Απέναντι σε νόθες -πάντα- αστικές εκλογές, αναγκαία η αντιιμπεριαλιστική-αντικαπιταλιστική πορεία της χώρας

Αν μπορεί να προκύψει κάτι θετικό, προοδευτικό και στις επόμενες κοινοβουλευτικές αστικές εκλογές στην Ελλάδα, αυτό πρέπει και μπορεί να είναι η επαναστατική, κομμουνιστική, σοσιαλιστική, αριστερή οικολογική και εξωκοινοβουλευτική πρωτοπορία να επέμβει σ’ αυτές, για να προωθήσουν οι ηγεσίες τους την αντιιμπεριαλιστική-αντικαπιταλιστική πορεία της χώρας, με μια Κυβέρνηση της Αριστεράς

Αμείλικτος Διαλεκτικός Ιστορικός Υλισμός (κοινωνική ιστορία της -πάντα διπολικής και ποτέ «πολυπολικής»- πάλης των τάξεων): Όσο μεγαλύτερη κι αναπόφευκτα ακροτελεύτια-επιθανάτια είναι και γίνεται καθημερινά και περισσότερο η ολόπλευρη οικονομική, κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική, ηθική κρίση κι αποσύνθεση του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, τόσο περισσότερο κι αναπόφευκτα ακροτελεύτια-επιθανάτια γίνεται η μοναδική διέξοδος επιβίωσης γι’ αυτό το σύστημα ο πόλεμος, με όλα τα μέσα, και ο ναζιφασισμός, με όλες τις μορφές και μεθόδους, ενάντια στην εργατική τάξη, όλους τους εργαζόμενους του χεριού και του πνεύματος, όλη την ανθρωπότητα και τους υπερασπιστές της. Με άλλες μορφές, αυτή ήταν η πορεία προς την παρακμή-ακροτελεύτια φάση, βάρβαρο τέλος, όλων των συστημάτων της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, δουλοκτησίας, φεουδαρχίας και τώρα του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού.

 Ανάμεσα στ’ αλλά, αυτό το ακροτελεύτιο-επιθανάτιο αυτής της πορείας αποδείχνεται στο λεγόμενο «πεδίο», όπου κάθε πολεμική και ναζιφασιστική επίθεση αυτού του συστήματος, με επικεφαλής το γιάνκικο-γιανκικοΝατοϊκό-ευρωπαϊκό-σιωνιστικό ιμπεριαλισμό γυρίζει μπούμερανγκ ενάντιά του. Αυτό όχι μόνο γιατί αυτή η επίθεση στηρίζεται ακριβώς σ’ αυτή την ολόπλευρη αποσύνθεση, σαπίλα του συστήματος και στην ταξική απόκρουση από τη μεριά των μαζών -στις ίδιες τις ιμπεριαλιστικές χώρες, κέντρα του συστήματος- αυτής της αποσύνθεσης και της πολεμικής και ναζιφασιστικής επίθεσης που τη συνοδεύει, αλλά και γιατί η ταξική πάλη της εργατικής τάξης, όλων των εργαζόμενων, μαζί με την πάλη των καταπιεσμένων κι εκμεταλλευόμενων εθνών, χωρών και λαών του κόσμου, έχει ήδη ανυψωθεί κι επεκταθεί σε κάθε χώρα, ήπειρο, παγκόσμια, σε αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική-σοσιαλιστική-κομμουνιστική και κάθε φορά και περισσότερο και σε όλους τους τομείς, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό, ηθικό, στρατιωτικό, εδώ και πάνω από έναν αιώνα, μετά τη Μεγάλη Ρώσικη Σοσιαλιστική Επανάσταση. Και καθώς είναι φυσικό, λογικό, αναπόφευκτο, απέναντι κι ενάντια στη μονόδρομη βάρβαρη στρατιωτική και ταυτόχρονα ναζιφασιστική επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού ενάντια στην ανθρωπότητα και τους υπερασπιστές της, την Κίνα, τη Ρωσία και τους συμμάχους τους, η άμυνα και η αναγκαία αντεπίθεση-προληπτική επίθεση από τη μεριά αυτής της ανθρωπότητας και των υπερασπιστών της να είναι κύρια επίσης στρατιωτική, αλλά στην τωρινή ταξική ουσία της αντιιμπεριαλιστική πολεμική-αντιπολεμική-αντιναζιφασιστική, με όλα τα μέσα.

Υποστηρίζουμε την ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών στη Νικαράγουα

Υποστηρίζουμε χωρίς όρους την πρόθεση-πρόταση του Συμπροέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα για ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών

Υποστηρίζουμε χωρίς όρους την πρόθεση-πρόταση του Συμπροέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα για ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών, αυτών που στη σημερινή φάση της ιστορίας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μέσο, άλλοθι, για τη «νομιμοποίηση» της δικτατορίας των μονοπωλίων και του χρηματιστικού κεφαλαίου, του ιμπεριαλιστικού πολέμου και ναζιφασισμού τους, στην κάθε χώρα και στον κόσμο. ΜΟΝΟ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΣ ΝΟΘΕΣ: Αφού καθορίζονται από αυτή τη δικτατορία, χρηματιστική, επεμβατική-εισβολής από τη μεριά του ιμπεριαλισμού, μιντιακή, καλπονοθευτική, δημοσκοπική-πληροφορική-ηλεκτρονική, κτλ και καθόλου από τη μεριά της δυνατότητας επέμβασης των εκλογέων σε δημοκρατικές διαδικασίες. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε άμεσα και σε όλες τις εκλογές όλο αυτό, αρκεί να δούμε το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις που προέρχονται από αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές αναδείχνονται με ποσοστό λιγότερο από το 20-25% του εκλογικού σώματος, λόγω της αποχής-απόρριψης του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και της «δημοκρατίας»-δικτατορίας του, με όλα τα μέσα, από τη μεριά των μαζών.

Οι αποικιακές χώρες, όπως ήταν οι Νικαράγουα, όταν απέκτησαν την ανεξαρτησία τους στη φάση του ιμπεριαλιστικού πια καπιταλισμού, δεν απέκτησαν ποτέ την πραγματική εθνική ανεξαρτησία, την αυτοδιάθεση και την εθνική και λαϊκή κυριαρχία, αυτή που θα υπήρχε αν αυτές οι χώρες προλάβαιναν να την αποκτήσουν πριν τη φάση του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού και να γίνουν πραγματικές αστικές δημοκρατίες, σαν αυτές της φάσης των αστικών επαναστάσεων και της εμφάνισης κι ανάπτυξης του καπιταλισμού, ενάντια στη φεουδαρχία.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι, όχι μόνο αυτές οι αποικιακές και μισοαποικιακές χώρες του κόσμου, που δεν  γνώρισαν ποτέ, ή σχεδόν ποτέ αυτή την αστική δημοκρατία, αλλά ακόμα και αναπτυγμένες αστικές δημοκρατικές καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, στη φάση αυτή της δικτατορίας των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού τους, με επικεφαλής τον αμερικάνικο-αμεκανονατοϊκό-ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό, βίωσαν με το χειρότερο τρόπο τις αστικές-καπιταλιστικές δικτατορίες, το ναζιφασισμό και τον πόλεμό τους, δύο παγκόσμιους και πολλούς τοπικούς.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ (από Χ. ΠΟΣΑΔΑΣ)

Για τον προληπτικό επαναστατικό πόλεμο (απόσπασμα από τη διάλεξη του Χ. Ποσάδας στην Ελλάδα, που δημοσιεύουμε στο φύλλο με αρ. 136 της ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ)

Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα, εμείς πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίος ο προληπτικός πόλεμος. Ήμασταν οι μόνοι που κάναμε αυτή την προγραμματική δήλωση το 1960. Πριν λιγότερο από ένα χρόνο, ο υπουργός άμυνας του Γερμανικού Εργατικού Κράτους Χόφμαν δήλωσε ότι «ένας πόλεμος ανάμεσα στην καπιταλιστική Γερμανία και το Εργατικό Κράτος της Γερμανίας, από τη μεριά του Εργατικού Κράτους δεν θα είναι ένας κατακτητικός πόλεμος, αλλά αναγκαίος» και στη συνέχεια ανέλυσε: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να προετοιμαστούμε και να μην τον αφήσουμε να πάρει την πρωτοβουλία». Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Τον απομάκρυναν, όχι από τη θέση του, αλλά από το ρόλο του, δεν εμφανιζόταν δημόσια, αλλά στη συνέχεια εμφανίστηκε και πάλι. Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Λέμε λοιπόν, ναι. Πριν τρία χρόνια, στην ΕΣΣΔ, ένας ανώτατος ηγέτης της σοβιετικής αεροπορίας δημοσίευσε ένα βιβλίο, όπου έθετε το ζήτημα: ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Κυκλοφόρησε αρκετά το βιβλίο, στη συνέχεια το απέσυραν από την κυκλοφορία. Οι Βιετναμέζοι, στην τωρινή συζήτηση ανέπτυξαν μια σειρά από θέσεις κοντινές με τον προληπτικό πόλεμο, γιατί προβάλουν: «είναι αναπόφευκτη μια σύγκρουση ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό». Και ο Χόφμαν σε άλλη δήλωσή του δήλωσε αυτό: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει την τελική λογοδοσία». Ολόκληρη η φράση είναι δική μας και είναι πολύ καλό. Δεν συζήτησαν δημόσια, αλλά όταν ο υπουργός άμυνας φτάνει σε μια τέτοια γνώμη, είναι γιατί αντιπροσωπεύει μια κοινή γνώμη ενός σημαντικού μέρους του Γερμανικού Εργατικού Κράτους.

Πιστεύουμε ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Δεν έχει άλλο μέτρο. Δεν μπορεί να δεχτεί να εξαφανιστεί από την ιστορία, προετοιμάζει τον πόλεμο. Ναι λοιπόν, προετοιμάζει τον πόλεμο και πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Δεν είναι ένα πρόβλημα αγένειας, είναι ένα πρόβλημα ιστορικής πρωτοβουλίας. Γιατί πρέπει να επιβάλουμε στον ταξικό εχθρό μια πρόοδο, που αυτός δεν τη δέχεται και δεν μπορεί να τη δεχτεί. Αλλά την ίδια στιγμή που πρέπει να κάνουμε τον προληπτικό πόλεμο πρέπει να προετοιμάσουμε τις συνθήκες για να τον κάνουμε. Και να πάρουμε υπόψη τη στιγμή, τις συνθήκες που συμφέρουν. Για παράδειγμα, καλώντας την Αφρική, την Ασία, και τη Λατινική Αμερική να προωθήσουν την πρόοδο και ν’ αναπτύξουν κάθε δραστηριότητα για την πρόοδο της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Κι ο μόνος τρόπος για να το κάνουν είναι αντικαπιταλιστικός. Αυτό είναι να προετοιμάσουμε τον πόλεμο.

Η ΕΣΣΔ και όλα τα Εργατικά Κράτη ξέρουν καλά ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Αλλά αυτοί φοβούνται, αμφιβάλλουν, έχουν αρκετή γραφειοκρατική επιρροή, αλλά έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Στην ΕΣΣΔ συζητήθηκε ανοιχτά η κριτική στον Στάλιν και το Γενικό Επιτελείο του στρατού δήλωσε: «δεν θα κάνουμε τα λάθη του Στάλιν ν’ αφήσουμε να ξαφνιαστούμε από τον πόλεμο. Δεν θα σταματήσουμε μπροστά στην ανάγκη να χτυπήσουμε όταν κι όπως είναι αναγκαίο». Είναι μια αρχή προληπτικού πολέμου. Κάθε επανάσταση είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Κάθε μεγάλη απεργία είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Δηλαδή στις μάζες ο προληπτικός πόλεμος είναι κάτι το κανονικό, είναι οι ηγεσίες αυτές που φοβούνται. Δεν έχουν σιγουριά, έχουν γραφειοκρατικούς περιορισμούς, δεν ενεργούν με την ιστορική συνείδηση να εκφράσουν την ανάγκη να συντρίψουν τον καπιταλισμό για να προοδεύσουμε, γι’ αυτό αμφιβάλλουν. Αλλά κανένας επιστημονικός ηγέτης δεν αμφιβάλλει ότι ο πόλεμος είναι μια ιστορική λύση για τις τάξεις. Και όντας ο πόλεμος ένα όργανο για την ιστορική λύση, αυτός που χτυπάει πρώτος έχει πλεονέκτημα. Είναι μια στρατηγική αρχή του πολέμου. Η βόμβα νετρονίου είναι μέρος του προληπτικού πολέμου του καπιταλισμού. Την φτιάχνουν προβλέποντας μεγάλες διαδηλώσεις, κινήματα, που οδηγούν στην αντικαπιταλιστική πάλη.

ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ-ΠΟΣΑΔΙΚΟ), ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΣΑΔΙΚΗΣ 4^ΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ 2026

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΙΑΠΩΝΙΑΣ

Απέναντι στον, ολοφάνερα πια, αναπόφευκτο διαρκή αντιλαϊκό, αντεπαναστατικό, αντισοσιαλιστικό-αντικομμουνιστικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, τη δικτατορία των εξοπλισμών και του πολέμου τους, που όχι μόνο δεν μπορεί να ικανοποιήσει καμιά Πρωτομαγιάτικη εργατική και λαϊκή διεκδίκηση, αλλά αντίθετα καταργεί καθημερινά κάθε προηγούμενη ταξική κατάκτησή της:

Σε αντεπίθεση τελική, επαναστατική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική, τα Μανιφέστα της φετινής και κάθε Εργατικής Πρωτομαγιάς, αλλά και τα καθημερινά, πρέπει και μπορούν και σύντομα θ’ ανυψωθούν σε Διαρκή «Κομμουνιστικά Μανιφέστα». Σε επιστημονική σοσιαλιστική, μαρξιστική-λενινιστική-τροτσκιστική-ποσαδική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» των Μαρξ και Ένγκελς, όπως πάντα έκανε ο μαρξιστής δάσκαλος Χ. Ποσάδας και η Ποσαδική 4^η Διεθνής του. Στις διαρκώς νέες μορφές που έπαιρνε και κάθε φορά και περισσότερο παίρνει (όσο καθυστερεί η ανατροπή του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού) η εφαρμογή του. Στην «αναπόφευκτη τελική σύγκρουση και λογοδοσία συστήματος ενάντια σε σύστημα, σοσιαλισμός-κομμουνισμός ενάντια σε καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό» (Χ. Ποσάδας). Κι έτσι όπως αυτή η σύγκρουση αναπτύσσεται παγκόσμια εδώ και έναν και πάνω αιώνα, μετά την εγκαθίδρυση του ιμπεριαλισμού «ανώτατου όσο και τελικού σταδίου του καπιταλισμού» (Β. Ι. Λένιν), αλλά και, ενάντιά του και σε αντεπίθεση, την Πρώτη Μεγάλη Σοσιαλιστική Ρωσική Επανάσταση των Λένιν-Τρότσκι («Διαρκής Επανάσταση»)-Μπολσεβίκων και την εγκαθίδρυση του πρώτου Εργατικού (Σοσιαλιστικού) Κράτους, της ΕΣΣΔ και στη συνέχεια των άλλων Εργατικών Κρατών.  Σε συγκεκριμένη, στις δοσμένες συνθήκες-μορφές, αλλά με το ίδιο ταξικό επαναστατικό περιεχόμενο, Προγραμματική, Πολιτική, Τακτική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» και τότε και τώρα. Μια εφαρμογή που θα έχει και τώρα την κορύφωσή της, όπως τότε, τη δημιουργία και τη δράση της Εργατικής-Κομμουνιστικής Διεθνούς, με βάση-περιεχόμενο αυτή την εφαρμογή του.

«Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: το φάντασμα του κομμουνισμού. Όλες οι δυνάμεις της γερασμένης Ευρώπης ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα…». «…Είναι καιρός πια οι κομμουνιστές να εκθέσουν ανοιχτά μπροστά σ' όλο τον κόσμο τις αντιλήψεις τους, τους σκοπούς τους, τις επιδιώξεις τους και ν' αντιπαραθέσουν στο παραμύθι του κομμουνιστικού φαντάσματος ένα Μανιφέστο του ίδιου του κόμματος….» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο).

Η τωρινή «ιερή συμμαχία», ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, ενωμένη, με τον πόλεμο και το ναζιφασισμό της, «κυνηγάει» πάντα και τώρα αυτό το «φάντασμα του κομμουνισμού». Που τώρα αποδείχτηκε περίτρανα, εδώ και έναν και πάνω αιώνα, ότι ήταν «φάντασμα» οπωσδήποτε για τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, αλλά όραμα κι επιδίωξη για τις μάζες του κόσμου, παγκόσμια, αλλά και κατάκτησή τους. Όχι μόνο στην ΕΣΣΔ και την Κίνα, αλλά σε όλες τις ηπείρους, με τη μορφή των Εργατικών κι Επαναστατικών Κρατών και των αντιιμπεριαλιστικών εθνικιστών-εθνικοαπελευθερωτικών επαναστάσεων σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου και Κυβερνήσεων σε πολλές!

Ο ιμπεριαλισμός εγκληματικά, πολεμικά και ναζιφασιστικά "εξάγει την αντεπανάσταση"...

Ο ιμπεριαλισμός εγκληματικά, πολεμικά και ναζιφασιστικά "εξάγει την αντεπανάσταση", αναγκαία η κοινωνικοπολιτική και στρατιωτική "εξαγωγή-εισαγωγή της επανάστασης"

Καθώς ο ιμπεριαλισμός βλέπει, αισθάνεται ότι κάθε επίθεσή του πολεμική και ναζιφασιστική, όπως και η πρόσφατη δολοφονία της ηγεσίας και του λαού του αντιιμπεριαλιστικού Ιράν, γρήγορα γυρίζει μπούμερανγκ ενάντιά του -όπως ήδη έγινε και σ’ αυτή την εγκληματική περίπτωση-, ο μόνος τρόπος επιβίωσης του ιμπεριαλισμού, ο «αναπόφευκτος ατομικός πόλεμος και ο ναζιφασισμός», όπως προέβλεψαν οι μαρξιστές-λενινιστές-τροτσκιστές δάσκαλοί μας και ο Χ. Ποσάδας, γίνεται πιο αναπόφευκτος από ποτέ για τον ιμπεριαλισμό. Και γι' αυτό αυτές οι ενέργειες προετοιμασίας για παγκόσμιο πόλεμο και ναζιφασισμό είναι συνεχείς και δεν θα τελειώσουν ποτέ πριν από την τελική εξάλειψή του, στην υπάρχουσα τελική σύγκρουση συστήματος ενάντια σε σύστημα. Στο μεταξύ, ο ιμπεριαλισμός θα επιδιώκει πάντα να διατηρεί την πρωτοβουλία, πάντα μέσω του πολέμου και του ναζιφασισμού. Είναι επομένως αναγκαίο, το αντιιμπεριαλιστικό, επαναστατικό και σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό στρατόπεδο ν’ αναλάβει την πρωτοβουλία ώστε «να ελαχιστοποιηθεί η ζημιά ενός παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου για την ανθρωπότητα»(Χ. Ποσάδας), ενώ ο ιμπεριαλισμός θέλει και κάνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή «τη μέγιστη δυνατή ζημιά στην ανθρωπότητα, ακόμη και την εξάλειψή της, μαζί με τη φύση, προκειμένου να επιβιώσει ο ίδιος ο ιμπεριαλισμός», αν και αυτό δεν θα συμβεί.