ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2026: ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΗΤΤΕΣ ΝΑ ΣΗΜΑΝΟΥΝ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ-ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ

 

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2026

Οι παγκόσμιες ήττες του αμερικανονατοϊκού-ευρωπαϊκού-σιωνιστικού ιμπεριαλισμού να σημάνουν παγκόσμιες νίκες της Διαρκούς Σοσιαλιστικής Επανάστασης, απέναντι κι ενάντια, ανατρέποντας τις νέες πολεμικές και ναζιφασιστικές-δικτατορικές επιθέσεις του

Η παγκόσμια ταξική πάλη ενάντια στον αναπόφευκτο για την επιβίωσή του πόλεμο και ναζιφασισμό του αμερικανονατοϊκού-ευρωπαϊκού-σιωνιστικού ιμπεριαλισμού και η αναπόφευκτη πορεία της αγωνιζόμενης ανθρωπότητας προς το σοσιαλισμό-κομμουνισμό, στις ίδιες τις ΗΠΑ, έδωσαν ένα από τα μεγαλύτερα χτυπήματα-μπούμερνάγκ της στις αμερικανικές εκλογές, χτυπήματα που ενισχύθηκαν με τις εκλογές στο Ισραήλ, αλλά και τις εκλογές στη Βραζιλία: Ενάντια στον εγκληματικό Τραμπ-ουκισμό του ιμπεριαλισμού, που όπως για όλους τους τραμπουκισμούς, όλων, παντού και πάντα, σημαίνει, όπως στις ΗΠΑ, χωρίς κοινωνικοπολιτικό και ατομικό υπόβαθρο και ένδειξη αδυναμίας και ανασφάλειας προς τα μέσα και προς τα έξω. Επίσης ενάντια στον εγκληματία Νετανιάχου στο Ισραήλ και τον σιωνιστικό στρατιωτικό ιμπεριαλισμό κι ενάντια στο όργανο του Τραμπ Μπολσονάρο στη Βραζιλία. Ταξικά πάντα και ιδιόμορφα επαναστατικά χτυπήματα-μπούμερανγκ ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στον Τραμπ-ουκισμό του, όπως και στους προηγούμενους και όλους τους ιμπεριαλιστικούς τραμπουκισμούς που έρχονται, αλλά και ενίσχυση αυτής της πορείας της ανθρωπότητας προς το σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Είναι γι’ αυτό που ο Τραμπ-ούκος υπέγραψε διάταγμα για «εβδομάδα κατά του κομμουνισμού», στις ίδιες τις ΗΠΑ και βέβαια σ’ όλο τον κόσμο, σ’ αυτές τις εκλογές στις ΗΠΑ και γι’ αυτό συντρίφτηκε, ιστορικά και κοινωνικοπολιτικά (στο περιεχόμενο) από αυτόν το σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Αυτός και οι ανά τον κόσμο, στις ίδιες τις ΗΠΑ -δημοκρατικοί και ρεπουμπλικάνοι- όμοιοί του, πειθήνια και μίσθαρνα όργανα του ιμπεριαλισμού, βλέπουν καλύτερα από όλες τις γραφειοκρατικές προδοτικές ηγεσίες της αριστεράς, όλων των τάσεων, ότι αυτή η πορεία προς τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό είναι όχι μόνο αναπόφευκτη αλλά και άμεση, επείγουσα, για τη σωτηρία και την διαρκή πρόοδο και ειρήνη της ανθρωπότητας. Και ότι το κέντρο αυτής της πορείας, «εκεί που παίρνονται οι αποφάσεις για όλη την ανθρωπότητα είναι στη Μόσχα» (Χ. Ποσάδας), ιδιαίτερα όταν ήταν Σοβιετική-Εργατικό Κράτος -> Σοσιαλιστική-Κομμουνιστική και τώρα γι’ αυτό το λόγο «οι αποφάσεις παίρνονται στο «Πεκίνο», σε συμμαχία τώρα με τη «Μόσχα» (σοβιετική σε λαό, στρατό και Κομμουνιστικά Κόμματά της). Είναι γι’ αυτό που το «διάταγμα κατά του κομμουνισμού» του Τραμπ συνοδεύεται εδώ και χρόνια από την επίθεσή του ενάντια στον «κομμουνισμό της Κίνας». Γιατί είναι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας-Εργατικό (Σοσιαλιστικό) Κράτος, το Κομμουνιστικό Κόμμα της, ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της κα ο Λαός της που «υπερασπίζονται την ανθρωπότητα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό», για τη σωτηρία της και την πορεία της προς τη διαρκή ειρήνη και πρόοδο με τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Ο Τραμπ-ούκικος ιμπεριαλισμός όχι μόνο δεν τρομοκράτησε τις μάζες των ΗΠΑ και του κόσμου, αλλά αντίθετα αυτές ανέδειξαν για άλλη μια φορά ότι «οι μάζες του κόσμου, στις ίδιες τις ΗΠΑ, είναι ώριμες για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό» (Χ. Ποσάδας). Δεν είναι μια ουράνια, θρησκευτική, χριστιανική, μουσουλμανική, εβραϊκή, βουδιστική κτλ επιφοίτηση, αλλά η «συνειδητοποίηση του αντικειμενικού προτσές της ιστορίας», που δείχνει: από τη μια πλευρά (την εγκληματική «πλευρά ης ιστορίας») την ολοκληρωτική κρίση παρασιτισμού και αποσύνθεσης, οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, πολιτιστικής, ηθικής του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, που αναπόφευκτα, για την επιβίωσή του, τον οδηγεί στο διαρκή πόλεμο και ναζιφασισμό ενάντια στην ανθρωπότητα κι από την άλλη, αντίθετη, ανταγωνιστική, αντίπαλη, εχθρική πλευρά (τη μοναδική «σωστή πλευρά της ιστορίας»,) δείχνει τη Διαρκή Επανάσταση και Πρόοδο της ανθρωπότητας, μόνο, μοναδικά, μονόδρομα, αναπόφευκτα, μέσα από τη Διαρκή Πορεία προς το Επαναστατικό κι Εργατικό Κράτος και τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Όπως αυτό έγινε και ξεκίνησε εδώ και 109 χρόνια, με τη Μεγάλη Σοβιετική Σοσιαλιστική Επανάσταση, την ΕΣΣΔ και τα άλλα Εργατικά κι Επαναστατικά Κράτη. Κι όταν κάποια από αυτά πισωγύρισαν στον καπιταλισμό, από την προδοσία της γραφειοκρατίας τους, σε συμμαχία της με τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, δεν μπόρεσαν να μείνουν σε κάποιον ενδιάμεσο, «τρίτο δρόμο και κόσμο», αλλά λιποτάκτησαν (με τις γραφειοκρατικές προδοτικές ηγεσίες τους) προς την εγκληματική «πλευρά της ιστορίας», στον σύμμαχό της. Αλλά και εκεί, η ταξική, επαναστατική και σοσιαλιστική πάλη και κατακτήσεις της ανθρωπότητας, έχει ήδη επιβάλλει, πρώτα πρώτα στην Ρωσική Ομοσπονδία, την Αναγέννηση κατακτήσεων της ΕΣΣΔ, τόσο προς τα μέσα όσο και κύρια προς τα έξω, στην εξωτερική πολιτική, συμμαχίας με τη Λαϊκή Κίνα και τις χώρες BRICS, συμμαχία που ούτε επί ΕΣΣΔ (με τη σοβιετική γραφειοκρατία, αυτή που τελικά πρόδωσε) δεν υπήρχε σε τέτοιο βάθος και έκταση και τόσο αντίπαλη και Προληπτικά, Επαναστατικά Ετοιμοπόλεμη και όπου χρειαστεί Πολεμική ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό. Αλλά και σε πρώην Εργατικά Κράτη της Ευρώπης, αυτή η ταξική κι επαναστατική πάλη στον κόσμο και στην κάθε χώρα έχει αναγκάσει τις κυβερνήσεις τους, ακόμα και λεγόμενες ακροδεξιές, ν’ αντιστέκονται στους πολεμικούς και ναζιφασιστικούς σχεδιασμούς του ιμπεριαλισμού.

Είναι αυτή η «σύγκρουση συστήματος ενάντια σε σύστημα» (Χ. Ποσάδας) που καθόρισε τις αμερικανικές και ισραηλινές εκλογές, όσο και τις βραζιλιάνικες, με άλλη έννοια, σύγκρουση εκφρασμένη στην ηρωική αντίσταση και αντεπίθεση των Παλαιστινιακών μαζών και των Ιρανικών μαζών, αλλά και των μαζών της Υεμένης και όλων των αραβικών μαζών. Οι μάζες των ΗΠΑ και του Ισραήλ δεν ψήφισαν Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ και αντιπολίτευση στο Ισραήλ, επειδή δήθεν εγκρίνουν την εγκληματική αντιπροσώπευση του ιμπεριαλισμού που υπηρετούν κι αυτοί, αλλά για να συντρίψουν τους αιμοσταγείς πολεμοχαρείς όσο και άμεσα πολεμικούς και ναζιφασίστες Τραμπ και Νετανιάχου. Οι μάζες δεν διέθεταν σ’ αυτές τις δύο χώρες ταξικές επαναστατικές αντικαπιταλιστικές-αντιιμπεριαλιστικές ηγεσίες και μαζικά κόμματα και γι’ αυτό η τακτική εκλογική ψήφος τους (δηλαδή η μορφή) είχε αυτό το ιστορικοκοινωνικό αντικαπιταλιστικό-αντιιμπεριαλιστικό και συγκεκριμένα αντιπολεμικό και αντιναζιφασιστικό περιεχόμενο. Και γι’ αυτό θα βρουν τον τρόπο, σύντομα, να εκφραστούν και στη μορφή, οποιαδήποτε κι αν είναι αυτή: Από τον σε εξέλιξη ιδιόμορφο εμφύλιο πόλεμο, μέχρι τη δημιουργία τέτοιων ταξικών επαναστατικών ηγεσιών και κομμάτων, όχι για, νόθες πάντα, αστικές εκλογές -ιδιαίτερα σήμερα, που είναι πληρωμένες, κυρίως από ιμπεριαλιστικά κέντρα, ηλεκτρονικά νοθευμένες, δημοκοπικά και με ψεύτικα νέα κατευθυνόμενες, εκλογές όπου συμμετέχει η μειοψηφία του πληθυσμού και με συντριπτική μειοψηφία αναδείχνουν το νικητή-, αλλά με μορφές Άμεσης Λαϊκής και Σοβιετικής Δημοκρατίας, από κάτω μέχρι πάνω και αντίστροφα. Με κύριο χαρακτηριστικό την Άμεση Ανακλητότητα των Αντιπροσώπων κι όχι μετά από πολλά χρόνια, όταν οι αντιπρόσωποι που εκλέγονται στις αστικές εκλογές κάνουν τα αντίθετα από όσα υποσχέθηκαν, ενώ και τις περισσότερες φορές εκλέγονται μόνο και μόνο για ν’ ανατρέψουν την απερχόμενη κυβέρνηση κι όχι γιατί εγκρίνονται οι θέσεις τους! Διαφορετικά από ό, τι σήμαναν οι εκλογές στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, στη Βραζιλία σήμαναν τη νίκη ενός Μαζικού Κόμματος των Εργαζομένων (PT), όχι μόνο ενάντια στον Μπολσονάρο αλλά και άμεσα για να προχωρήσουν οι προοδευτικές μεταρρυθμίσεις εκεί σε κοινωνικούς μετασχηματισμούς, που βέβαια μπορούν να γίνουν μόνο με την πορεία προς τον αντικαπιταλισμό-αντιιμπεριαλισμό και σοσιαλισμό. Μέσα από την βαθύτερη ένταξη της Βραζιλίας στις BRICS και την ολόπλευρη συμμαχία της με Κίνα και Ρωσία.

Οι αστικές εκλογές, όπως οι προσεχείς στην Ελλάδα, δεν είναι τίποτε άλλο από το όργανο και το άλλοθι της πολεμικής και ναζιφασιστικής πλέον δικτατορίας των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού τους, που παίρνει απλά διαφορετικές μορφές: με κυρίαρχες την προεδρική δικτατορία (βλέπε ΗΠΑ, πχ βέτο του προέδρου) και την πρωθυπουργική (βλέπε Ελλάδα). Όλες οι δήθεν διακριτές εξουσίες, Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική, είναι ενωμένες σε μία, την Εκτελεστική κι αυτή ακόμα, η «έρμη», εκφυλισμένη σε μία, την προεδρική ή την πρωθυπουργική. Κι όλα αυτά μόνο όταν το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα δεν καταφεύγει ανοιχτά σε στρατιωτική-αστυνομική δικτατορία, είτε για χρόνια, όπως στην Ελλάδα με την 7χρονη στρατιωτική-αστυνομική δικτατορία, είτε ενάντια στις καθημερινές μορφές και περιεχόμενα της ταξικής, επαναστατικής, αντικαπιταλιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης, όπως είναι οι ποικίλες μορφές που αναπτύσσονται αυτή τη στιγμή σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο με αποκορύφωμα τη Γενική Απεργία στη Γαλλία και την Παγκόσμια Απεργία των Λιμενεργατών σε 22, μόνο καπιταλιστικές και ιμπεριαλιστικές χώρες, 5 ηπείρους και 113 λιμάνια του κόσμου, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τη μεταφορά των όπλων του!

Είναι τόσο αναπόφευκτη και άμεση, σε χωροχρόνο, η πολεμική και ναζιφασιστική προετοιμασία και δράση του ιμπεριαλισμού για να προσπαθήσει να επιβιώσει στην ολοκληρωτική του κρίση αποσύνθεσης κι απέναντι κι ενάντια στην Παγκόσμια Διαρκή Επανάσταση, ώστε η ήττα του Τραμπ και του Νετανιάχου όχι μόνο δεν θα σημάνει τη συγκράτηση αυτής της προετοιμασίας και δράσης του, αλλά αντίθετα ΘΑ ΤΗΝ ΟΞΥΝΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΙ. Καταργώντας, εξαφανίζοντας, ή/και δολοφονώντας τους ίδιους του τους ανθρώπους και τις εκλογικές-κυβερνητικές ανακατατάξεις, αν αυτές αντισταθούν στο μοναδικό και μονόδρομο γι’ αυτόν εγκληματικό πολεμικό και ναζιφασιστικό περιεχόμενό του. Όπως έχει προβλέψει ο μαρξιστής-λενινιστής-τροτσκιστής δάσκαλος Χ. Ποσάδας, η πορεία των ΗΠΑ και όλων των ιμπεριαλιστικών χωρών είναι η εφαρμογή αυτού του πολέμου και ναζιφασισμού μέσα από ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ-ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ, καταργώντας κάθε απομεινάρι της λεγόμενης αστικής δημοκρατίας. Αυτή η προαναγγελθείσα πορεία, όχι μόνο δεν έχει διαψευσθεί, αλλά ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΞΕΛΙΞΗ. Και η Ελλάδα, όσο η κυβέρνησή της παραμένει πειθήνιο και μίσθαρνο όργανο και μάλιστα «χαμερπής λαγός» του ευρωπαϊκού και αμερικανονατοϊκού και σιωνιστικού ιμπεριαλισμού, ενάντια άμεσα στη Ρωσία, το Ιράν και την Παλαιστίνη, ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΝΕΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΙΟ ΣΤΥΓΕΡΗΣ, ΠΑΝΤΑ ΑΝΤΙΚΟΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ, ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΟΥ 1967-1974!

Αλλά τα Νέα Πολυτεχνεία, οι νέες Γενικές Απεργίες, οι Νέοι Αγανακτισμένοι, κτλ, πρέπει και μπορούν ν’ αποκτήσουν, θ’ αποκτήσουν σύντομα, όσο και επειγόντως, Νέες Μαζικές Αντικαπιταλιστικές-Αντιιμπεριαλιστικές Επαναστατικές Μαρξιστικές-Λενινιστικές (Επιστημονικές  Σοσιαλιστικές και Κομμουνιστικές) Ηγεσίες και Κόμματα,. Γιατί μόνο έτσι, με σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό περιεχόμενο και με μορφές, είτε άμεσα επαναστατικές, ή/και μέσα από τα Εκλογικά και Κυβερνητικά Αντιιμπεριαλιστικά-Αντικαπιταλιστικά Μέτωπά τους, αυτές οι Νέες Ηγεσίες, εθνικά και παγκόσμια και με την Νέα Επαναστατική Εργατική, Σοσιαλιστική-Κομμουνιστική Διεθνή, μπορούν, πρέπει και θα το κάνουν, ν’ ανατρέψουν την παγκόσμια και εθνική δικτατορία των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού τους και την όποια ανοιχτή στρατιωτικο-αστυνομική δικτατορία προσπαθήσουν να εφαρμόσουν και θα εφαρμόσουν, όπως έκαναν ήδη σε όλο τον κόσμο προηγούμενα, παντού και στην Ελλάδα. Είναι η αναγκαία και αναπόφευκτη Μεταβατική Πορεία της Διαρκούς Σοσιαλιστικής Επανάστασης προς τον παγκόσμιο σοσιαλισμό-κομμουνισμό, μοναδική διέξοδο για την επιβίωση και την ανάπτυξη της Ανθρωπότητας και της σχέσης της με τη Φύση και το Σύμπαν.

Αυτή η αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική πορεία πρέπει, μπορεί και θα στηριχτεί στην, ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΞΕΛΙΞΗ, ιδιόμορφη προς το παρόν, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ, με κέντρο τη Λαϊκή Κίνα, με το Κομμουνιστικό Κόμμα της και τη Ρωσική Ομοσπονδία, με τα Κομμουνιστικά Κόμματά της, το Σοβιετικό Λαό και Στρατό της και τις κατακτήσεις της  με την ΕΣΣΔ. Επιλέγοντας, ανοιχτά, δημόσια, προπαγανδιστικά, αυτή τη μοναδική «σωστή πλευρά της ιστορίας» και μόνης ικανής ν’ αντισταθεί, ν’ αντεπιτεθεί και να καταργήσει την ιμπεριαλιστική δικτατορική πολεμική και ναζιφασιστική εγκληματική «πλευρά» της. Παρά κι ενάντια κι ανατρέποντας την όποια γραφειοκρατία της αριστεράς, οποιασδήποτε τάσης, που διστάζοντας να επιλέξει τη «σωστή πλευρά της ιστορίας», ή και επιλέγοντας ανοιχτά την εγκληματική, υπηρετεί προδοτικά αυτή την εγκληματική ιμπεριαλιστική «πλευρά», στην οποία, σαν γραφειοκρατία, ζει και αναπνέει, βρώμικα, παρασιτικά, συμφεροντολογικά, ταϊσμένη η ηλίθια με τα «ληγμένα» από χρόνια «ψίχουλα του συστήματος» (Β.Ι. Λένιν) και δρα, μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια στις καπιταλιστικές-ιμπεριαλιστικές χώρες τους, τον πόλεμο και το ναζιφασισμό τους, που ούτε καν σκέφτεται να ξεπεράσει αυτά τα πλαίσια. Στην Ελλάδα π.χ., σ’ αυτή την αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική, σοσιαλιστική και κομμουνιστική πορεία, δεν θα επιτραπεί σε καμιά τέτοια κομματική γραφειοκρατική ηγεσία να την προδώσει και πάλι, όπως έκανε σε πολλούς ταξικούς κι επαναστατικούς αγώνες, όπως του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κι όπως του «Αγώνα του Πολυτεχνείου που -παρά και τις τωρινές προδοτικές προσπάθειες της γραφειοκρατίας να τον συγκρατήσει- ο Αγώνας αυτός Συνεχίζεται». Και γι’ αυτό το σύνθημα «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Πολυτεχνείο» στις πρώτες πορείες για το Πολυτεχνείο «Συνεχίζεται», παρά την, επιτυχημένη προς το παρόν, προσπάθεια της γραφειοκρατίας να το καταργήσει. Ο Αγώνας του Πολυτεχνείου για «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, Έξω οι Αμερικάνοι, οι Βάσεις και το ΝΑΤΟ, Λαϊκή Εξουσία» δεν «δικαιώθηκε» ακόμα, γιατί η εδώ γραφειοκρατία της αριστεράς, όλων των τάσεων, με μεγάλο βάρος όσο και εμπειρία συμβίωσης με τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, τον συγκράτησε, όταν δεν τον πρόδωσε ανοιχτά, ακόμα και με μεταδικτατορικές «συγκυβερνήσεις» με τη δεξιά.

 

 

Απέναντι σε νόθες -πάντα- αστικές εκλογές, αναγκαία η αντιιμπεριαλιστική-αντικαπιταλιστική πορεία της χώρας

Αν μπορεί να προκύψει κάτι θετικό, προοδευτικό και στις επόμενες κοινοβουλευτικές αστικές εκλογές στην Ελλάδα, αυτό πρέπει και μπορεί να είναι η επαναστατική, κομμουνιστική, σοσιαλιστική, αριστερή οικολογική και εξωκοινοβουλευτική πρωτοπορία να επέμβει σ’ αυτές, για να προωθήσουν οι ηγεσίες τους την αντιιμπεριαλιστική-αντικαπιταλιστική πορεία της χώρας, με μια Κυβέρνηση της Αριστεράς

Αμείλικτος Διαλεκτικός Ιστορικός Υλισμός (κοινωνική ιστορία της -πάντα διπολικής και ποτέ «πολυπολικής»- πάλης των τάξεων): Όσο μεγαλύτερη κι αναπόφευκτα ακροτελεύτια-επιθανάτια είναι και γίνεται καθημερινά και περισσότερο η ολόπλευρη οικονομική, κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική, ηθική κρίση κι αποσύνθεση του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, τόσο περισσότερο κι αναπόφευκτα ακροτελεύτια-επιθανάτια γίνεται η μοναδική διέξοδος επιβίωσης γι’ αυτό το σύστημα ο πόλεμος, με όλα τα μέσα, και ο ναζιφασισμός, με όλες τις μορφές και μεθόδους, ενάντια στην εργατική τάξη, όλους τους εργαζόμενους του χεριού και του πνεύματος, όλη την ανθρωπότητα και τους υπερασπιστές της. Με άλλες μορφές, αυτή ήταν η πορεία προς την παρακμή-ακροτελεύτια φάση, βάρβαρο τέλος, όλων των συστημάτων της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, δουλοκτησίας, φεουδαρχίας και τώρα του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού.

Ανάμεσα στ’ αλλά, αυτό το ακροτελεύτιο-επιθανάτιο αυτής της πορείας αποδείχνεται στο λεγόμενο «πεδίο», όπου κάθε πολεμική και ναζιφασιστική επίθεση αυτού του συστήματος, με επικεφαλής το γιάνκικο-γιανκικοΝατοϊκό-ευρωπαϊκό-σιωνιστικό ιμπεριαλισμόγυρίζει μπούμερανγκ ενάντιά του. Αυτό όχι μόνο γιατί αυτή η επίθεση στηρίζεται ακριβώς σ’ αυτή την ολόπλευρη αποσύνθεση, σαπίλα του συστήματος και στην ταξική απόκρουση από τη μεριά των μαζών -στις ίδιες τις ιμπεριαλιστικές χώρες, κέντρα του συστήματος- αυτής της αποσύνθεσης και της πολεμικής και ναζιφασιστικής επίθεσης που τη συνοδεύει, αλλά και γιατί η ταξική πάλη της εργατικής τάξης, όλων των εργαζόμενων, μαζί με την πάλη των καταπιεσμένων κι εκμεταλλευόμενων εθνών, χωρών και λαών του κόσμου, έχει ήδη ανυψωθεί κι επεκταθεί σε κάθε χώρα, ήπειρο, παγκόσμια, σε αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική-σοσιαλιστική-κομμουνιστική και κάθε φορά και περισσότερο και σε όλους τους τομείς, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό, ηθικό, στρατιωτικό, εδώ και πάνω από έναν αιώνα, μετά τη Μεγάλη Ρώσικη Σοσιαλιστική Επανάσταση. Και καθώς είναι φυσικό, λογικό, αναπόφευκτο, απέναντι κι ενάντια στη μονόδρομη βάρβαρη στρατιωτική και ταυτόχρονα ναζιφασιστική επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού ενάντια στην ανθρωπότητα και τους υπερασπιστές της, την Κίνα, τη Ρωσία και τους συμμάχους τους, η άμυνα και η αναγκαία αντεπίθεση-προληπτική επίθεση από τη μεριά αυτής της ανθρωπότητας και των υπερασπιστών της να είναι κύρια επίσης στρατιωτική, αλλά στην τωρινή ταξική ουσία της αντιιμπεριαλιστική πολεμική-αντιπολεμική-αντιναζιφασιστική, με όλα τα μέσα.

Υποστηρίζουμε την ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών στη Νικαράγουα

Υποστηρίζουμε χωρίς όρους την πρόθεση-πρόταση του Συμπροέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα για ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών

Υποστηρίζουμε χωρίς όρους την πρόθεση-πρόταση του Συμπροέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα για ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών, αυτών που στη σημερινή φάση της ιστορίας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μέσο, άλλοθι, για τη «νομιμοποίηση» της δικτατορίας των μονοπωλίων και του χρηματιστικού κεφαλαίου, του ιμπεριαλιστικού πολέμου και ναζιφασισμού τους, στην κάθε χώρα και στον κόσμο. ΜΟΝΟ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΣ ΝΟΘΕΣ: Αφού καθορίζονται από αυτή τη δικτατορία, χρηματιστική, επεμβατική-εισβολής από τη μεριά του ιμπεριαλισμού, μιντιακή, καλπονοθευτική, δημοσκοπική-πληροφορική-ηλεκτρονική, κτλ και καθόλου από τη μεριά της δυνατότητας επέμβασης των εκλογέων σε δημοκρατικές διαδικασίες. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε άμεσα και σε όλες τις εκλογές όλο αυτό, αρκεί να δούμε το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις που προέρχονται από αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές αναδείχνονται με ποσοστό λιγότερο από το 20-25% του εκλογικού σώματος, λόγω της αποχής-απόρριψης του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και της «δημοκρατίας»-δικτατορίας του, με όλα τα μέσα, από τη μεριά των μαζών.

Οι αποικιακές χώρες, όπως ήταν οι Νικαράγουα, όταν απέκτησαν την ανεξαρτησία τους στη φάση του ιμπεριαλιστικού πια καπιταλισμού, δεν απέκτησαν ποτέ την πραγματική εθνική ανεξαρτησία, την αυτοδιάθεση και την εθνική και λαϊκή κυριαρχία, αυτή που θα υπήρχε αν αυτές οι χώρες προλάβαιναν να την αποκτήσουν πριν τη φάση του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού και να γίνουν πραγματικές αστικές δημοκρατίες, σαν αυτές της φάσης των αστικών επαναστάσεων και της εμφάνισης κι ανάπτυξης του καπιταλισμού, ενάντια στη φεουδαρχία.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι, όχι μόνο αυτές οι αποικιακές και μισοαποικιακές χώρες του κόσμου, που δεν  γνώρισαν ποτέ, ή σχεδόν ποτέ αυτή την αστική δημοκρατία, αλλά ακόμα και αναπτυγμένες αστικές δημοκρατικές καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, στη φάση αυτή της δικτατορίας των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού τους, με επικεφαλής τον αμερικάνικο-αμεκανονατοϊκό-ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό, βίωσαν με το χειρότερο τρόπο τις αστικές-καπιταλιστικές δικτατορίες, το ναζιφασισμό και τον πόλεμό τους, δύο παγκόσμιους και πολλούς τοπικούς.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ (από Χ. ΠΟΣΑΔΑΣ)

Για τον προληπτικό επαναστατικό πόλεμο (απόσπασμα από τη διάλεξη του Χ. Ποσάδας στην Ελλάδα, που δημοσιεύουμε στο φύλλο με αρ. 136 της ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ)

Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα, εμείς πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίος ο προληπτικός πόλεμος. Ήμασταν οι μόνοι που κάναμε αυτή την προγραμματική δήλωση το 1960. Πριν λιγότερο από ένα χρόνο, ο υπουργός άμυνας του Γερμανικού Εργατικού Κράτους Χόφμαν δήλωσε ότι «ένας πόλεμος ανάμεσα στην καπιταλιστική Γερμανία και το Εργατικό Κράτος της Γερμανίας, από τη μεριά του Εργατικού Κράτους δεν θα είναι ένας κατακτητικός πόλεμος, αλλά αναγκαίος» και στη συνέχεια ανέλυσε: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να προετοιμαστούμε και να μην τον αφήσουμε να πάρει την πρωτοβουλία». Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Τον απομάκρυναν, όχι από τη θέση του, αλλά από το ρόλο του, δεν εμφανιζόταν δημόσια, αλλά στη συνέχεια εμφανίστηκε και πάλι. Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Λέμε λοιπόν, ναι. Πριν τρία χρόνια, στην ΕΣΣΔ, ένας ανώτατος ηγέτης της σοβιετικής αεροπορίας δημοσίευσε ένα βιβλίο, όπου έθετε το ζήτημα: ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Κυκλοφόρησε αρκετά το βιβλίο, στη συνέχεια το απέσυραν από την κυκλοφορία. Οι Βιετναμέζοι, στην τωρινή συζήτηση ανέπτυξαν μια σειρά από θέσεις κοντινές με τον προληπτικό πόλεμο, γιατί προβάλουν: «είναι αναπόφευκτη μια σύγκρουση ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό». Και ο Χόφμαν σε άλλη δήλωσή του δήλωσε αυτό: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει την τελική λογοδοσία». Ολόκληρη η φράση είναι δική μας και είναι πολύ καλό. Δεν συζήτησαν δημόσια, αλλά όταν ο υπουργός άμυνας φτάνει σε μια τέτοια γνώμη, είναι γιατί αντιπροσωπεύει μια κοινή γνώμη ενός σημαντικού μέρους του Γερμανικού Εργατικού Κράτους.

Πιστεύουμε ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Δεν έχει άλλο μέτρο. Δεν μπορεί να δεχτεί να εξαφανιστεί από την ιστορία, προετοιμάζει τον πόλεμο. Ναι λοιπόν, προετοιμάζει τον πόλεμο και πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Δεν είναι ένα πρόβλημα αγένειας, είναι ένα πρόβλημα ιστορικής πρωτοβουλίας. Γιατί πρέπει να επιβάλουμε στον ταξικό εχθρό μια πρόοδο, που αυτός δεν τη δέχεται και δεν μπορεί να τη δεχτεί. Αλλά την ίδια στιγμή που πρέπει να κάνουμε τον προληπτικό πόλεμο πρέπει να προετοιμάσουμε τις συνθήκες για να τον κάνουμε. Και να πάρουμε υπόψη τη στιγμή, τις συνθήκες που συμφέρουν. Για παράδειγμα, καλώντας την Αφρική, την Ασία, και τη Λατινική Αμερική να προωθήσουν την πρόοδο και ν’ αναπτύξουν κάθε δραστηριότητα για την πρόοδο της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Κι ο μόνος τρόπος για να το κάνουν είναι αντικαπιταλιστικός. Αυτό είναι να προετοιμάσουμε τον πόλεμο.

Η ΕΣΣΔ και όλα τα Εργατικά Κράτη ξέρουν καλά ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Αλλά αυτοί φοβούνται, αμφιβάλλουν, έχουν αρκετή γραφειοκρατική επιρροή, αλλά έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Στην ΕΣΣΔ συζητήθηκε ανοιχτά η κριτική στον Στάλιν και το Γενικό Επιτελείο του στρατού δήλωσε: «δεν θα κάνουμε τα λάθη του Στάλιν ν’ αφήσουμε να ξαφνιαστούμε από τον πόλεμο. Δεν θα σταματήσουμε μπροστά στην ανάγκη να χτυπήσουμε όταν κι όπως είναι αναγκαίο». Είναι μια αρχή προληπτικού πολέμου. Κάθε επανάσταση είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Κάθε μεγάλη απεργία είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Δηλαδή στις μάζες ο προληπτικός πόλεμος είναι κάτι το κανονικό, είναι οι ηγεσίες αυτές που φοβούνται. Δεν έχουν σιγουριά, έχουν γραφειοκρατικούς περιορισμούς, δεν ενεργούν με την ιστορική συνείδηση να εκφράσουν την ανάγκη να συντρίψουν τον καπιταλισμό για να προοδεύσουμε, γι’ αυτό αμφιβάλλουν. Αλλά κανένας επιστημονικός ηγέτης δεν αμφιβάλλει ότι ο πόλεμος είναι μια ιστορική λύση για τις τάξεις. Και όντας ο πόλεμος ένα όργανο για την ιστορική λύση, αυτός που χτυπάει πρώτος έχει πλεονέκτημα. Είναι μια στρατηγική αρχή του πολέμου. Η βόμβα νετρονίου είναι μέρος του προληπτικού πολέμου του καπιταλισμού. Την φτιάχνουν προβλέποντας μεγάλες διαδηλώσεις, κινήματα, που οδηγούν στην αντικαπιταλιστική πάλη.

ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ-ΠΟΣΑΔΙΚΟ), ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΣΑΔΙΚΗΣ 4^ΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ 2026

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΙΑΠΩΝΙΑΣ

Απέναντι στον, ολοφάνερα πια, αναπόφευκτο διαρκή αντιλαϊκό, αντεπαναστατικό, αντισοσιαλιστικό-αντικομμουνιστικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, τη δικτατορία των εξοπλισμών και του πολέμου τους, που όχι μόνο δεν μπορεί να ικανοποιήσει καμιά Πρωτομαγιάτικη εργατική και λαϊκή διεκδίκηση, αλλά αντίθετα καταργεί καθημερινά κάθε προηγούμενη ταξική κατάκτησή της:

Σε αντεπίθεση τελική, επαναστατική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική, τα Μανιφέστα της φετινής και κάθε Εργατικής Πρωτομαγιάς, αλλά και τα καθημερινά, πρέπει και μπορούν και σύντομα θ’ ανυψωθούν σε Διαρκή «Κομμουνιστικά Μανιφέστα». Σε επιστημονική σοσιαλιστική, μαρξιστική-λενινιστική-τροτσκιστική-ποσαδική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» των Μαρξ και Ένγκελς, όπως πάντα έκανε ο μαρξιστής δάσκαλος Χ. Ποσάδας και η Ποσαδική 4^η Διεθνής του. Στις διαρκώς νέες μορφές που έπαιρνε και κάθε φορά και περισσότερο παίρνει (όσο καθυστερεί η ανατροπή του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού) η εφαρμογή του. Στην «αναπόφευκτη τελική σύγκρουση και λογοδοσία συστήματος ενάντια σε σύστημα, σοσιαλισμός-κομμουνισμός ενάντια σε καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό» (Χ. Ποσάδας). Κι έτσι όπως αυτή η σύγκρουση αναπτύσσεται παγκόσμια εδώ και έναν και πάνω αιώνα, μετά την εγκαθίδρυση του ιμπεριαλισμού «ανώτατου όσο και τελικού σταδίου του καπιταλισμού» (Β. Ι. Λένιν), αλλά και, ενάντιά του και σε αντεπίθεση, την Πρώτη Μεγάλη Σοσιαλιστική Ρωσική Επανάσταση των Λένιν-Τρότσκι («Διαρκής Επανάσταση»)-Μπολσεβίκων και την εγκαθίδρυση του πρώτου Εργατικού (Σοσιαλιστικού) Κράτους, της ΕΣΣΔ και στη συνέχεια των άλλων Εργατικών Κρατών.  Σε συγκεκριμένη, στις δοσμένες συνθήκες-μορφές, αλλά με το ίδιο ταξικό επαναστατικό περιεχόμενο, Προγραμματική, Πολιτική, Τακτική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» και τότε και τώρα. Μια εφαρμογή που θα έχει και τώρα την κορύφωσή της, όπως τότε, τη δημιουργία και τη δράση της Εργατικής-Κομμουνιστικής Διεθνούς, με βάση-περιεχόμενο αυτή την εφαρμογή του.

«Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: το φάντασμα του κομμουνισμού. Όλες οι δυνάμεις της γερασμένης Ευρώπης ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα…». «…Είναι καιρός πια οι κομμουνιστές να εκθέσουν ανοιχτά μπροστά σ' όλο τον κόσμο τις αντιλήψεις τους, τους σκοπούς τους, τις επιδιώξεις τους και ν' αντιπαραθέσουν στο παραμύθι του κομμουνιστικού φαντάσματος ένα Μανιφέστο του ίδιου του κόμματος….» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο).

Η τωρινή «ιερή συμμαχία», ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, ενωμένη, με τον πόλεμο και το ναζιφασισμό της, «κυνηγάει» πάντα και τώρα αυτό το «φάντασμα του κομμουνισμού». Που τώρα αποδείχτηκε περίτρανα, εδώ και έναν και πάνω αιώνα, ότι ήταν «φάντασμα» οπωσδήποτε για τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, αλλά όραμα κι επιδίωξη για τις μάζες του κόσμου, παγκόσμια, αλλά και κατάκτησή τους. Όχι μόνο στην ΕΣΣΔ και την Κίνα, αλλά σε όλες τις ηπείρους, με τη μορφή των Εργατικών κι Επαναστατικών Κρατών και των αντιιμπεριαλιστικών εθνικιστών-εθνικοαπελευθερωτικών επαναστάσεων σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου και Κυβερνήσεων σε πολλές!