ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ-ΠΟΣΑΔΙΚΟ), ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΣΑΔΙΚΗΣ 4^ΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ 2026

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΙΑΠΩΝΙΑΣ

Απέναντι στον, ολοφάνερα πια, αναπόφευκτο διαρκή αντιλαϊκό, αντεπαναστατικό, αντισοσιαλιστικό-αντικομμουνιστικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, τη δικτατορία των εξοπλισμών και του πολέμου τους, που όχι μόνο δεν μπορεί να ικανοποιήσει καμιά Πρωτομαγιάτικη εργατική και λαϊκή διεκδίκηση, αλλά αντίθετα καταργεί καθημερινά κάθε προηγούμενη ταξική κατάκτησή της:

Σε αντεπίθεση τελική, επαναστατική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική, τα Μανιφέστα της φετινής και κάθε Εργατικής Πρωτομαγιάς, αλλά και τα καθημερινά, πρέπει και μπορούν και σύντομα θ’ ανυψωθούν σε Διαρκή «Κομμουνιστικά Μανιφέστα». Σε επιστημονική σοσιαλιστική, μαρξιστική-λενινιστική-τροτσκιστική-ποσαδική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» των Μαρξ και Ένγκελς, όπως πάντα έκανε ο μαρξιστής δάσκαλος Χ. Ποσάδας και η Ποσαδική 4^η Διεθνής του. Στις διαρκώς νέες μορφές που έπαιρνε και κάθε φορά και περισσότερο παίρνει (όσο καθυστερεί η ανατροπή του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού) η εφαρμογή του. Στην «αναπόφευκτη τελική σύγκρουση και λογοδοσία συστήματος ενάντια σε σύστημα, σοσιαλισμός-κομμουνισμός ενάντια σε καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό» (Χ. Ποσάδας). Κι έτσι όπως αυτή η σύγκρουση αναπτύσσεται παγκόσμια εδώ και έναν και πάνω αιώνα, μετά την εγκαθίδρυση του ιμπεριαλισμού «ανώτατου όσο και τελικού σταδίου του καπιταλισμού» (Β. Ι. Λένιν), αλλά και, ενάντιά του και σε αντεπίθεση, την Πρώτη Μεγάλη Σοσιαλιστική Ρωσική Επανάσταση των Λένιν-Τρότσκι («Διαρκής Επανάσταση»)-Μπολσεβίκων και την εγκαθίδρυση του πρώτου Εργατικού (Σοσιαλιστικού) Κράτους, της ΕΣΣΔ και στη συνέχεια των άλλων Εργατικών Κρατών.  Σε συγκεκριμένη, στις δοσμένες συνθήκες-μορφές, αλλά με το ίδιο ταξικό επαναστατικό περιεχόμενο, Προγραμματική, Πολιτική, Τακτική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» και τότε και τώρα. Μια εφαρμογή που θα έχει και τώρα την κορύφωσή της, όπως τότε, τη δημιουργία και τη δράση της Εργατικής-Κομμουνιστικής Διεθνούς, με βάση-περιεχόμενο αυτή την εφαρμογή του.

«Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: το φάντασμα του κομμουνισμού. Όλες οι δυνάμεις της γερασμένης Ευρώπης ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα…». «…Είναι καιρός πια οι κομμουνιστές να εκθέσουν ανοιχτά μπροστά σ' όλο τον κόσμο τις αντιλήψεις τους, τους σκοπούς τους, τις επιδιώξεις τους και ν' αντιπαραθέσουν στο παραμύθι του κομμουνιστικού φαντάσματος ένα Μανιφέστο του ίδιου του κόμματος….» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο).

Η τωρινή «ιερή συμμαχία», ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, ενωμένη, με τον πόλεμο και το ναζιφασισμό της, «κυνηγάει» πάντα και τώρα αυτό το «φάντασμα του κομμουνισμού». Που τώρα αποδείχτηκε περίτρανα, εδώ και έναν και πάνω αιώνα, ότι ήταν «φάντασμα» οπωσδήποτε για τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, αλλά όραμα κι επιδίωξη για τις μάζες του κόσμου, παγκόσμια, αλλά και κατάκτησή τους. Όχι μόνο στην ΕΣΣΔ και την Κίνα, αλλά σε όλες τις ηπείρους, με τη μορφή των Εργατικών κι Επαναστατικών Κρατών και των αντιιμπεριαλιστικών εθνικιστών-εθνικοαπελευθερωτικών επαναστάσεων σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου και Κυβερνήσεων σε πολλές!

Ο ιμπεριαλισμός εγκληματικά, πολεμικά και ναζιφασιστικά "εξάγει την αντεπανάσταση"...

Ο ιμπεριαλισμός εγκληματικά, πολεμικά και ναζιφασιστικά "εξάγει την αντεπανάσταση", αναγκαία η κοινωνικοπολιτική και στρατιωτική "εξαγωγή-εισαγωγή της επανάστασης"

Καθώς ο ιμπεριαλισμός βλέπει, αισθάνεται ότι κάθε επίθεσή του πολεμική και ναζιφασιστική, όπως και η πρόσφατη δολοφονία της ηγεσίας και του λαού του αντιιμπεριαλιστικού Ιράν, γρήγορα γυρίζει μπούμερανγκ ενάντιά του -όπως ήδη έγινε και σ’ αυτή την εγκληματική περίπτωση-, ο μόνος τρόπος επιβίωσης του ιμπεριαλισμού, ο «αναπόφευκτος ατομικός πόλεμος και ο ναζιφασισμός», όπως προέβλεψαν οι μαρξιστές-λενινιστές-τροτσκιστές δάσκαλοί μας και ο Χ. Ποσάδας, γίνεται πιο αναπόφευκτος από ποτέ για τον ιμπεριαλισμό. Και γι' αυτό αυτές οι ενέργειες προετοιμασίας για παγκόσμιο πόλεμο και ναζιφασισμό είναι συνεχείς και δεν θα τελειώσουν ποτέ πριν από την τελική εξάλειψή του, στην υπάρχουσα τελική σύγκρουση συστήματος ενάντια σε σύστημα. Στο μεταξύ, ο ιμπεριαλισμός θα επιδιώκει πάντα να διατηρεί την πρωτοβουλία, πάντα μέσω του πολέμου και του ναζιφασισμού. Είναι επομένως αναγκαίο, το αντιιμπεριαλιστικό, επαναστατικό και σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό στρατόπεδο ν’ αναλάβει την πρωτοβουλία ώστε «να ελαχιστοποιηθεί η ζημιά ενός παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου για την ανθρωπότητα»(Χ. Ποσάδας), ενώ ο ιμπεριαλισμός θέλει και κάνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή «τη μέγιστη δυνατή ζημιά στην ανθρωπότητα, ακόμη και την εξάλειψή της, μαζί με τη φύση, προκειμένου να επιβιώσει ο ίδιος ο ιμπεριαλισμός», αν και αυτό δεν θα συμβεί.

Οι πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές προκλήσεις του ιμπεριαλισμού...

Οι πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές προκλήσεις του ιμπεριαλισμού και η ψύχραιμη όσο και αποφασιστική αντιιμπεριαλιστική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική αντιμετώπισή τους

Η πειρατική αρπαγή-αιχμαλωσία του Προέδρου Μαδούρο, ο αποκλεισμός-ασφυξία της Κούβας, η πολεμική απειλή στο Ιράν, τα πειρατικά ρεσάλτο σε πλοία, κτλ, είναι άμεσες αφορμές-πρόκληση παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου που δημιουργεί συνεχώς ο αμερκανονατοϊκός και σιωνιστικός ιμπεριαλισμός. Πάνω στη συνεχή αιτία του αναπόφευκτου αυτού του πολέμου από τη μεριά του, σαν το μόνο μέσο επιβίωσης του παγκόσμιου καπιταλισμού, μπροστά την τελική και ολοκληρωτική, επιθανάτια κρίση αποσύνθεσής του, οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, πολιτιστικής, ηθικής. Ταυτόχρονα, απέναντι κι ενάντια σ’ αυτό, αποδείχνεται η ψύχραιμη, όσο και αποφασιστική στάση της επαναστατικής, αντιιμπεριαλιστικής και σοσιαλιστικής ανθρωπότητας, με κέντρο απόφασής της τη ΛΔ της Κίνας και τη Ρωσική Ομοσπονδία, «υπερασπιστές της ανθρωπότητας». Στάση που έχει σκοπό να μην επιτρέψει στον ιμπεριαλισμό να επιλέξει τη στιγμή που θα εξαπολύσει τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο, στην προσπάθειά του να ευνοηθεί έτσι αυτός από την έκβαση και τ’ αποτελέσματά του και να είναι μεγαλύτερα τα δεινά για την ανθρωπότητα. Που είναι και ο διαρκής και μόνιμος στόχος του, όσο υπάρχει ακόμα ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον παγκόσμιο πόλεμο. Δηλαδή είναι ένας στόχος του ιμπεριαλισμού ανταγωνιστικά αντίθετος από το σωτήριο στόχο της ΛΔ της Κίνας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τόσο όσο αφορά αυτή την ψύχραιμη στάση, όσο και το διαρκή και μόνιμο στόχο τους, δηλαδή «να είναι όσο το δυνατό λιγότερα τα δεινά για την ανθρωπότητα από τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο» (Χ. Ποσάδας). Και ταυτόχρονα ξέροντας η ΛΔ της Κίνας και η Ρωσική Ομοσπονδία ότι κάθε πολεμική-εγκληματική επίθεση-αφορμή-πρόκληση του ιμπεριαλισμού, ακολουθείται από ένα τεράστιο μπούμερανγκ εναντίον του από την επαναστατημένη ανθρωπότητα, αλλά και από μια αύξηση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ανάμεσα σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ-Ιαπωνία, όπως  αμέσως μετά την αρπαγή του Προέδρου Μαδούρο.

22ο Συνέδριο ΚΚΕ: Να μετασχηματιστεί (με ανατροπή) σε κύκνειο άσμα της τωρινής αντεπαναστατικής και αντικομουνιστικής γραφειοκρατικής ηγεσίας του

22^ο Συνέδριο ΚΚΕ:

Να μετασχηματιστεί (με ανατροπή) σε κύκνειο άσμα της τωρινής αντεπαναστατικής και αντικομουνιστικής γραφειοκρατικής ηγεσίας του, μέσα και από την τεράστια επιρροή του Τροτσκισμού-Ποσαδισμού στο Παγκόσμιο Κομμουνιστικό Κίνημα αλλά και σε μέλη και στελέχη του ΚΚΕ.

Εισαγωγικό, επιβεβαιωτικό της επέμβασής μας, σημείωμα:

Η ιμπεριαλιστική πολεμική και ναζιφασιστική εγκληματική πειρατική αιχμαλωσία του Προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, αποκαλύπτει συντριπτικά και ακυρώνει όλη την αντεπαναστατική και αντικομουνιστική ουσία των Θέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ (βλέπε της γραφειοκρατικής ηγεσίας του) μπροστά στο 22^ο Συνέδριο του Κόμματος, όπως εμείς την έχουμε αποκαλύψει διεξοδικά σ’ αυτή μας την ανάλυση των Θέσεων αυτών, πριν και εν μέσω της αιχμαλωσίας του Προέδρου Μαδούρο.

Γι’ αυτό προτείνουμε την άμεση αναβολή του 22^ου Συνέδριου του ΚΚΕ και την πραγματοποίησή του με άλλη ηγεσία, επαναστατική και κομμουνιστική, εκλεγμένη με πραγματική εσωτερική δημοκρατία, μπολσεβίκικου τύπου, για να εκφράσει και στο Συνέδριο, την ελεύθερη, αντίθετη σ’ αυτές τις Θέσεις, επαναστατική και κομμουνιστική θέση των μελών και στελεχών του Κόμματος.

Το 1991, μέσα σε λίγους μήνες έγιναν δύο Συνέδρια του ΚΚΕ, 13^ο και 14^ο, γιατί γρήγορα κι αποφασιστικά έπρεπε να διατηρηθεί η κομμουνιστική φυσιογνωμία του Κόμματος, απέναντι

στις αντεπαναστατικές και αντικομουνιστικές προσπάθειες μεγάλου μέρους της γραφειοκρατικής ηγεσίας του να διαλύσει το Κόμμα μέσα στο ρεφορμισμό και το Συνασπισμό, αφού πρώτα είχε στο 13^ο Συνέδριο υιοθετήσει τον αντεπαναστατικό και αντικομμουνιστικό ρεφορμισμό και οπορτουνισμό. Τώρα και πάλι, οι επόμενοι μήνες πρέπει και μπορούν να σημάνουν τη διατήρηση της πραγματικά επαναστατικής και κομμουνιστικής φυσιογνωμίας του Κόμματος Και μάλιστα να το διατηρήσουν στα πλαίσια του Παγκόσμιου Κομμουνιστικού Κινήματος (ΠΚΚ), από το οποίο η τωρινή ηγεσία του όχι μόνο απομακρύνουν το ΚΚΕ, αλλά και στο μεταξύ διασπούν και σαμποτάρουν με κάθε τρόπο την ενότητα αυτού του ΠΚΚ και την προσεχή προοπτική του για μια Νέα Κομμουνιστική Διεθνή. Διαλύοντας έτσι τώρα το Κόμμα μέσα στον αντεπαναστατικό και αντικομμουνιστικό σεχταρισμό -στην πράξη στην άλλη όψη του ρεφορμισμού, όπως πάντα εξηγούσε ο Λένιν- κι εκτός ΠΚΚ! Κι αυτό το καθήκον της διατήρησης κι ανύψωσης του ΚΚΕ πρέπει να προωθήσει η επαναστατική και κομμουνιστική πρωτοπορία της χώρας, αλλά και του κόσμου, τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, είτε άμεσα, καλύτερα, ήδη στο 22^ο Συνέδριο του ΚΚΕ, μέσα από την ανατροπή της τωρινής αντεπαναστατικής και αντικομουνιστικής γραφειοκρατικής ηγεσίας του και των αντίστοιχων Θέσεών της και πρακτικών της, είτε, πάλι μέσα σε λίγους μήνες μέσα από την οργάνωση του επόμενου 23^ου Συνεδρίου, όπως έγινε ανάμεσα στο 13^ο και 14^ο Συνέδριο του ΚΚΕ.

Το δικό μας κύρος και επιρροή, σαν Ποσαδικοί-Τροτσκιστές, στο ΠΚΚ και στο ΚΚΕ δεν οφείλεται μόνο στην τραγική επιβεβαίωση του μαρξιστή-λενινιστή δασκάλου Λέον Τρότσκι, πάνω στο τί είναι (ανίκανη για την επανάσταση, ικανή για την αντεπανάσταση) να κάνει η γραφειοκρατία των Εργατικών Κρατών και των Κομμουνιστικών Κομμάτων και όλης της Αριστεράς, σ’ όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα. Οφείλεται και στο ότι, θεωρώντας το Κόμμα μας και την Ποσαδική-Τροτσκιστική 4^η Διεθνή μέρος του ΠΚΚ, συμμετείχαμε και συμμετέχουμε, όπου μπορούμε, ακόμα κι όπου δεν μπορούμε, στο να σημαίνει η κάθε φορά προδοσία της γραφειοκρατικής ηγεσίας των ΚΚ και όλης της Αριστεράς και των Εργατικών Κρατών, όχι τη διάλυση των Κομμάτων της και στην οπισθοδρόμηση της επανάστασης και των Εργατικών Κρατών αλλά αντίθετα την Αναγέννηση και την Άνοδό τους και στην προώθηση της επανάστασης, όπου αυτό βέβαια γινόταν κατορθωτό από τις αντικειμενικές συνθήκες και όχι μόνο.

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2025: ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ...

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2025

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΕΠΕΚΤΑΘΕΙ, Ν’ ΑΝΥΨΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΜΕΣΗ (ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ

Η «ΑΝΤΙΚΟΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΒΔΟΜΑΔΑ» ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ, ΑΠΟΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΜΕΣΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Η παγκοσμιοποιημένη, εδώ και πάνω από έναν αιώνα, δικτατορία των μονοπωλίων, του χρηματιστικού κεφαλαίου τους, του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού, του πολέμου και του ναζιφασισμού του, επέβαλε το 1967 τη στρατιωτική δικτατορία, για να «σώσει την Ελλάδα από τον κομμουνισμό». Το 1973, η στρατιωτική χούντα, για να σώσει τον εαυτό της, αφού αυτός ο ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΟΚ, μέσα από την ολοκληρωτική κρίση αποσύνθεσης δεν είχε να της δώσει τίποτα, σ’ αυτήν και στη χώρα, παρά μόνο φασισμό και πόλεμο, στράφηκε, ακόμα κι αυτή η χούντα, προς τον «κομμουνισμό» των Εργατικών Κρατών («Κομμουνιστικών», γιατί στην εξουσία βρίσκονταν Κομμουνιστικά Κόμματα) και κύρια προς τη Λαϊκή Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ!!!

Η εξέγερση των φοιτητών και του ελληνικού λαού το Νοέμβρη του ίδιου έτους, 1973, έκφραζε από τη μεριά τους και όλης της χώρας, όχι μόνο την αντιδικτατορική, αντιφασιστική αντιιμπεριαλιστική τους ωρίμανση και θέληση, αλλά και τη σοσιαλιστική-κομμουνιστική. Εκτός των άλλων γιατί οι οργανώσεις -και κύρια οι κοινωνικές βάσεις τους, αυθόρμητα- της κοινοβουλευτικής και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, ήταν στην ηγεσία της εξέγερσης και είχαν σίγουρα σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό προσανατολισμό, στόχους και άμεσα συνθήματα: «Κάτω η χούντα, έξω οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΟΚ, Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Λαϊκή Εξουσία». Έτοιμες να δώσουν έτσι, σε περιεχόμενο και συγκεκριμένη μορφή, αντιιμπεριαλιστική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική διέξοδο στη χώρα, χρησιμοποιώντας με κάθε τρόπο το «άνοιγμα της χούντας στη δημοκρατία» και στα Εργατικά Κράτη. Αλλά όπως ήταν και είναι φανερό, πάντα μια τέτοια διέξοδος, απαιτεί την ύπαρξη μιας επαναστατικής, σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής πολιτικής ηγεσίας, που, ώριμα και με συνέπεια κι αυτή, ν’ ανταποκρίνεται στην ωρίμανση και τη θέληση του λαού. Κι αυτό αποδείχτηκε ότι δεν υπήρχε.