ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ-ΠΟΣΑΔΙΚΟ), ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΣΑΔΙΚΗΣ 4ΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ
ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ 2026
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΙΑΠΩΝΙΑΣ
Απέναντι στον, ολοφάνερα πια, αναπόφευκτο διαρκή αντιλαϊκό, αντεπαναστατικό, αντισοσιαλιστικό-αντικομμουνιστικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, τη δικτατορία των εξοπλισμών και του πολέμου τους, που όχι μόνο δεν μπορεί να ικανοποιήσει καμιά Πρωτομαγιάτικη εργατική και λαϊκή διεκδίκηση, αλλά αντίθετα καταργεί καθημερινά κάθε προηγούμενη ταξική κατάκτησή της:
Σε αντεπίθεση τελική, επαναστατική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική, τα Μανιφέστα της φετινής και κάθε Εργατικής Πρωτομαγιάς, αλλά και τα καθημερινά, πρέπει και μπορούν και σύντομα θ’ ανυψωθούν σε Διαρκή «Κομμουνιστικά Μανιφέστα». Σε επιστημονική σοσιαλιστική, μαρξιστική-λενινιστική-τροτσκιστική-ποσαδική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» των Μαρξ και Ένγκελς, όπως πάντα έκανε ο μαρξιστής δάσκαλος Χ. Ποσάδας και η Ποσαδική 4η Διεθνής του. Στις διαρκώς νέες μορφές που έπαιρνε και κάθε φορά και περισσότερο παίρνει (όσο καθυστερεί η ανατροπή του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού) η εφαρμογή του. Στην «αναπόφευκτη τελική σύγκρουση και λογοδοσία συστήματος ενάντια σε σύστημα, σοσιαλισμός-κομμουνισμός ενάντια σε καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό» (Χ. Ποσάδας). Κι έτσι όπως αυτή η σύγκρουση αναπτύσσεται παγκόσμια εδώ και έναν και πάνω αιώνα, μετά την εγκαθίδρυση του ιμπεριαλισμού «ανώτατου όσο και τελικού σταδίου του καπιταλισμού» (Β. Ι. Λένιν), αλλά και, ενάντιά του και σε αντεπίθεση, την Πρώτη Μεγάλη Σοσιαλιστική Ρωσική Επανάσταση των Λένιν-Τρότσκι («Διαρκής Επανάσταση»)-Μπολσεβίκων και την εγκαθίδρυση του πρώτου Εργατικού (Σοσιαλιστικού) Κράτους, της ΕΣΣΔ και στη συνέχεια των άλλων Εργατικών Κρατών. Σε συγκεκριμένη, στις δοσμένες συνθήκες-μορφές, αλλά με το ίδιο ταξικό επαναστατικό περιεχόμενο, Προγραμματική, Πολιτική, Τακτική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» και τότε και τώρα. Μια εφαρμογή που θα έχει και τώρα την κορύφωσή της, όπως τότε, τη δημιουργία και τη δράση της Εργατικής-Κομμουνιστικής Διεθνούς, με βάση-περιεχόμενο αυτή την εφαρμογή του.
«Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: το φάντασμα του κομμουνισμού. Όλες οι δυνάμεις της γερασμένης Ευρώπης ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα…». «…Είναι καιρός πια οι κομμουνιστές να εκθέσουν ανοιχτά μπροστά σ' όλο τον κόσμο τις αντιλήψεις τους, τους σκοπούς τους, τις επιδιώξεις τους και ν' αντιπαραθέσουν στο παραμύθι του κομμουνιστικού φαντάσματος ένα Μανιφέστο του ίδιου του κόμματος….» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο).
Η τωρινή «ιερή συμμαχία», ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, ενωμένη, με τον πόλεμο και το ναζιφασισμό της, «κυνηγάει» πάντα και τώρα αυτό το «φάντασμα του κομμουνισμού». Που τώρα αποδείχτηκε περίτρανα, εδώ και έναν και πάνω αιώνα, ότι ήταν «φάντασμα» οπωσδήποτε για τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, αλλά όραμα κι επιδίωξη για τις μάζες του κόσμου, παγκόσμια, αλλά και κατάκτησή τους. Όχι μόνο στην ΕΣΣΔ και την Κίνα, αλλά σε όλες τις ηπείρους, με τη μορφή των Εργατικών κι Επαναστατικών Κρατών και των αντιιμπεριαλιστικών εθνικιστών-εθνικοαπελευθερωτικών επαναστάσεων σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου και Κυβερνήσεων σε πολλές!
Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, αυτός που καθορίζει και διατάζει τις κινήσεις αυτής της «ιερής συμμαχίας», δια στόματος Τραμπ, έχει κηρύξει ανοιχτά τον πόλεμο ενάντια στον κομμουνισμό, τόσο της Κίνας, όσο και των αμερικανικών μαζών, των διανοούμενων και των πανεπιστημίων τους. Κι όσες διαφορές κι ανταγωνισμούς κι αν έχουν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της νέας «ιερής συμμαχίας» μεταξύ τους -όπως πάντα κι αναπόφευκτα μέσα στο σύστημα του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού-, διαφορές οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές, δεν αναλώνονται σ’ έναν νέο ενδοϊμπεριαλιστικό πόλεμο, όπως στον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά στρατιωτικά είναι ενωμένες ενάντια στα Εργατικά (Σοσιαλιστικά) Κράτη της Κίνας, της Κούβας, της Κορέας, τη Ρωσική Ομοσπονδία (Σοβιετική σε λαό, στρατό, κατακτήσεις με την πρώην ΕΣΣΔ) και συνεργάτες και συμμάχους τους σε όλες τις ηπείρους και σε όλους τους τομείς. Αλλά και ενωμένη αυτή η νέα «ιερή συμμαχία», με όλα τα μέσα που διαθέτει, ενάντια σε αντιιμπεριαλιστικά κινήματα και κυβερνήσεις, εθνικιστικές και Αριστερές-Δημοκρατικές σε όλες τις ηπείρους.
Ακόμα και οι Α΄ και Β΄ Παγκόσμιοι Πόλεμοι, μόνο στη μορφή ξεκίνησαν σαν ενδοϊμπεριαλιστικοί, ενώ στο περιεχόμενό τους και τη δράση τους ήταν ενάντια στους λαούς των εμπλεκόμενων χωρών και όλου του κόσμου κι ενάντια στις σοσιαλιστικές-κομμουνιστικές κατακτήσεών τους, τα Εργατικά (Σοσιαλιστικά) Κράτη, τη Σοβιετική Ένωση, την Κίνα, την Κορέα, την Κούβα, το Βιετνάμ, της Ανατολικής Ευρώπης, κτλ, έτσι όπως αποδείχτηκε άμεσα, κατά τη διάρκεια αυτών των πολέμων και μεταπολεμικά.
Είναι γιατί ο ιμπεριαλισμός αισθάνεται, βλέπει, ότι κάθε φορά και περισσότερο η δική του ακροτελεύτια κρίση αποσύνθεσης, οικονομική, κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική, ηθική, συνδυάζεται κοινωνικά ταξικά, ανταγωνιστικά (ή ο ένας ή ο άλλος θα συνεχίσει να υπάρχει), αναπόφευκτα και σε όλους αυτούς τους τομείς, με την ωρίμανση των αντικειμενικών συνθηκών και των μαζών του κόσμου για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Και βλέπει κύρια ότι αυτή η ωρίμανση δεν γύρισε ούτε στιγμή πίσω, παρά τις δικές του προσπάθειες, σε συμμαχία με πολλές προδοτικές γραφειοκρατικές ηγεσίες των Κομμουνιστικών και των Σοσιαλιστικών Κομμάτων και των Εργατικών Κρατών της Ανατολικής Ευρώπης, να βάλλουν «τέλος στην ιστορία της ταξικής πάλης».
Είναι γιατί, εδώ και πάνω από έναν αιώνα, βρισκόμαστε στην «εποχή του δίκιου και της νοημοσύνης» (Χ. Ποσάδας). Είναι γιατί η ανθρώπινη συνείδηση αφομοιώνει και υλοποιεί, στο ατομικό και συλλογικό μυαλό της, την ύπαρξη αυτών των αντικειμενικών συνθηκών και των ήδη αποτελεσμάτων τους σε ταξικές, επαναστατικές και σοσιαλιστικές-κομμουνιστικές κατακτήσεις σε όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα τόπου, χρόνου και μορφών. Έτσι είναι πια η κατακτημένη «σοσιαλιστική-κομμουνιστική συνείδηση των μαζών» (Χ. Ποσάδας) που επεμβαίνει και καθορίζει αποφασιστικά την αντικειμενική «ύπαρξη» κι όχι το αντίθετο. Η «ύπαρξη» που έχει ήδη καθορίσει νομοτελειακά και για πάντα αυτή τη «συνείδηση», με τη σειρά της τώρα αυτή η αντικειμενική «ύπαρξη» καθορίζεται από τη σοσιαλιστική-κομμουνιστική «συνείδηση».
Είναι γι’ αυτό που, προσπαθώντας να εφαρμόσουμε τον ιστορικό διαλεκτική υλισμό, αυτόν της ταξικής πάλης, μέχρι την κατάργησή της (που θα γίνει μόνο στον σοσιαλισμό-κομμουνισμό και ποτέ από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό και τις τωρινές μορφές του, δηλαδή εξαπολυμένο από τις ιμπεριαλιστικές κορυφές και κέντρα, χωρίς καμιά μαζική υποστήριξη, όπως είχε στη Γερμανία και την Ιταλία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο), έχουμε ήδη αναλύσει ότι αν άφηναν ελεύθερους τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τώρα ακόμα περισσότερο την Τεχνητή Νοημοσύνη, να πάρουν όλα τα δεδομένα των αντικειμενικών συνθηκών και των μαζών παγκόσμια και όλη τη μαρξιστική-λενινιστική-τροτσκιστική-ποσαδική διδασκαλία και πρόβλεψη -κι αν θελήσουν ας πάρουν και όλους του απολογητές του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού-, αυτή η Πληροφορική Επιστήμη θα έβγαζε σαν αποτέλεσμα όχι μόνο την αμείλικτη κι επείγουσα αναγκαιότητα της ανατροπής του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού κομμουνισμού παγκόσμια, αλλά και τα εφικτά και αναγκαία βήματα σ’ αυτή την κατεύθυνση. Επαληθεύοντας όλο το περιεχόμενο, στις νέες μορφές του, του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου». Αυτού που διδάσκεται ακόμα και στα αμερικανικά πανεπιστήμια κι αυτού που «κυνηγάει» ο γιάνκικος ιμπεριαλισμός με τον Τραμπ του ΚΑΙ εκεί.
Πιστεύουμε ότι μια τέτοια, αντικειμενική Τεχνητή Νοημοσύνη έχει ήδη επαληθεύσει αυτό το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» και την αναγκαιότητα της εφαρμογής του στις τωρινές μορφές του. Κι ότι αυτή η επαλήθευση είναι ανάμεσα στ’ άλλα -και δευτερευόντως- αυτό που καθοδηγεί ένα μεγάλο κομμάτι του Παγκόσμιου Κομμουνιστικού Κινήματος (ΠΚΚ), αυτό που έτσι κι αλλιώς στηρίζεται κι εφαρμόζει το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» -και δεν περίμενε την Τεχνητή Νοημοσύνη- και γενικά εφαρμόζει τον μαρξισμό-λενινισμό. Είναι στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας που βρίσκεται το κέντρο αυτού του Πυρήνα του ΠΚΚ, μαγιά για την άμεση κι επείγουσα πορεία προς την αναγκαία κι εφικτή, αναπόφευκτη, Νέα Εργατική-Κομμουνιστική Διεθνή.
«…Εδώ και δεκάδες χρόνια, η ιστορία της βιομηχανίας και του εμπορίου δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ιστορία της εξέγερσης των σύγχρονων παραγωγικών δυνάμεων ενάντια στις σύγχρονες σχέσεις παραγωγής, ενάντια στις σχέσεις ιδιοκτησίας, που αποτελούν τους όρους ύπαρξης της αστικής τάξης και της κυριαρχίας της…»
«…Οι αστικές σχέσεις (παραγωγής) έγιναν πάρα πολύ στενές για να περιλάβουν τα πλούτη που δημιουργήθηκαν απ' αυτές. Πώς ξεπερνά η αστική τάξη τις κρίσεις; από τη μια μεριά καταστρέφοντας αναγκαστικά μάζες από παραγωγικές δυνάμεις. Από την άλλη, κατακτώντας καινούργιες αγορές και εκμεταλλευόμενη πιο βαθιά τις παλιές. Πώς, λοιπόν; Προετοιμάζοντας πιο ολόπλευρες και πιο τεράστιες κρίσεις και ελαττώνοντας τα μέσα για να προλαβαίνει τις κρίσεις.
Τα όπλα που χρησιμοποίησε η αστική τάξη για ν' ανατρέψει τη φεουδαρχία στρέφονται τώρα ενάντια στην ίδια την αστική τάξη.
Όμως η αστική τάξη δεν σφυρηλάτησε μονάχα τα όπλα που της φέρνουν το θάνατο. Δημιούργησε και τους ανθρώπους που θα χειριστούν αυτά τα όπλα, τους σύγχρονους εργάτες, τους προλετάριους…».
«..Πριν απ' όλα, η αστική τάξη παράγει τους ίδιους τους νεκροθάφτες της. Η πτώση της και η νίκη του προλεταριάτου είναι το ίδιο αναπόφευκτα…»
«…Οι κομμουνιστές διαφέρουν από τα άλλα προλεταριακά κόμματα μονάχα κατά τούτο: ότι από τη μια μεριά, στους διάφορους εθνικούς αγώνες των προλετάριων τονίζουν και προβάλλουν τα συμφέροντα που είναι κοινά σ' όλο το προλεταριάτο κι ανεξάρτητα από την εθνότητα. Και από την άλλη, ότι στις διάφορες βαθμίδες ανάπτυξης του αγώνα ανάμεσα στο προλεταριάτο και την αστική τάξη, εκπροσωπούν πάντα τα συμφέροντα του κινήματος στο σύνολο του…»
«…Ο άμεσος σκοπός των κομμουνιστών είναι ο ίδιος με το σκοπό όλων των άλλων προλεταριακών κομμάτων: συγκρότηση του προλεταριάτου σε τάξη, ανατροπή της κυριαρχίας της αστικής τάξης, κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο…»
«…Αυτό που χαρακτηρίζει τον κομμουνισμό δεν είναι η κατάργηση της ιδιοκτησίας γενικά, αλλά η κατάργηση της αστικής ιδιοκτησίας…»
«…Το κεφάλαιο, λοιπόν, δεν είναι μια προσωπική δύναμη, αλλά μια κοινωνική δύναμη.
Αν λοιπόν το κεφάλαιο μεταβληθεί σε κοινή ιδιοκτησία, που θα ανήκει σ' όλα τα μέλη της κοινωνίας, τότε δεν μετατρέπεται μια προσωπική ιδιοκτησία σε κοινωνική. Μεταβάλλεται μονάχα ο κοινωνικός χαρακτήρας της ιδιοκτησίας. Χάνει τον ταξικό της χαρακτήρα..»
«...Σας πιάνει τρόμος γιατί θέλουμε να καταργήσουμε την ατομική ιδιοκτησία. Όμως στη σημερινή σας κοινωνία, η ατομική ιδιοκτησία έχει καταργηθεί για τα εννιά δέκατα τωv μελών της. Και υπάρχει ίσα-ίσα, γιατί δεν υπάρχει για τα εννιά δέκατα. Μας κατηγορείτε, λοιπόν, γιατί θέλουμε να καταργήσουμε μια ιδιοκτησία που προϋποθέτει σαν απαραίτητο όρο την έλλειψη ιδιοκτησίας για την τεράστια πλειοψηφία της κοινωνίας.
Με μια λέξη, μας κατηγορείτε γιατί θέλουμε να καταργήσουμε τη δική σας ιδιοκτησία. Ναι, πραγματικά αυτό θέλουμε…»
«…Ο κομμουνισμός δεν αφαιρεί από κανέναν τη δυνατότητα να ιδιοποιείται κοινωνικά προϊόντα. Αφαιρεί μόνο τη δυνατότητα να υποδουλώνει με την ιδιοποίηση αυτή ξένη εργασία…»
«…Στο βαθμό που θα καταργείται η εκμετάλλευση του ενός ατόμου από το άλλο, θα καταργείται και η εκμετάλλευση του ενός έθνους από το άλλο.
Μαζί με την εξάλειψη της αντίθεσης των τάξεων στο εσωτερικό των εθνών, εξαλείφεται και η εχθρική στάση των εθνών μεταξύ τους…»
«…Όταν στην πορεία της εξέλιξης θα έχουν εξαφανιστεί οι ταξικές διαφορές, κι όταν θα έχει συγκεντρωθεί όλη η παραγωγή στα χέρια των οργανωμένων ατόμων, τότε η δημόσια εξουσία θα χάσει τον πολιτικό της χαρακτήρα. Η πολιτική εξουσία στην ουσία της είναι η οργανωμένη βία μιας τάξης για την καταπίεση μιας άλλης. Όταν το προλεταριάτο στην πάλη του ενάντια στην αστική τάξη συγκροτείται αναγκαστικά σε τάξη, όταν γίνεται με μια επανάσταση κυρίαρχη τάξη και σαν κυρίαρχη τάξη καταργεί βίαια τις παλιές σχέσεις παραγωγής, τότε μαζί μ' αυτές τις σχέσεις παραγωγής καταργεί τους όρους ύπαρξης της ταξικής αντίθεσης, τις τάξεις γενικά και έτσι και την ίδια τη δικιά του κυριαρχία σαν τάξη.
Στη θέση της παλιάς αστικής κοινωνίας με τις τάξεις και τις ταξικές της αντιθέσεις έρχεται μια ένωση, όπου η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων…»
«…Με μια λέξη, οι κομμουνιστές υποστηρίζουν παντού κάθε επαναστατικό κίνημα ενάντια στην υπάρχουσα κοινωνική και πολιτική κατάσταση.
Σε όλα αυτά τα κινήματα προβάλλουν το ζήτημα της ιδιοκτησίας, οποιαδήποτε μορφή, περισσότερο ή λιγότερο εξελιγμένη, κι αν έχει πάρει, σαν το βασικό ζήτημα του κινήματος.
Τέλος, οι κομμουνιστές εργάζονται παντού για τη σύνδεση και τη συνεννόηση των δημοκρατικών κομμάτων όλων των χωρών.
Οι κομμουνιστές θεωρούν ανάξιο τους να κρύβουν τις απόψεις και τις προθέσεις τους. Δηλώνουν ανοιχτά ότι οι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τη βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος.
Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπροστά σε μια κομμουνιστική επανάσταση. Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν σ' αυτήν τίποτε άλλο, εκτός από τις αλυσίδες τους. Έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο.
ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ, ΕΝΩΘΕΙΤΕ!» («Κομμουνιστικό Μανιφέστο»)
Ο ιμπεριαλισμός, ακόμα και την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ), επιστημονική και τεχνολογική κατάκτηση της ανθρωπότητας, θα προσπαθήσει να τη χειραγωγήσει και να την εντάξει στα κάθε είδους όπλα που διαθέτει ενάντια στην εργαζόμενη τάξη και όλη την ανθρωπότητα και με κάθε τρόπο, όπως στις εργασιακές σχέσεις. Στερώντας, ανάμεσα στ’ άλλα, την εργασία από εκατομμύρια κι εκατομμύρια εργαζόμενους, αλλά κύρια βάζοντας την ΤΝ στην υπηρεσία των εξοπλισμών και του πολέμου του. Αλλά σαν τέτοια, κατάκτηση της κοινωνίας της ανθρωπότητας, θ’ αντισταθεί σ’ αυτό τον πάντα εγκληματικό στόχο του ιμπεριαλισμού και της βάρβαρης, πολεμικής και ναζιφασιστικής «πλευράς» του. Κι από την άλλη «πλευρά», την πραγματικά «σωστή πλευρά της ιστορίας της ανθρωπότητας» και με τους υπερασπιστές της, την Κίνα, τη Ρωσία και τους συμμάχους τους, αυτή η ΤΝ, στο μυαλό και τα χέρια της ανθρωπότητας, θα υπηρετήσει, ήδη υπηρετεί, την ίδια την ανθρωπότητα που τη δημιούργησε και την αναπτύσσει. Με τη σοσιαλιστική-κομμουνιστική συνείδηση, ωρίμανση και δράση, σε όλους τους τομείς -και τους στρατιωτικούς-, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο και το ναζιφασισμό του και για την πορεία προς τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Η ΤΝ είναι κι αυτή, όπως όλες, προϊόν της κοινωνική παραγωγής, πρέπει, μπορεί και θα γίνει μια για πάντα και κοινωνική -δηλαδή σοσιαλιστική-κομμουνιστική- ιδιοκτησία, αφαιρώντας την, όπως όλες τις παραγωγικές δυνάμεις, από τα χέρια του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού.
Ο ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός δεν μπορεί να γυρίσει πίσω προς τον φιλελεύθερο καπιταλισμό και συναγωνισμό και πολύ περισσότερο σ’ έναν «καλό καπιταλισμό», ενώ ο λεγόμενος «νεοφιλελεύθερος» σημαίνει πόλεμος και ναζιφασισμός, κάθε φορά και περισσότερο, μέχρι την κατάργησή του, συγκεντρωμένος και συνειδητά συγκεντροποιημένος σ’ αυτόν τον πολιτικοστρατιωτικό βάρβαρο κι εγκληματικό στόχο. Το αναμφισβήτητο γεγονός ότι αυτό δεν μπορεί να το επιβάλλει σε όλο ον κόσμο και «δεν μπορεί να εξαπολύσει τον παγκόσμιο πόλεμο -και τον πυρηνικό- όταν, όπου και όπως θέλει» (Χ. Ποσάδας) είναι αυτό που τον «τρελαίνει», τον ζαλίζει, να λέει και να κάνει άλλα τη μια μέρα, άλλα την άλλη. Και στο… πρόσωπο του Τραμπ βρίσκει τον πιο «ειλικρινή» και κατάλληλο εκφραστή αυτής της τρέλας. Ταυτόχρονα «πουλάει τρέλα», στην προσπάθειά του να αποπροσανατολίσει, να τρομοκρατήσει και να μεταφέρει την τρέλα του στη «σωστή πλευρά της ιστορίας», αυτή της ταξικής, επαναστατικής και σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής πάλης και κατακτήσεων της ανθρωπότητας και των υπερασπιστών της. Αλλά η κατακτημένη «νοημοσύνη και δίκιο» και η σοσιαλιστική-κομμουνιστική συνείδηση των μαζών του κόσμου και της κομμουνιστικής, σοσιαλιστικής, επαναστατικής πρωτοπορίας του, δεν το επιτρέπει. Κι αυτό «τρελαίνει» ακόμα περισσότερο τον ιμπεριαλισμό, που ταυτόχρονα βλέπει ότι είναι ακόμα ένας λόγος να επιταχύνει τους εξοπλισμούς του και τον παγκόσμιο πόλεμο, σαν το μοναδικό μέσο επιβίωσής του.
Αλλά η ανταγωνιστική, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, με όλα τα μέσα, πλευρά της ανθρωπότητας επιβιώνει, ζει και αναπτύσσεται, σε όλους τους τομείς, όχι γιατί στον κόσμο υπάρχει μια «ιμπεριαλιστική σύγκρουση», όπως ισχυρίζεται η προδοτική, αντεπαναστατική και αντικομουνιστική γραφειοκρατική ηγεσία του ΚΚΕ (ακόμα και για τη Μέση Ανατολή!) και η απειροελάχιστη παρέα της στη Παγκόσμιο Κομμουνιστικό Κίνημα. Που απορρίπτουν και λοιδορούν, οι τρισάθλιοι, ακόμα και τη σημερινή μορφή που παίρνουν οι παράγραφοι του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» για τη «στήριξη των κομμουνιστών σε κάθε επαναστατικό κίνημα» και για «τη σύνδεση και τη συνεννόηση των δημοκρατικών κομμάτων όλων των χωρών», δηλαδή σήμερα το εθνικό, τοπικό και Παγκόσμιο Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο!!!
Αν στον κόσμο η σύγκρουση ήταν ιμπεριαλιστική ήδη αυτός ο κόσμος θα ήταν στο χείλος της καταστροφής και του αφανισμού του, αν δεν είχε ήδη αφανιστεί. Αν αυτό δεν έχει γίνει -κι ούτε θα γίνει-, είναι γιατί αυτή η σύγκρουση, όπως πάντα, είναι ταξική, ηλίθιοι και προδότες γραφειοκράτες: αντιλαϊκή, αντεπαναστατική και αντισοσιαλιστική-αντικομουνιστική από την «πλευρά» του ιμπεριαλισμού και φιλολαϊκή, επαναστατική, αντιιμπεριαλιστική, σοσιαλιστική-κομμουνιστική από την «πλευρά» της ανθρωπότητας και των υπερασπιστών της. Ο ιμπεριαλισμός προετοιμάζει και κάνει τον διαρκή και παγκόσμιο -και πυρηνικό- πόλεμο για να «καταστρέψει μάζες από παραγωγικές δυνάμεις» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο). Στη φάση του ιμπεριαλισμού για να καταστρέψει την ίδια την ανθρωπότητα και το περιβάλλον της σαν το μοναδικό τρόπο για να επιβιώσει ο ίδιος. Αλλά η ανθρωπότητα και οι υπερασπιστές της, προετοιμάζονται κι -όταν, όπου κι όπως χρειάζεται- κάνουν ήδη τον επαναστατικό προληπτικό «πόλεμο στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών» (όπως κάνει η συμμαχία Ρωσία, Κίνας, Β. Κορέας στην Ουκρανία) «για να είναι όσο το δυνατό λιγότερα τα δεινά της ανθρωπότητας από αυτόν τον αναπόφευκτο ιμπεριαλιστικό πόλεμο» (Χ. Ποσάδας).
Η ανθρωπότητα επιβιώνει κι αναπτύσσεται (παρά τις καθημερινές οδυνηρές, απάνθρωπες, βάρβαρες απώλειές της, γιατί υπάρχει ακόμα ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός και η επίθεσή του ενάντιά της) γιατί απέναντι στη δικτατορία των εξοπλισμών και του πολέμου του ιμπεριαλισμού και του ναζιφασισμού του, υπάρχει μια ιδιόμορφη -σύντομα θα γίνει γνήσια- παγκόσμια δικτατορία του προλεταριάτου, που καθοδηγείται από το ΚΚ της Κίνας και τα ΚΚ κι Επαναστατικά Κόμματα των άλλων Εργατικών κι Επαναστατικών Κρατών και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Που στην οικονομία, εκτός από τον κρατικοποιημένο τομέα, που έτσι κι αλλιώς είναι η οικονομική τους βάση, χειρίζονται προς όφελος των εργαζόμενων και όλης της ανθρωπότητας κι έναν καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό που πεθαίνει, σε ολόπλευρη κρίση αποσύνθεσης και «επιθανάτια αγωνία» παγκόσμια. Μόνο γι’ αυτό άλλωστε υπάρχουν ακόμα λίγα στοιχεία «καλού καπιταλισμού» στον κόσμο. Τέτοιος είναι πλέον ο καπιταλισμός μόνο όταν βρίσκεται σε πορεία κατάργησης και θανάτου του από τους «νεκροθάφτες προλετάριους» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο). Και γνήσια δικτατορία του προλεταριάτου σημαίνει Κόμμα (Μπολσεβίκικου Τύπου)-Σοβιέτ-Εργατική-Κομμουνιστική Διεθνής, σε κάθε χώρα, σ’ όλο τον κόσμο, που προετοιμάζει και προωθεί την πορεία προς την κατάργηση του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού.
Μια Κυβέρνηση της Αριστεράς στην Ελλάδα, μπορεί και πρέπει να νικήσει, ξεκινώντας άμεσα, επειγόντως, από την απομάκρυνση της πολεμοχαρούς, πολεμικής και ναζιφασιστικής στις μεθόδους της Νέας Δημοκρατίας και προωθώντας την αντιιμπεριαλιστική Μετάβαση, με σιγουριά και συνέπεια στη «σωστή πλευρά» της κοινωνικής ιστορίας της ανθρωπότητας και των υπερασπιστών της, στην πορεία προς το Επαναστατικό κι Εργατικό (Σοσιαλιστικό) Κράτος και τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό στην Ελλάδα. Και μάλιστα στα πλαίσια της άμεσης κι επείγουσας πορείας προς την Αντιιμπεριαλιστική Επαναστατική και Σοσιαλιστική Ομοσπονδία των Κρατών των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής, της Ευρώπης, του κόσμου.
ΕΚΚ(Τ-Π), 28/4/2026
