Υποστηρίζουμε την ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών στη Νικαράγουα

Υποστηρίζουμε χωρίς όρους την πρόθεση-πρόταση του Συμπροέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα για ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών

Υποστηρίζουμε χωρίς όρους την πρόθεση-πρόταση του Συμπροέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα για ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών, αυτών που στη σημερινή φάση της ιστορίας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μέσο, άλλοθι, για τη «νομιμοποίηση» της δικτατορίας των μονοπωλίων και του χρηματιστικού κεφαλαίου, του ιμπεριαλιστικού πολέμου και ναζιφασισμού τους, στην κάθε χώρα και στον κόσμο. ΜΟΝΟ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΣ ΝΟΘΕΣ: Αφού καθορίζονται από αυτή τη δικτατορία, χρηματιστική, επεμβατική-εισβολής από τη μεριά του ιμπεριαλισμού, μιντιακή, καλπονοθευτική, δημοσκοπική-πληροφορική-ηλεκτρονική, κτλ και καθόλου από τη μεριά της δυνατότητας επέμβασης των εκλογέων σε δημοκρατικές διαδικασίες. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε άμεσα και σε όλες τις εκλογές όλο αυτό, αρκεί να δούμε το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις που προέρχονται από αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές αναδείχνονται με ποσοστό λιγότερο από το 20-25% του εκλογικού σώματος, λόγω της αποχής-απόρριψης του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και της «δημοκρατίας»-δικτατορίας του, με όλα τα μέσα, από τη μεριά των μαζών.

Οι αποικιακές χώρες, όπως ήταν οι Νικαράγουα, όταν απέκτησαν την ανεξαρτησία τους στη φάση του ιμπεριαλιστικού πια καπιταλισμού, δεν απέκτησαν ποτέ την πραγματική εθνική ανεξαρτησία, την αυτοδιάθεση και την εθνική και λαϊκή κυριαρχία, αυτή που θα υπήρχε αν αυτές οι χώρες προλάβαιναν να την αποκτήσουν πριν τη φάση του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού και να γίνουν πραγματικές αστικές δημοκρατίες, σαν αυτές της φάσης των αστικών επαναστάσεων και της εμφάνισης κι ανάπτυξης του καπιταλισμού, ενάντια στη φεουδαρχία.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι, όχι μόνο αυτές οι αποικιακές και μισοαποικιακές χώρες του κόσμου, που δεν  γνώρισαν ποτέ, ή σχεδόν ποτέ αυτή την αστική δημοκρατία, αλλά ακόμα και αναπτυγμένες αστικές δημοκρατικές καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, στη φάση αυτή της δικτατορίας των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού τους, με επικεφαλής τον αμερικάνικο-αμεκανονατοϊκό-ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό, βίωσαν με το χειρότερο τρόπο τις αστικές-καπιταλιστικές δικτατορίες, το ναζιφασισμό και τον πόλεμό τους, δύο παγκόσμιους και πολλούς τοπικούς.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ (από Χ. ΠΟΣΑΔΑΣ)

Για τον προληπτικό επαναστατικό πόλεμο (απόσπασμα από τη διάλεξη του Χ. Ποσάδας στην Ελλάδα, που δημοσιεύουμε στο φύλλο με αρ. 136 της ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ)

Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα, εμείς πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίος ο προληπτικός πόλεμος. Ήμασταν οι μόνοι που κάναμε αυτή την προγραμματική δήλωση το 1960. Πριν λιγότερο από ένα χρόνο, ο υπουργός άμυνας του Γερμανικού Εργατικού Κράτους Χόφμαν δήλωσε ότι «ένας πόλεμος ανάμεσα στην καπιταλιστική Γερμανία και το Εργατικό Κράτος της Γερμανίας, από τη μεριά του Εργατικού Κράτους δεν θα είναι ένας κατακτητικός πόλεμος, αλλά αναγκαίος» και στη συνέχεια ανέλυσε: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να προετοιμαστούμε και να μην τον αφήσουμε να πάρει την πρωτοβουλία». Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Τον απομάκρυναν, όχι από τη θέση του, αλλά από το ρόλο του, δεν εμφανιζόταν δημόσια, αλλά στη συνέχεια εμφανίστηκε και πάλι. Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Λέμε λοιπόν, ναι. Πριν τρία χρόνια, στην ΕΣΣΔ, ένας ανώτατος ηγέτης της σοβιετικής αεροπορίας δημοσίευσε ένα βιβλίο, όπου έθετε το ζήτημα: ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Κυκλοφόρησε αρκετά το βιβλίο, στη συνέχεια το απέσυραν από την κυκλοφορία. Οι Βιετναμέζοι, στην τωρινή συζήτηση ανέπτυξαν μια σειρά από θέσεις κοντινές με τον προληπτικό πόλεμο, γιατί προβάλουν: «είναι αναπόφευκτη μια σύγκρουση ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό». Και ο Χόφμαν σε άλλη δήλωσή του δήλωσε αυτό: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει την τελική λογοδοσία». Ολόκληρη η φράση είναι δική μας και είναι πολύ καλό. Δεν συζήτησαν δημόσια, αλλά όταν ο υπουργός άμυνας φτάνει σε μια τέτοια γνώμη, είναι γιατί αντιπροσωπεύει μια κοινή γνώμη ενός σημαντικού μέρους του Γερμανικού Εργατικού Κράτους.

Πιστεύουμε ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Δεν έχει άλλο μέτρο. Δεν μπορεί να δεχτεί να εξαφανιστεί από την ιστορία, προετοιμάζει τον πόλεμο. Ναι λοιπόν, προετοιμάζει τον πόλεμο και πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Δεν είναι ένα πρόβλημα αγένειας, είναι ένα πρόβλημα ιστορικής πρωτοβουλίας. Γιατί πρέπει να επιβάλουμε στον ταξικό εχθρό μια πρόοδο, που αυτός δεν τη δέχεται και δεν μπορεί να τη δεχτεί. Αλλά την ίδια στιγμή που πρέπει να κάνουμε τον προληπτικό πόλεμο πρέπει να προετοιμάσουμε τις συνθήκες για να τον κάνουμε. Και να πάρουμε υπόψη τη στιγμή, τις συνθήκες που συμφέρουν. Για παράδειγμα, καλώντας την Αφρική, την Ασία, και τη Λατινική Αμερική να προωθήσουν την πρόοδο και ν’ αναπτύξουν κάθε δραστηριότητα για την πρόοδο της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Κι ο μόνος τρόπος για να το κάνουν είναι αντικαπιταλιστικός. Αυτό είναι να προετοιμάσουμε τον πόλεμο.

Η ΕΣΣΔ και όλα τα Εργατικά Κράτη ξέρουν καλά ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Αλλά αυτοί φοβούνται, αμφιβάλλουν, έχουν αρκετή γραφειοκρατική επιρροή, αλλά έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Στην ΕΣΣΔ συζητήθηκε ανοιχτά η κριτική στον Στάλιν και το Γενικό Επιτελείο του στρατού δήλωσε: «δεν θα κάνουμε τα λάθη του Στάλιν ν’ αφήσουμε να ξαφνιαστούμε από τον πόλεμο. Δεν θα σταματήσουμε μπροστά στην ανάγκη να χτυπήσουμε όταν κι όπως είναι αναγκαίο». Είναι μια αρχή προληπτικού πολέμου. Κάθε επανάσταση είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Κάθε μεγάλη απεργία είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Δηλαδή στις μάζες ο προληπτικός πόλεμος είναι κάτι το κανονικό, είναι οι ηγεσίες αυτές που φοβούνται. Δεν έχουν σιγουριά, έχουν γραφειοκρατικούς περιορισμούς, δεν ενεργούν με την ιστορική συνείδηση να εκφράσουν την ανάγκη να συντρίψουν τον καπιταλισμό για να προοδεύσουμε, γι’ αυτό αμφιβάλλουν. Αλλά κανένας επιστημονικός ηγέτης δεν αμφιβάλλει ότι ο πόλεμος είναι μια ιστορική λύση για τις τάξεις. Και όντας ο πόλεμος ένα όργανο για την ιστορική λύση, αυτός που χτυπάει πρώτος έχει πλεονέκτημα. Είναι μια στρατηγική αρχή του πολέμου. Η βόμβα νετρονίου είναι μέρος του προληπτικού πολέμου του καπιταλισμού. Την φτιάχνουν προβλέποντας μεγάλες διαδηλώσεις, κινήματα, που οδηγούν στην αντικαπιταλιστική πάλη.

ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ-ΠΟΣΑΔΙΚΟ), ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΣΑΔΙΚΗΣ 4^ΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ 2026

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΙΑΠΩΝΙΑΣ

Απέναντι στον, ολοφάνερα πια, αναπόφευκτο διαρκή αντιλαϊκό, αντεπαναστατικό, αντισοσιαλιστικό-αντικομμουνιστικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, τη δικτατορία των εξοπλισμών και του πολέμου τους, που όχι μόνο δεν μπορεί να ικανοποιήσει καμιά Πρωτομαγιάτικη εργατική και λαϊκή διεκδίκηση, αλλά αντίθετα καταργεί καθημερινά κάθε προηγούμενη ταξική κατάκτησή της:

Σε αντεπίθεση τελική, επαναστατική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική, τα Μανιφέστα της φετινής και κάθε Εργατικής Πρωτομαγιάς, αλλά και τα καθημερινά, πρέπει και μπορούν και σύντομα θ’ ανυψωθούν σε Διαρκή «Κομμουνιστικά Μανιφέστα». Σε επιστημονική σοσιαλιστική, μαρξιστική-λενινιστική-τροτσκιστική-ποσαδική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» των Μαρξ και Ένγκελς, όπως πάντα έκανε ο μαρξιστής δάσκαλος Χ. Ποσάδας και η Ποσαδική 4^η Διεθνής του. Στις διαρκώς νέες μορφές που έπαιρνε και κάθε φορά και περισσότερο παίρνει (όσο καθυστερεί η ανατροπή του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού) η εφαρμογή του. Στην «αναπόφευκτη τελική σύγκρουση και λογοδοσία συστήματος ενάντια σε σύστημα, σοσιαλισμός-κομμουνισμός ενάντια σε καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό» (Χ. Ποσάδας). Κι έτσι όπως αυτή η σύγκρουση αναπτύσσεται παγκόσμια εδώ και έναν και πάνω αιώνα, μετά την εγκαθίδρυση του ιμπεριαλισμού «ανώτατου όσο και τελικού σταδίου του καπιταλισμού» (Β. Ι. Λένιν), αλλά και, ενάντιά του και σε αντεπίθεση, την Πρώτη Μεγάλη Σοσιαλιστική Ρωσική Επανάσταση των Λένιν-Τρότσκι («Διαρκής Επανάσταση»)-Μπολσεβίκων και την εγκαθίδρυση του πρώτου Εργατικού (Σοσιαλιστικού) Κράτους, της ΕΣΣΔ και στη συνέχεια των άλλων Εργατικών Κρατών.  Σε συγκεκριμένη, στις δοσμένες συνθήκες-μορφές, αλλά με το ίδιο ταξικό επαναστατικό περιεχόμενο, Προγραμματική, Πολιτική, Τακτική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» και τότε και τώρα. Μια εφαρμογή που θα έχει και τώρα την κορύφωσή της, όπως τότε, τη δημιουργία και τη δράση της Εργατικής-Κομμουνιστικής Διεθνούς, με βάση-περιεχόμενο αυτή την εφαρμογή του.

«Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: το φάντασμα του κομμουνισμού. Όλες οι δυνάμεις της γερασμένης Ευρώπης ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα…». «…Είναι καιρός πια οι κομμουνιστές να εκθέσουν ανοιχτά μπροστά σ' όλο τον κόσμο τις αντιλήψεις τους, τους σκοπούς τους, τις επιδιώξεις τους και ν' αντιπαραθέσουν στο παραμύθι του κομμουνιστικού φαντάσματος ένα Μανιφέστο του ίδιου του κόμματος….» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο).

Η τωρινή «ιερή συμμαχία», ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, ενωμένη, με τον πόλεμο και το ναζιφασισμό της, «κυνηγάει» πάντα και τώρα αυτό το «φάντασμα του κομμουνισμού». Που τώρα αποδείχτηκε περίτρανα, εδώ και έναν και πάνω αιώνα, ότι ήταν «φάντασμα» οπωσδήποτε για τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, αλλά όραμα κι επιδίωξη για τις μάζες του κόσμου, παγκόσμια, αλλά και κατάκτησή τους. Όχι μόνο στην ΕΣΣΔ και την Κίνα, αλλά σε όλες τις ηπείρους, με τη μορφή των Εργατικών κι Επαναστατικών Κρατών και των αντιιμπεριαλιστικών εθνικιστών-εθνικοαπελευθερωτικών επαναστάσεων σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου και Κυβερνήσεων σε πολλές!

Ο ιμπεριαλισμός εγκληματικά, πολεμικά και ναζιφασιστικά "εξάγει την αντεπανάσταση"...

Ο ιμπεριαλισμός εγκληματικά, πολεμικά και ναζιφασιστικά "εξάγει την αντεπανάσταση", αναγκαία η κοινωνικοπολιτική και στρατιωτική "εξαγωγή-εισαγωγή της επανάστασης"

Καθώς ο ιμπεριαλισμός βλέπει, αισθάνεται ότι κάθε επίθεσή του πολεμική και ναζιφασιστική, όπως και η πρόσφατη δολοφονία της ηγεσίας και του λαού του αντιιμπεριαλιστικού Ιράν, γρήγορα γυρίζει μπούμερανγκ ενάντιά του -όπως ήδη έγινε και σ’ αυτή την εγκληματική περίπτωση-, ο μόνος τρόπος επιβίωσης του ιμπεριαλισμού, ο «αναπόφευκτος ατομικός πόλεμος και ο ναζιφασισμός», όπως προέβλεψαν οι μαρξιστές-λενινιστές-τροτσκιστές δάσκαλοί μας και ο Χ. Ποσάδας, γίνεται πιο αναπόφευκτος από ποτέ για τον ιμπεριαλισμό. Και γι' αυτό αυτές οι ενέργειες προετοιμασίας για παγκόσμιο πόλεμο και ναζιφασισμό είναι συνεχείς και δεν θα τελειώσουν ποτέ πριν από την τελική εξάλειψή του, στην υπάρχουσα τελική σύγκρουση συστήματος ενάντια σε σύστημα. Στο μεταξύ, ο ιμπεριαλισμός θα επιδιώκει πάντα να διατηρεί την πρωτοβουλία, πάντα μέσω του πολέμου και του ναζιφασισμού. Είναι επομένως αναγκαίο, το αντιιμπεριαλιστικό, επαναστατικό και σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό στρατόπεδο ν’ αναλάβει την πρωτοβουλία ώστε «να ελαχιστοποιηθεί η ζημιά ενός παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου για την ανθρωπότητα»(Χ. Ποσάδας), ενώ ο ιμπεριαλισμός θέλει και κάνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή «τη μέγιστη δυνατή ζημιά στην ανθρωπότητα, ακόμη και την εξάλειψή της, μαζί με τη φύση, προκειμένου να επιβιώσει ο ίδιος ο ιμπεριαλισμός», αν και αυτό δεν θα συμβεί.

Οι πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές προκλήσεις του ιμπεριαλισμού...

Οι πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές προκλήσεις του ιμπεριαλισμού και η ψύχραιμη όσο και αποφασιστική αντιιμπεριαλιστική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική αντιμετώπισή τους

Η πειρατική αρπαγή-αιχμαλωσία του Προέδρου Μαδούρο, ο αποκλεισμός-ασφυξία της Κούβας, η πολεμική απειλή στο Ιράν, τα πειρατικά ρεσάλτο σε πλοία, κτλ, είναι άμεσες αφορμές-πρόκληση παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου που δημιουργεί συνεχώς ο αμερκανονατοϊκός και σιωνιστικός ιμπεριαλισμός. Πάνω στη συνεχή αιτία του αναπόφευκτου αυτού του πολέμου από τη μεριά του, σαν το μόνο μέσο επιβίωσης του παγκόσμιου καπιταλισμού, μπροστά την τελική και ολοκληρωτική, επιθανάτια κρίση αποσύνθεσής του, οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, πολιτιστικής, ηθικής. Ταυτόχρονα, απέναντι κι ενάντια σ’ αυτό, αποδείχνεται η ψύχραιμη, όσο και αποφασιστική στάση της επαναστατικής, αντιιμπεριαλιστικής και σοσιαλιστικής ανθρωπότητας, με κέντρο απόφασής της τη ΛΔ της Κίνας και τη Ρωσική Ομοσπονδία, «υπερασπιστές της ανθρωπότητας». Στάση που έχει σκοπό να μην επιτρέψει στον ιμπεριαλισμό να επιλέξει τη στιγμή που θα εξαπολύσει τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο, στην προσπάθειά του να ευνοηθεί έτσι αυτός από την έκβαση και τ’ αποτελέσματά του και να είναι μεγαλύτερα τα δεινά για την ανθρωπότητα. Που είναι και ο διαρκής και μόνιμος στόχος του, όσο υπάρχει ακόμα ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον παγκόσμιο πόλεμο. Δηλαδή είναι ένας στόχος του ιμπεριαλισμού ανταγωνιστικά αντίθετος από το σωτήριο στόχο της ΛΔ της Κίνας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τόσο όσο αφορά αυτή την ψύχραιμη στάση, όσο και το διαρκή και μόνιμο στόχο τους, δηλαδή «να είναι όσο το δυνατό λιγότερα τα δεινά για την ανθρωπότητα από τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο» (Χ. Ποσάδας). Και ταυτόχρονα ξέροντας η ΛΔ της Κίνας και η Ρωσική Ομοσπονδία ότι κάθε πολεμική-εγκληματική επίθεση-αφορμή-πρόκληση του ιμπεριαλισμού, ακολουθείται από ένα τεράστιο μπούμερανγκ εναντίον του από την επαναστατημένη ανθρωπότητα, αλλά και από μια αύξηση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ανάμεσα σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ-Ιαπωνία, όπως  αμέσως μετά την αρπαγή του Προέδρου Μαδούρο.