Για τον προληπτικό επαναστατικό πόλεμο (απόσπασμα από τη διάλεξη του Χ. Ποσάδας στην Ελλάδα, που δημοσιεύουμε στο φύλλο με αρ. 136 της ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ)
Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα, εμείς πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίος ο προληπτικός πόλεμος. Ήμασταν οι μόνοι που κάναμε αυτή την προγραμματική δήλωση το 1960. Πριν λιγότερο από ένα χρόνο, ο υπουργός άμυνας της Γερμανίας Εργατικού Κράτους Χόφμαν δήλωσε ότι «ένας πόλεμος ανάμεσα στην καπιταλιστική Γερμανία και το Εργατικό Κράτος της Γερμανίας, από τη μεριά του Εργατικού Κράτους δεν θα είναι ένας κατακτητικός πόλεμος, αλλά αναγκαίος» και στη συνέχεια ανέλυσε: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να προετοιμαστούμε και να μην τον αφήσουμε να πάρει την πρωτοβουλία». Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Τον απομάκρυναν, όχι από τη θέση του, αλλά από το ρόλο του, δεν εμφανιζόταν δημόσια, αλλά στη συνέχεια εμφανίστηκε και πάλι. Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Λέμε λοιπόν, ναι. Πριν τρία χρόνια, στην ΕΣΣΔ, ένας ανώτατος ηγέτης της σοβιετικής αεροπορίας δημοσίευσε ένα βιβλίο, όπου έβαζε: ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Κυκλοφόρησε αρκετά το βιβλίο, στη συνέχεια το απέσυραν από την κυκλοφορία. Οι Βιετναμέζοι, στην τωρινή συζήτηση ανέπτυξαν μια σειρά από θέσεις κοντινές με τον προληπτικό πόλεμο, γιατί προβάλουν: «είναι αναπόφευκτη μια σύγκρουση ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό». Και ο Χόφμαν σε άλλη δήλωσή του δήλωσε αυτό: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει την τελική λογοδοσία». Ολόκληρη η φράση είναι δική μας και είναι πολύ καλό. Δεν συζήτησαν δημόσια, αλλά όταν ο υπουργός άμυνας φτάνει σε μια τέτοια γνώμη, είναι γιατί αντιπροσωπεύει μια κοινή γνώμη ενός σημαντικού μέρους του Γερμανικού Εργατικού Κράτους.
Πιστεύουμε ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Δεν έχει άλλο μέτρο. Δεν μπορεί να δεχτεί να εξαφανιστεί από την ιστορία, προετοιμάζει τον πόλεμο. Ναι λοιπόν, προετοιμάζει τον πόλεμο και πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Δεν είναι ένα πρόβλημα αγένειας, είναι ένα πρόβλημα ιστορικής πρωτοβουλίας. Γιατί πρέπει να επιβάλουμε στον ταξικό εχθρό μια πρόοδο, που αυτός δεν τη δέχεται και δεν μπορεί να τη δεχτεί. Αλλά την ίδια στιγμή που πρέπει να κάνουμε τον προληπτικό πόλεμο πρέπει να προετοιμάσουμε τις συνθήκες για να τον κάνουμε. Και να πάρουμε υπόψη τη στιγμή, τις συνθήκες που συμφέρουν. Για παράδειγμα, καλώντας την Αφρική, την Ασία, και τη Λατινική Αμερική να προωθήσουν την πρόοδο και ν’ αναπτύξουν κάθε δραστηριότητα για την πρόοδο της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Κι ο μόνος τρόπος για να το κάνουν είναι αντικαπιταλιστικός. Αυτό είναι να προετοιμάσουμε τον προληπτικό πόλεμο.
Η ΕΣΣΔ και όλα τα Εργατικά Κράτη ξέρουν καλά ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Αλλά αυτοί φοβούνται, αμφιβάλλουν, έχουν αρκετή γραφειοκρατική επιρροή, αλλά έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Στην ΕΣΣΔ συζητήθηκε ανοιχτά η κριτική στον Στάλιν και το Γενικό Επιτελείο του στρατού δήλωσε: «δεν θα κάνουμε τα λάθη του Στάλιν ν’ αφήσουμε να ξαφνιαστούμε από τον πόλεμο. Δεν θα σταματήσουμε μπροστά στην ανάγκη να χτυπήσουμε όταν κι όπως είναι αναγκαίο». Είναι μια αρχή προληπτικού πολέμου. Κάθε επανάσταση είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Κάθε μεγάλη απεργία είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Δηλαδή στις μάζες ο προληπτικός πόλεμος είναι κάτι το κανονικό, είναι οι ηγεσίες αυτές που φοβούνται. Δεν έχουν σιγουριά, έχουν γραφειοκρατικούς περιορισμούς, δεν ενεργούν με την ιστορική συνείδηση να εκφράσουν την ανάγκη να συντρίψουν τον καπιταλισμό για να προοδεύσουμε, γι’ αυτό αμφιβάλλουν. Αλλά κανένας επιστημονικός ηγέτης δεν αμφιβάλλει ότι ο πόλεμος είναι μια ιστορική λύση για τις τάξεις. Και όντας ο πόλεμος ένα όργανο για την ιστορική λύση, αυτός που χτυπάει πρώτος έχει πλεονέκτημα. Είναι μια στρατηγική αρχή του πολέμου. Η βόμβα νετρονίου είναι μέρος του προληπτικού πολέμου του καπιταλισμού. Την φτιάχνουν προβλέποντας μεγάλες διαδηλώσεις, κινήματα, που οδηγούν στην αντικαπιταλιστική πάλη.
Στη Γαλλία ο ιμπεριαλισμός έχει μια βόμβα, όχι νετρονίου, μια ατομική βόμβα κανονική, αλλά με βεληνεκές μόλις 120 χιλιόμετρα. Δηλαδή μια βόμβα «σπιτική», για τη ρίξει μέσα στη Γαλλία, στις διαδηλώσεις, στις συγκεντρώσεις. Κάνουν έτσι έναν προληπτικό πόλεμο για να εμποδίσουν τις κινητοποιήσεις, ή να έχουν αυτές αποτέλεσμα. Και οι γιάνκηδες προετοιμάζουν μια μικρή ατομική βόμβα, που πετιέται με το χέρι. Η ανησυχία του ιμπεριαλισμού είναι που βλέπουν ότι τα Εργατικά Κράτη έχουν σαν φυσικούς συμμάχους τις μάζες όλου του κόσμου. Έτσι για να αμυνθούν απέναντι σ’ αυτές τις μάζες έχουν τις βόμβες νετρονίου και τις μικρές ατομικές βόμβες. Δηλαδή ο ιμπεριαλισμός δείχνει ότι προετοιμάζει τον προληπτικό πόλεμο. Αν ο Κάρτερ αναγκάζεται να πάει τώρα στον Παναμά και να κάνει τον παλιάτσο λέγοντας «σεβόμαστε τη δημοκρατία, την ελευθερία» είναι γιατί με τη βία δεν μπόρεσαν να το κάνουν και προσπαθούν να κερδίσουν κύρος και σχέσεις με τις καπιταλιστικές χώρες, για να προετοιμάσουν τον πόλεμο ενάντια στην ΕΣΣΔ. Γι’ αυτό και ο πόλεμος είναι προληπτικός και αναγκαίος από τη μεριά μας. Είναι μέρος της στρατηγικής.
Στην πολιτική επίσης υπάρχει προληπτικός πόλεμος. Δεν μπορεί να υπάρξει επαναστατική πολιτική χωρίς προληπτικό πόλεμο, χωρίς πολιτική και πρόγραμμα προληπτικό. Γιατί σημαίνει να προλαμβάνεις μια πορεία που πρόκειται να έλθει στην ιστορία και να έχουμε τη δύναμη για ν’ αποφασίσουμε από πριν. Είναι μια φυσική στάση της πολιτικής στρατηγικής, που εκφράζεται με μορφή στρατιωτική.
Αυτοί που αντιτάσσονται στον προληπτικό πόλεμο ξεκινούν από διαφορετικές προθέσεις. Δεν κατανοούν το προτσές, φοβούνται, είναι ανασφαλείς και πολλοί από τους ηγέτες όχι γιατί είναι δειλοί, αλλά γιατί δεν έχουν αντίληψη της ιστορίας. Δεν υπάρχει θεωρητική και πολιτική ζωή κι έτσι δεν το συζητούν αυτό. Έτσι μένουν υποταγμένοι στο φόβο απέναντι σ’ ένα προτσές που αυτοί θεωρούν συγκεχυμένο, ότι θα φέρει συνέπειες που κανένας δεν τις προβλέπει. Δεν είναι αλήθεια αυτό. Όλη η ιστορία της επανάστασης δείχνει ότι ο μαρξισμός δίνει τα μέσα για την πρόβλεψη. Λείπει η θεωρητική και πολιτική ζωή, λείπει η συγκεντροποίηση των εμπειριών. Γι’ αυτό φοβούνται να συζητήσουν τον προληπτικό πόλεμο, πιστεύοντας ότι κάνοντας τον προληπτικό πόλεμο αναπτύσσουμε ένα κίνημα που αυτοί δεν μπορούν να συγκρατήσουν και να σταματήσουν, που είναι ο πόλεμος. Αυτοί πιστεύουν ότι μπορούν να συγκρατήσουν τον πόλεμο. Ο ιμπεριαλισμός κάνει τον πόλεμο, δεν έχει άλλη διέξοδο στην προσπάθειά του να επιβιώσει. Δεν θα επιβιώσει, αλλά αυτό είναι το μέσο που έχει.
