχει με κανένα τρόπο και σε κανέναν τόπο και τομέα.

Κανένας «λαός ΔΕΝ μπορεί να σώσει το λαό», (όπως αντίθετα, ταξικά αντιιστορικά, ως προδοτικά ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ, ισχυρίζεται η γραφειοκρατική ηγεσία του ΚΚΕ) χωρίς την ταξική πάλη του και μάλιστα αποκλειστικά Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΝΥΨΩΜΕΝΟ ΕΠΙΠΕΔΟ. Είναι γι’ αυτό που εμείς έχουμε χαρακτηρίσει την Κίνα και τη Ρωσία «σωτήρες των λαών», «Υπερασπιστές της Ανθρωπότητας» και της αναπόφευκτης πορείας της προς το Επαναστατικό κι Εργατικό Κράτος σε κάθε χώρα και παγκόσμια και στο σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Απέναντι κι ενάντια στη δικτατορία των μονοπωλίων-ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού, τον πόλεμο και το ναζιφασισμό τους, μόνο η «υπαρκτή» ιδιόμορφη Δικτατορία του Προλεταριάτου, με κέντρο το Εργατικό Κράτος της Κίνας και το Κομμουνιστικό Κόμμα της στην Εξουσία, μαζί και με την Ομοσπονδιακή Ρωσία (Σοβιετική σε λαό, στρατό, κατακτήσεις με το πρώην Εργατικό Κράτος της ΕΣΣΔ και τα Κομμουνιστικά Κόμματά της), με τον Κρατικό Κεντρικό Σχεδιασμό τους, που περιλαμβάνει πολλές χώρες και περιοχές σε όλες τις ηπείρους, μπορεί να «σώσει», να κάνει να επιβιώσει αλλά και ν’ αναπτύξει τον κάθε «λαό» οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά, ηθικά. Από μόνος του, χωρίς την ταξική πάλη του, Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΟΥ κανένας «λαός» δεν μπορεί ούτε καν να «σωθεί».

Και είναι αυτό που γίνεται αντικειμενικά, αλλά εν μέρει και συνειδητά, από τα Επαναστατικά Κομμουνιστικά, Εργατικά και Σοσιαλιστικά Κόμματα, που κατανοούν και δρουν σ’ αυτό και γι’ αυτό το προτσές, παρά κι ενάντια στις πάντα αντεπαναστατικές γραφειοκρατικές ηγεσίες κάθε απόχρωσης, που πρόδωσαν και παρέδωσαν στον καπιταλισμό ακόμα και ολόκληρα Εργατικά Κράτη! Εκείνες οι γραφειοκρατικές ηγεσίας ήταν και είναι οι μέντορες και των σημερινών γραφειοκρατιών, που ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ-ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΤΑΚΤΙΚΗ-ΘΕΩΡΙΑ-ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ, ούτε να σκεφτούν δεν θέλουν για μια πορεία προς αυτό το Εργατικό Κράτος! Και για να ολοκληρώσουν την προδοσία τους και την ατολμία τους τολμούν οι τρισάθλιες (ευτυχώς μια μικρή μειοψηφία τους στο Παγκόσμιο Κομμουνιστικό Κίνημα) να χαρακτηρίζουν το μεγαλύτερο Εργατικό Κράτος της ιστορίας, τη Λαϊκή Κίνα, σαν ιμπεριαλιστικό και τον επαναστατικό αντιιμπεριαλιστικό πόλεμό της -και της συμμάχου της Ρωσίας- σαν ιμπεριαλιστικό!!!!! Σπέρνοντας τη σύγχυση -όπως πάντα- και προσφέροντας έτσι το καλύτερο άλλοθι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-σιωνισμού-Ιαπωνίας!!!! Ανάμεσά τους και η γραφειοκρατία του ΚΚΕ, δίνοντας άλλοθι στην πολεμική και ναζιφασιστική στις μεθόδους κυβέρνηση της δεξιάς του Μητσοτάκη. Όντας μάλιστα το μοναδικό κόμμα της Αριστεράς που δεν βάζει σαν επείγον καθήκον της ταξικής-πολιτικής πάλης την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης, που ήδη έχει βάλει βαθιά την Ελλάδα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό!!!! Και πολύ περισσότερο ούτε καν προτείνουν την καθοδήγηση και τη συμμετοχή τους σε μια Εργατοαγροτική Κυβέρνηση της Αριστεράς, σήμερα επειγόντως αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική, διώχνοντας από τη χώρα τον ιμπεριαλισμό τον πόλεμο και το ναζιφασισμό του, αλλά και παλεύοντας διεθνιστικά ενάντιά του.

Όταν η γραφειοκρατική ηγεσία του ΚΚΕ, απέναντι στην τωρινή ιμπεριαλιστική επίθεση της Ελλάδας στην ανθρωπότητα και τους υπερασπιστές της, δεν προωθεί έμπρακτα την ανατροπή της κυβέρνησης που την προωθεί, στην πραγματικότητα την ανέχεται. Φανταστείτε πόσο θα υποταχτεί -ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ- στο σύστημα και την όποια κυβέρνησή του σε μια δήθεν «άμυνά» της (σαν ενεργό μέλος του αμερικανονατοϊκού και ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού ποτέ δεν θα είναι «άμυνά» της αλλά επίθεσή της) . Θέλει να προετοιμάσει τον ελληνικό λαό για μια νέα προδοσία της, σαν αυτή στις δύο μεταπολεμικές επαναστάσεις στην Ελλάδα, λίγο πριν αυτές οδηγήσουν τη χώρα πανελλαδικά σε Λαϊκή Δημοκρατία-Εργατικό Κράτος της Ελλάδας!!!! Και τότε και τώρα δεν πρόκειται αυτή η γραφειοκρατία να ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (Λένιν). Αλλά η ιστορία «θα επαναληφθεί τώρα μόνο σαν φάρσα -για τη γραφειοκρατία- κι όχι σαν τραγωδία -για τη χώρα και το λαό της», γιατί θα επέμβει και στη χώρα αυτή η ιδιόμορφη Δικτατορία του Προλεταριάτου-Άμεση Εργατική-Λαϊκή Δημοκρατία-Εργατικό Κράτος στον κόσμο και όχι μια νέα σταλινική γραφειοκρατία και οι μεταπολεμικές συμφωνίες της με τον ιμπεριαλισμό.

Σ’ αυτό το σημείο: πιστεύουμε ότι υπάρχουν ήδη σημάδια στον Ριζοσπάστη (όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ) ότι πρόκειται για το «κύκνειο άσμα» αυτής της γραφειοκρατικής ηγεσίας του ΚΚΕ -όπως αναλύσαμε ενόψει του 22^ου Συνεδρίου του-, όταν υπάρχουν μέρες που απέναντι κι ενάντια στην προδοτική θέση-τίτλο αυτής τη εφημερίδας για «ιμπεριαλιστική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή» (ταυτίζοντας το Ιράν με τις ΗΠΑ-Ισραήλ!!!), δημοσιεύεται αντίθετα ο σωστός τίτλος-θέση «ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν», ή «επίθεση του ιμπεριαλισμού στο Ιράν» επίσης σωστή. Και βέβαια προδοτικά επιμένουν -για πόσο ακόμα;- να έχουν τον τίτλο-θέση και περιεχόμενο των άρθρων του Ριζοσπάστη για τον πόλεμο στην Ουκρανία σαν «ιμπεριαλιστική σύγκρουση».

Στην πλειοψηφία τους αυτές οι γραφειοκρατικές ηγεσίες μένουν σ’ αυτό που δικαιολογεί την ύπαρξή τους, σαν παράσιτα του εργατικού, επαναστατικού, σοσιαλιστικού και κομμουνιστικού κινήματος, μέσα στον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό: μένουν στην κλασική ταξική πάλη στην -ανύπαρκτη πια- αστική δημοκρατία, στα πλαίσια του συστήματος, προδίδοντας έτσι την τωρινή «ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΦΑΣΗ» ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ, που αναλύουμε εδώ και δεκαετίες, κάτω από την καθοδήγηση-πρόβλεψη του μαρξιστή-λενινιστή-τροτσκιστή δασκάλου της 4^ης Διεθνούς Χ. Ποσάδας. Δηλαδή στην ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΝΤΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ αλλά ανυψωμένη κι εκτεταμένη σε παγκόσμια σύγκρουση «σύστημα ενάντια σε σύστημα», «αναπόφευκτα πολεμική, σε αναμέτρηση τελική και τελικού ξεκαθαρίσματος των λογαριασμών ανάμεσά τους». Ο πάντα θρασύδειλος Τραμπ-ουκισμός του ιμπεριαλισμού, που συνδυάζεται με τον αντικομουνισμό του στις ίδιες τις ΗΠΑ, αλλά κύρια με τον δηλωμένο αντικομουνισμό ενάντια στην Κίνα, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι γι’ αυτή τη σύγκρουση συστήματος ενάντια σε σύστημα πρόκειται. Όποιος πιστεύει και απαιτεί ότι μπορούν, ο ιμπεριαλισμός και οι αντιπρόσωποί του στην Ελλάδα, να κάνουν κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνουν, σπέρνει αυταπάτες και σύγχυση στον κόσμο. Ό, τι διαφορετικό γίνεται στον κόσμο και στην Ελλάδα εκτός από αυτό που είναι η θέληση και η δράση του ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου όπου ανήκει και η Ελλάδα, είναι αποτέλεσμα της παγκόσμιας και τοπικής ταξικής πάλης Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΝΥΨΩΜΕΝΟ ΚΙ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΟ ΕΠΙΠΕΔΟ.

Οι διάφορες οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές, πολιτιστικές, ηθικές κατακτήσεις της ανθρωπότητας, ανάμεσα στ’ άλλα ο αμφιταλαντευόμενος, ή/και εικονικός, λεγόμενος «πολυπολισμός», οι εκάστοτε νίκες και Κυβερνήσεις της Αριστεράς, που περιλαμβάνει την επαναστατική αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική-εθνικιστική Αριστερά, κάθε απόχρωσης και κύρια το γεγονός ότι τουλάχιστον προς το παρόν «ο ιμπεριαλισμός δεν μπορεί να κάνει τον ατομικό πόλεμο, όταν, όπου και όπως θέλει» (Χ. Ποσάδας), κτλ, είναι αποτέλεσμα μόνο και μόνο αυτής της παγκόσμιας και τοπικής ταξικής πάλης Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ. Το ΑΒ του διαλεκτικού ιστορικού υλισμού, άγνωστο ή προδομένο από τη γραφειοκρατία, αλλά αμείλικτο όπως γράψαμε στην αρχή, είναι ότι την ιστορία δεν τη γράφει ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός και τα προηγούμενα καθεστώτα της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, αλλά Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ Σ’ ΑΥΤΑ. ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ, ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ «ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ», ΚΑΙ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΙΩΝΑ ΚΙ ΑΝΑΓΕΝΝΙΕΤΑΙ, ΑΝΥΨΩΝΕΤΑΙ ΚΙ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ, ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ «ΣΩΣΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ».

Και βέβαια μια άλλη, βασική, θεμελιώδης ιστορικο-κοινωνική ανταγωνιστική διαφορά του αντιιμπεριαλιστικού-αντικαπιταλιστικού-σοσιαλιστικού στρατοπέδου με το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό είναι ότι ενώ το πρώτο προχωράει με διάφορες μορφές στην εγκαθίδρυση της Άμεσης, Εργατικής-Λαϊκής Δημοκρατίας, βασισμένης πάνω στη Δικτατορία του Προλεταριάτου, απέναντι, ενάντια και καταργώντας τη Δικτατορία, τον πόλεμο και το ναζιφασισμό των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού τους. Που με τη σειρά της, αυτή η ίδια η δικτατορία των μονοπωλίων δεν επιτρέπει και καταργεί κάθε ίχνος αστικής δημοκρατίας στις καπιταλιστικές-ιμπεριαλιστικές χώρες. Κι είναι γι’ αυτό που οι έτσι κι αλλιώς διεφθαρμένες Εξουσίες, Δικαστική, Νομοθετική, Εκτελεστική στον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό είναι ενωμένες σε μία, την Εκτελεστική, αυτή δηλαδή που εκτελεί τον πόλεμο και το ναζιφασισμό του, με όλα τα μέσα και μορφές, όπως και στην Ελλάδα, ενώ αντίθετα στο αντιιμπεριαλιστικό-αντικαπιταλιστικό-σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό στρατόπεδο όλες αυτές οι Εξουσίες, ήταν, είναι και θα είναι σύντομα παντού ενωμένες σε μία, την Πραγματική, την Άμεση Δημοκρατία-Ανακλητότητα των Αντιπροσώπων, την Εργατική-Λαϊκή-Σοβιετική, από κάτω μέχρι πάνω κι αντίστροφα, με αποκέντρωση-συγκέντρωση-αποκέντρωση της Αμεσοδημοκρατικής επέμβασης του κόσμου στις αποφάσεις και τις εκτελέσεις τους.

Αν μπορεί να προκύψει κάτι θετικό, προοδευτικό και στις επόμενες κοινοβουλευτικές αστικές εκλογές στην Ελλάδα, αυτό πρέπει και μπορεί να είναι η επαναστατική, κομμουνιστική, σοσιαλιστική, αριστερή οικολογική και εξωκοινοβουλευτική πρωτοπορία να επέμβει σ’ αυτές για να προωθήσουν οι ηγεσίες τους αυτόν τον προσανατολισμό, προπαγάνδα, κατεύθυνση στη χώρα.

Γράψαμε στο κείμενό μας πάνω στη σωστή και ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών στη Νικαράγουα: ΟΙ αστικές εκλογές σ’ αυτή τη  σημερινή φάση της ιστορίας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μέσο, άλλοθι, για τη «νομιμοποίηση» της δικτατορίας των μονοπωλίων και του χρηματιστικού κεφαλαίου, του ιμπεριαλιστικού πολέμου και ναζιφασισμού τους, στην κάθε χώρα και στον κόσμο. ΜΟΝΟ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΣ ΝΟΘΕΣ: Αφού καθορίζονται από αυτή τη δικτατορία, χρηματιστική, επεμβατική-εισβολής από τη μεριά του ιμπεριαλισμού, μιντιακή, καλπονοθευτική, δημοσκοπική-πληροφορική-ηλεκτρονική, κτλ και καθόλου από τη μεριά της δυνατότητας επέμβασης των εκλογέων σε δημοκρατικές διαδικασίες. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε άμεσα και σε όλες τις εκλογές όλο αυτό, αρκεί να δούμε το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις που προέρχονται από αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές αναδείχνονται με ποσοστό λιγότερο από το 20-25% του εκλογικού σώματος, λόγω της αποχής-απόρριψης του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και της «δημοκρατίας»-δικτατορίας του, με όλα τα μέσα, από τη μεριά των μαζών.

Γράψαμε επίσης πριν δύο χρόνια: Η ΑΣΤΙΚΗ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ «ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ» ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΕΘΑΝΕ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ «ΒΑΣΙΛΕΙΟ» ΤΗΣ, ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΚΡΟΤΕΛΕΥΤΙΑ ΚΟΛΑΣΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ.

ΖΗΤΩ Η ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ-ΛΑΙΚΗ-ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ, ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ) ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΑΡΚΗ-ΑΕΝΑΗ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ, «ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» (Καρλ Μαρξ). ΚΑΤΑΡΓΩΝΤΑΣ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΤΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ «ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ» (Καρλ Μαρξ) ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ, ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ, ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ «ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ».

Υποστηρίζουμε την ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών στη Νικαράγουα

Υποστηρίζουμε χωρίς όρους την πρόθεση-πρόταση του Συμπροέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα για ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών

Υποστηρίζουμε χωρίς όρους την πρόθεση-πρόταση του Συμπροέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα για ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών, αυτών που στη σημερινή φάση της ιστορίας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μέσο, άλλοθι, για τη «νομιμοποίηση» της δικτατορίας των μονοπωλίων και του χρηματιστικού κεφαλαίου, του ιμπεριαλιστικού πολέμου και ναζιφασισμού τους, στην κάθε χώρα και στον κόσμο. ΜΟΝΟ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΣ ΝΟΘΕΣ: Αφού καθορίζονται από αυτή τη δικτατορία, χρηματιστική, επεμβατική-εισβολής από τη μεριά του ιμπεριαλισμού, μιντιακή, καλπονοθευτική, δημοσκοπική-πληροφορική-ηλεκτρονική, κτλ και καθόλου από τη μεριά της δυνατότητας επέμβασης των εκλογέων σε δημοκρατικές διαδικασίες. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε άμεσα και σε όλες τις εκλογές όλο αυτό, αρκεί να δούμε το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις που προέρχονται από αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές αναδείχνονται με ποσοστό λιγότερο από το 20-25% του εκλογικού σώματος, λόγω της αποχής-απόρριψης του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και της «δημοκρατίας»-δικτατορίας του, με όλα τα μέσα, από τη μεριά των μαζών.

Οι αποικιακές χώρες, όπως ήταν οι Νικαράγουα, όταν απέκτησαν την ανεξαρτησία τους στη φάση του ιμπεριαλιστικού πια καπιταλισμού, δεν απέκτησαν ποτέ την πραγματική εθνική ανεξαρτησία, την αυτοδιάθεση και την εθνική και λαϊκή κυριαρχία, αυτή που θα υπήρχε αν αυτές οι χώρες προλάβαιναν να την αποκτήσουν πριν τη φάση του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού και να γίνουν πραγματικές αστικές δημοκρατίες, σαν αυτές της φάσης των αστικών επαναστάσεων και της εμφάνισης κι ανάπτυξης του καπιταλισμού, ενάντια στη φεουδαρχία.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι, όχι μόνο αυτές οι αποικιακές και μισοαποικιακές χώρες του κόσμου, που δεν  γνώρισαν ποτέ, ή σχεδόν ποτέ αυτή την αστική δημοκρατία, αλλά ακόμα και αναπτυγμένες αστικές δημοκρατικές καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, στη φάση αυτή της δικτατορίας των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού τους, με επικεφαλής τον αμερικάνικο-αμεκανονατοϊκό-ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό, βίωσαν με το χειρότερο τρόπο τις αστικές-καπιταλιστικές δικτατορίες, το ναζιφασισμό και τον πόλεμό τους, δύο παγκόσμιους και πολλούς τοπικούς.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ (από Χ. ΠΟΣΑΔΑΣ)

Για τον προληπτικό επαναστατικό πόλεμο (απόσπασμα από τη διάλεξη του Χ. Ποσάδας στην Ελλάδα, που δημοσιεύουμε στο φύλλο με αρ. 136 της ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ)

Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα, εμείς πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίος ο προληπτικός πόλεμος. Ήμασταν οι μόνοι που κάναμε αυτή την προγραμματική δήλωση το 1960. Πριν λιγότερο από ένα χρόνο, ο υπουργός άμυνας του Γερμανικού Εργατικού Κράτους Χόφμαν δήλωσε ότι «ένας πόλεμος ανάμεσα στην καπιταλιστική Γερμανία και το Εργατικό Κράτος της Γερμανίας, από τη μεριά του Εργατικού Κράτους δεν θα είναι ένας κατακτητικός πόλεμος, αλλά αναγκαίος» και στη συνέχεια ανέλυσε: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να προετοιμαστούμε και να μην τον αφήσουμε να πάρει την πρωτοβουλία». Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Τον απομάκρυναν, όχι από τη θέση του, αλλά από το ρόλο του, δεν εμφανιζόταν δημόσια, αλλά στη συνέχεια εμφανίστηκε και πάλι. Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Λέμε λοιπόν, ναι. Πριν τρία χρόνια, στην ΕΣΣΔ, ένας ανώτατος ηγέτης της σοβιετικής αεροπορίας δημοσίευσε ένα βιβλίο, όπου έθετε το ζήτημα: ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Κυκλοφόρησε αρκετά το βιβλίο, στη συνέχεια το απέσυραν από την κυκλοφορία. Οι Βιετναμέζοι, στην τωρινή συζήτηση ανέπτυξαν μια σειρά από θέσεις κοντινές με τον προληπτικό πόλεμο, γιατί προβάλουν: «είναι αναπόφευκτη μια σύγκρουση ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό». Και ο Χόφμαν σε άλλη δήλωσή του δήλωσε αυτό: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει την τελική λογοδοσία». Ολόκληρη η φράση είναι δική μας και είναι πολύ καλό. Δεν συζήτησαν δημόσια, αλλά όταν ο υπουργός άμυνας φτάνει σε μια τέτοια γνώμη, είναι γιατί αντιπροσωπεύει μια κοινή γνώμη ενός σημαντικού μέρους του Γερμανικού Εργατικού Κράτους.

Πιστεύουμε ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Δεν έχει άλλο μέτρο. Δεν μπορεί να δεχτεί να εξαφανιστεί από την ιστορία, προετοιμάζει τον πόλεμο. Ναι λοιπόν, προετοιμάζει τον πόλεμο και πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Δεν είναι ένα πρόβλημα αγένειας, είναι ένα πρόβλημα ιστορικής πρωτοβουλίας. Γιατί πρέπει να επιβάλουμε στον ταξικό εχθρό μια πρόοδο, που αυτός δεν τη δέχεται και δεν μπορεί να τη δεχτεί. Αλλά την ίδια στιγμή που πρέπει να κάνουμε τον προληπτικό πόλεμο πρέπει να προετοιμάσουμε τις συνθήκες για να τον κάνουμε. Και να πάρουμε υπόψη τη στιγμή, τις συνθήκες που συμφέρουν. Για παράδειγμα, καλώντας την Αφρική, την Ασία, και τη Λατινική Αμερική να προωθήσουν την πρόοδο και ν’ αναπτύξουν κάθε δραστηριότητα για την πρόοδο της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Κι ο μόνος τρόπος για να το κάνουν είναι αντικαπιταλιστικός. Αυτό είναι να προετοιμάσουμε τον πόλεμο.

Η ΕΣΣΔ και όλα τα Εργατικά Κράτη ξέρουν καλά ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Αλλά αυτοί φοβούνται, αμφιβάλλουν, έχουν αρκετή γραφειοκρατική επιρροή, αλλά έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Στην ΕΣΣΔ συζητήθηκε ανοιχτά η κριτική στον Στάλιν και το Γενικό Επιτελείο του στρατού δήλωσε: «δεν θα κάνουμε τα λάθη του Στάλιν ν’ αφήσουμε να ξαφνιαστούμε από τον πόλεμο. Δεν θα σταματήσουμε μπροστά στην ανάγκη να χτυπήσουμε όταν κι όπως είναι αναγκαίο». Είναι μια αρχή προληπτικού πολέμου. Κάθε επανάσταση είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Κάθε μεγάλη απεργία είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Δηλαδή στις μάζες ο προληπτικός πόλεμος είναι κάτι το κανονικό, είναι οι ηγεσίες αυτές που φοβούνται. Δεν έχουν σιγουριά, έχουν γραφειοκρατικούς περιορισμούς, δεν ενεργούν με την ιστορική συνείδηση να εκφράσουν την ανάγκη να συντρίψουν τον καπιταλισμό για να προοδεύσουμε, γι’ αυτό αμφιβάλλουν. Αλλά κανένας επιστημονικός ηγέτης δεν αμφιβάλλει ότι ο πόλεμος είναι μια ιστορική λύση για τις τάξεις. Και όντας ο πόλεμος ένα όργανο για την ιστορική λύση, αυτός που χτυπάει πρώτος έχει πλεονέκτημα. Είναι μια στρατηγική αρχή του πολέμου. Η βόμβα νετρονίου είναι μέρος του προληπτικού πολέμου του καπιταλισμού. Την φτιάχνουν προβλέποντας μεγάλες διαδηλώσεις, κινήματα, που οδηγούν στην αντικαπιταλιστική πάλη.

ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ-ΠΟΣΑΔΙΚΟ), ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΣΑΔΙΚΗΣ 4^ΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ 2026

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΙΑΠΩΝΙΑΣ

Απέναντι στον, ολοφάνερα πια, αναπόφευκτο διαρκή αντιλαϊκό, αντεπαναστατικό, αντισοσιαλιστικό-αντικομμουνιστικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, τη δικτατορία των εξοπλισμών και του πολέμου τους, που όχι μόνο δεν μπορεί να ικανοποιήσει καμιά Πρωτομαγιάτικη εργατική και λαϊκή διεκδίκηση, αλλά αντίθετα καταργεί καθημερινά κάθε προηγούμενη ταξική κατάκτησή της:

Σε αντεπίθεση τελική, επαναστατική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική, τα Μανιφέστα της φετινής και κάθε Εργατικής Πρωτομαγιάς, αλλά και τα καθημερινά, πρέπει και μπορούν και σύντομα θ’ ανυψωθούν σε Διαρκή «Κομμουνιστικά Μανιφέστα». Σε επιστημονική σοσιαλιστική, μαρξιστική-λενινιστική-τροτσκιστική-ποσαδική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» των Μαρξ και Ένγκελς, όπως πάντα έκανε ο μαρξιστής δάσκαλος Χ. Ποσάδας και η Ποσαδική 4^η Διεθνής του. Στις διαρκώς νέες μορφές που έπαιρνε και κάθε φορά και περισσότερο παίρνει (όσο καθυστερεί η ανατροπή του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού) η εφαρμογή του. Στην «αναπόφευκτη τελική σύγκρουση και λογοδοσία συστήματος ενάντια σε σύστημα, σοσιαλισμός-κομμουνισμός ενάντια σε καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό» (Χ. Ποσάδας). Κι έτσι όπως αυτή η σύγκρουση αναπτύσσεται παγκόσμια εδώ και έναν και πάνω αιώνα, μετά την εγκαθίδρυση του ιμπεριαλισμού «ανώτατου όσο και τελικού σταδίου του καπιταλισμού» (Β. Ι. Λένιν), αλλά και, ενάντιά του και σε αντεπίθεση, την Πρώτη Μεγάλη Σοσιαλιστική Ρωσική Επανάσταση των Λένιν-Τρότσκι («Διαρκής Επανάσταση»)-Μπολσεβίκων και την εγκαθίδρυση του πρώτου Εργατικού (Σοσιαλιστικού) Κράτους, της ΕΣΣΔ και στη συνέχεια των άλλων Εργατικών Κρατών.  Σε συγκεκριμένη, στις δοσμένες συνθήκες-μορφές, αλλά με το ίδιο ταξικό επαναστατικό περιεχόμενο, Προγραμματική, Πολιτική, Τακτική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» και τότε και τώρα. Μια εφαρμογή που θα έχει και τώρα την κορύφωσή της, όπως τότε, τη δημιουργία και τη δράση της Εργατικής-Κομμουνιστικής Διεθνούς, με βάση-περιεχόμενο αυτή την εφαρμογή του.

«Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: το φάντασμα του κομμουνισμού. Όλες οι δυνάμεις της γερασμένης Ευρώπης ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα…». «…Είναι καιρός πια οι κομμουνιστές να εκθέσουν ανοιχτά μπροστά σ' όλο τον κόσμο τις αντιλήψεις τους, τους σκοπούς τους, τις επιδιώξεις τους και ν' αντιπαραθέσουν στο παραμύθι του κομμουνιστικού φαντάσματος ένα Μανιφέστο του ίδιου του κόμματος….» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο).

Η τωρινή «ιερή συμμαχία», ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, ενωμένη, με τον πόλεμο και το ναζιφασισμό της, «κυνηγάει» πάντα και τώρα αυτό το «φάντασμα του κομμουνισμού». Που τώρα αποδείχτηκε περίτρανα, εδώ και έναν και πάνω αιώνα, ότι ήταν «φάντασμα» οπωσδήποτε για τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, αλλά όραμα κι επιδίωξη για τις μάζες του κόσμου, παγκόσμια, αλλά και κατάκτησή τους. Όχι μόνο στην ΕΣΣΔ και την Κίνα, αλλά σε όλες τις ηπείρους, με τη μορφή των Εργατικών κι Επαναστατικών Κρατών και των αντιιμπεριαλιστικών εθνικιστών-εθνικοαπελευθερωτικών επαναστάσεων σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου και Κυβερνήσεων σε πολλές!

Ο ιμπεριαλισμός εγκληματικά, πολεμικά και ναζιφασιστικά "εξάγει την αντεπανάσταση"...

Ο ιμπεριαλισμός εγκληματικά, πολεμικά και ναζιφασιστικά "εξάγει την αντεπανάσταση", αναγκαία η κοινωνικοπολιτική και στρατιωτική "εξαγωγή-εισαγωγή της επανάστασης"

Καθώς ο ιμπεριαλισμός βλέπει, αισθάνεται ότι κάθε επίθεσή του πολεμική και ναζιφασιστική, όπως και η πρόσφατη δολοφονία της ηγεσίας και του λαού του αντιιμπεριαλιστικού Ιράν, γρήγορα γυρίζει μπούμερανγκ ενάντιά του -όπως ήδη έγινε και σ’ αυτή την εγκληματική περίπτωση-, ο μόνος τρόπος επιβίωσης του ιμπεριαλισμού, ο «αναπόφευκτος ατομικός πόλεμος και ο ναζιφασισμός», όπως προέβλεψαν οι μαρξιστές-λενινιστές-τροτσκιστές δάσκαλοί μας και ο Χ. Ποσάδας, γίνεται πιο αναπόφευκτος από ποτέ για τον ιμπεριαλισμό. Και γι' αυτό αυτές οι ενέργειες προετοιμασίας για παγκόσμιο πόλεμο και ναζιφασισμό είναι συνεχείς και δεν θα τελειώσουν ποτέ πριν από την τελική εξάλειψή του, στην υπάρχουσα τελική σύγκρουση συστήματος ενάντια σε σύστημα. Στο μεταξύ, ο ιμπεριαλισμός θα επιδιώκει πάντα να διατηρεί την πρωτοβουλία, πάντα μέσω του πολέμου και του ναζιφασισμού. Είναι επομένως αναγκαίο, το αντιιμπεριαλιστικό, επαναστατικό και σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό στρατόπεδο ν’ αναλάβει την πρωτοβουλία ώστε «να ελαχιστοποιηθεί η ζημιά ενός παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου για την ανθρωπότητα»(Χ. Ποσάδας), ενώ ο ιμπεριαλισμός θέλει και κάνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή «τη μέγιστη δυνατή ζημιά στην ανθρωπότητα, ακόμη και την εξάλειψή της, μαζί με τη φύση, προκειμένου να επιβιώσει ο ίδιος ο ιμπεριαλισμός», αν και αυτό δεν θα συμβεί.