Η φάρσα της συνάντησης-«συμφωνίας» Πούτιν-Τραμπ στην Αλάσκα δεν μπορεί να κρύψει την τελική σύγκρουση συστήματος ενάντια σε σύστημα

Η συνάντηση Πούτιν-Τραμπ στην Αλάσκα είναι μια ακόμα μορφή που εκφράζει την ουσιαστική αντικειμενική πραγματικότητα: αυτή της αντιπαράθεσης και σύγκρουσης συστήματος ενάντια σε σύστημα, εδώ και έναν και πάνω αιώνα, μετά τη Μεγάλη Σοβιετική Σοσιαλιστική Επανάσταση και την ΕΣΣΔ: σοσιαλισμός-κομμουνισμός ενάντια σε καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό. Από τη μεριά του σοσιαλισμού-κομμουνισμού μπορεί ακόμα εμπειρικά, αντικειμενικά, χωρίς επιστημονική σοσιαλιστική, μαρξιστική-λενινιστική ηγεσία, που να προετοιμάζει και να προωθεί συνειδητά τη Μετάβαση από τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό στο σοσιαλισμό-κομμουνισμό, αλλά και χωρίς να μπορεί καμιά ηγεσία, όπως αυτή του Πούτιν, να εμποδίσει αυτή τη σύγκρουση και Μετάβαση, παρά μόνο να τη συγκρατήσει για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Αφού η απόσταση ανάμεσα στην τωρινή Ρωσική Ομοσπονδία και την προηγούμενη, όσο και την επόμενη ΕΣΣΔ, είναι πολύ μικρή, τόσο σε χώρο, όσο και σε χρόνο, όπως εκφράζεται στο CCCR (ΕΣΣΔ) στη μπλούζα του Υπουργού Εξωτερικών της, Λαβρόφ, στην Αλάσκα!!!, αλλά και από το σοβιετικό λαό και στρατό (με το σφυροδρέπανο στις σημαίες του) και τα Κομμουνιστικά Κόμματά της.  Από τη μεριά του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, τόσο αντικειμενικά και «αναπόφευκτα», όσο και συνειδητά, αντεπαναστατικά, αντισοσιαλιστικά κι αντικομουνιστικά, αυτό το σύστημα προετοιμάζει, δοκιμάζει και κάνει τον πόλεμο -με όλα τα μέσα και τα πυρηνικά- και το ναζιφασισμό του, σαν το μόνο μέσο που του απομένει για να προσπαθήσει να επιβιώσει.

Αυτό ο Τραμπ, αντιπρόσωπος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού (που συγκεντρώνει και συγκεντροποιεί στα χέρια του, κάθε μέρα και περισσότερο τον ευρωπαϊκό-γιαπωνέζικο παγκόσμιο ιμπεριαλισμό), όχι μόνο δεν μπορεί να συγκρατήσει αυτή τη σύγκρουση και Μετάβαση, με απατηλές, όσο και θρασύδειλες συμφωνίες, όπως της Αλάσκας. Με συναντήσεις και «συμφωνίες» με τον Πούτιν, τη Ρωσική Ομοσπονδία κι αυτό που αντικειμενικά, εμπειρικά έστω, εκπροσωπούν, μαζί με την Κίνα Εργατικό Κράτος, τη Βόρεια Κορέα Εργατικό Κράτος, την Κούβα Εργατικό Κράτος, το Βιετνάμ Εργατικό Κράτος, τα Εργατικά, αλλά και τα Επαναστατικά Κράτη, δηλαδή το σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό στρατόπεδο, αλλά αντίθετα, συνειδητά αυτός, σαν Τραμπ, περιμένει με τέτοιες συναντήσεις-«συμφωνίες» να κερδίσει χρόνο και να βρει καλύτερες συνθήκες γι’ αυτόν (δεν πρόκειται να τις βρει πλέον ποτέ) για να προετοιμάζει και να κάνει το διαρκή και παγκόσμιο πόλεμο -και πυρηνικό- και ναζιφασισμό.

Κι όπως είχε προειδοποιήσει, τόσο ο Τρότσκι, όσο και ο Ποσάδας, ΤΟ ΠΙΟ ΠΙΘΑΝΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΝΑ ΕΞΑΠΟΛΥΣΕΙ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Ή ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΔΗΘΕΝ «ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ» ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΥΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ-ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ. Πρώτα τον πόλεμο αμέσως μετά από το «γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης ή Σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ» και τώρα μετά από τη «συμφωνία της Αλάσκας». Τότε εξελίχτηκε στην τραγωδία της ναζιστικής γερμανικής εισβολής στην ΕΣΣΔ, που δεν μπορεί τώρα να «επαναληφθεί παρά σαν μια φάρσα». Τότε αυτή η τραγωδία είχε τον δικό της «από μηχανής θεό», που ήταν η «λύση» αυτής της τραγωδίας, που ήταν η νίκη της ΕΣΣΔ, 80 χρόνια πριν, και η δημιουργία νέων Εργατικών (Σοσιαλιστικών) κι Επαναστατικών Χωρών στον κόσμο, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό. Τώρα η «φάρσα» σημαίνει ότι, σήμερα, όλοι την καταλαβαίνουν πολύ καλά και δεν υπάρχει πλέον κανείς που να πιστεύει στον Τραμπ κι ότι είναι δυνατή καμιά «ειρηνική συνύπαρξη» ανάμεσα στα δύο συστήματα: Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ -ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ- ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΣ. ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΝΑΖΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ, ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ -ΚΑΙ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ-.

Η Διεθνής Εργατική Πρωτομαγιά να οδηγήσει στη Νέα Εργατική - Κομμουνιστική Διεθνή

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2025

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ - ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ

Μια Εργατική Διεθνής, η Δεύτερη (Σοσιαλιστική), με την ενεργή συμβολή του Ένγκελς, καθιέρωσε στο Ιδρυτικό της κιόλας Συνέδριο, στις 14 Ιουλίου 1889, την Πρωτομαγιά σαν Μέρα Μαζικής, Παγκόσμιας, Επαναστατικής Διεκδίκησης όχι μόνο του εργάσιμου Οκτάωρου, αλλά και όλων των στόχων που πρόβαλε εκείνη η Διεθνής. Πρώτη, Δεύτερη και Τρίτη Διεθνής (Κομμουνιστική εκείνη) εκφυλίστηκαν ή/και διαλύθηκαν εντελώς, κάτω από ορισμένες αντικειμενικές παγκόσμιες συνθήκες, αλλά κύρια από τη γραφειοκρατία της αριστεράς όλων των αποχρώσεων, ιδιαίτερα οι δύο τελευταίες, για να «συνυπάρξουν» και να υποταχθούν στον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό. Αλλά η Εργατική Πρωτομαγιά έζησε, εξαπλώθηκε και βάθυνε στη διάρκεια των αιώνων και δεκαετιών που πέρασαν από τότε. Έκφραση της αμείλικτης, όσο και επείγουσας, κάθε φορά και περισσότερο, ανάγκης, αυτή τώρα, η Εργατική Πρωτομαγιά, να γίνει μια από τις βάσεις για την Αναγέννηση της Διεθνούς και όλων των σημερινών, νέων, ολοκληρωμένων και βαθιών ιστορικών ταξικών κοινωνικών απελευθερωτικών στόχων της εργατικής τάξης. Που είναι απελευθερωτικοί για όλη την ανθρωπότητα, μέσα από τον τελικό στόχο της οικοδόμησης του σοσιαλισμού-κομμουνισμού: αυτού του «Βασίλειου της Ελευθερίας» (Καρλ Μαρξ-Φρίντριχ Ένγκελς), απέναντι, ενάντια και καταργώντας τελικά, παγκόσμια, το «βασίλειο της ανάγκης», αυτό των καθεστώτων της ατομικής ιδιοκτησίας, της βαρβαρότητας και τώρα του πολέμου και ναζιφασισμού του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού.

Και ποιας «ανάγκης»! Είναι κάθε φορά και περισσότερο, ποσοτικά, αλλά φτάνοντας στην τελική ποιότητα, αυτή της «τελικής σύγκρουσης συστήματος ενάντια σε σύστημα, σοσιαλισμός-κομμουνισμός ενάντια σε καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό» -όπως προβλέφτηκε, αναλύθηκε κι επιβεβαιώνεται καθημερινά σήμερα από τον συνεχιστή του μαρξισμού-λενινισμού Χ. Ποσάδας, στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα-, που η «ανάγκη» της εργατικής τάξης και όλης της ανθρωπότητας για Διαρκή Ειρήνη και Πρόοδο, όχι μόνο δεν μπορεί να ικανοποιηθεί από την «ανάγκη» του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, από γεννησιμιού του, για βαρβαρότητα -ακόμα κι αυτή των προηγούμενων καθεστώτων της ατομικής ιδιοκτησίας, της δουλοκτησίας και της φεουδαρχίας- και τώρα «ανάγκη» του για Διαρκή και Παγκόσμιο αντεργατικό-αντιλαϊκό, με όλα τα μέσα -και τα πυρηνικά-, πόλεμο και ναζιφασισμό του, αλλά και να βάζει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας, της φύσης και του σύμπαντος.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ 2024: ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΜΕ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ-ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ

Οι μερικές και γενικές απεργιακές, όσο και οι κινηματικές κινητοποιήσεις που πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα και καθημερινά στην Ελλάδα, μέρος των αντίστοιχων κινητοποιήσεων στην Ευρώπη, είναι τόσο αντικειμενικά, όσο και συγκεκριμένα, διεκδικητικά, ανυψωμένες μορφές της ταξικής πάλης των εργαζομένων ενάντια στην ολοκληρωτική κρίση αποσύνθεσης, παρασιτισμού, κερδοσκοπίας, πολέμου και ναζιφασισμού του καπιταλιστικού συστήματος, στην ακροτελεύτια φάση του, αυτή του ιμπεριαλισμού. Και βέβαια ενάντια στη στυγερή πολεμική και φασιστοειδή κυβέρνηση Μητσοτάκη, «βασιλικότερη του βασιλιά» ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού. Ακριβώς πολύ λίγο πριν την οριστική κατάργηση αυτού του συστήματος και των υπηρετών του από την ιστορία της ανθρωπότητας, που όπως πάντα, ήταν και θα είναι ιστορία της ταξικής πάλης ανάμεσα στους εκμεταλλευτές και τους εκμεταλλευόμενους, όσο υπήρχαν και υπάρχουν τα συστήματα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, τα συστήματα της ατομικής ιδιοκτησίας, με τελευταίο, πριν την οριστική εξαφάνιση όλων, το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα. Και η κατάργησή του έχει ξεκινήσει και βαθύνει από το, πάνω από έναν αιώνα αναδυθέν και αναδυόμενο καθημερινά, σαν ανάγκη, δυνατότητα, επικαιρότητα και υλοποίηση και τελικά νικηφόρο σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό σύστημα.

Μερικές και Γενικές Απεργίες στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και μ’ ευκαιρία το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς 2024 πρέπει ν’ ανυψωθούν ταξικά και πολιτικά με τη Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας, μέχρι την κινηματική, επαναστατική λαϊκή δημοκρατική, αμεσο-δημοκρατική ανατροπή της πολεμοχαρούς και φασιστοειδούς, όσο και καταρρέουσας έτσι κι αλλιώς κυβέρνησης της δεξιάς: κυνικά εγκληματικής πολεμικής, πρωτοπόρου των σχεδίων και των δράσεων του ιμπεριαλισμού, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, ενάντια στην ανθρωπότητα, στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή και όλο τον κόσμο. Με κύριο στόχο του τους υπερασπιστές αυτής της ανθρωπότητας, τη Ρωσική Ομοσπονδία, τη Λαϊκή Κίνα και τους συμμάχους τους. Σ’ ένα Διαρκή, όσο και άμεσα στο προσκήνιο, Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (ΠΠ), που σημαίνει και θα σημάνει τη γιγάντωση και βάθεμα του ταξικού, επαναστατικού και σοσιαλιστικού-κομμουνιστικού στρατοπέδου, που έχει πάρει αναπόφευκτα τη μορφή του αντιιμπεριαλιστικού. Ενάντια στον ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ (Μαρξ-Ένγκελς-Λένιν-Τρότσκι-Ποσάδας) πόλεμο και ναζιφασισμό του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού.

Η εγκληματικότητα αυτής της κυβέρνησης δεν είναι μόνο η άμεση συμμετοχή της στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό, έχοντας αυθαίρετα κηρύξει ανοιχτά τον πόλεμο άμεσα ενάντια στη Ρωσική Ομοσπονδία, ενάντια στη λαϊκή θέληση αλλά και τους αστικοδημοκρατικούς θεσμούς (όλους κι αυτούς διεφθαρμένους άλλωστε), αλλά και η καπιταλιστική κερδοσκοπική και διεφθαρμένη προμελετημένη και “εξ αμελείας” εγκληματικότητα στο εσωτερικό της χώρας, με άπειρα δολοφονικά συμβάντα, με πρόσφατο μεγαλύτερο στα Τέμπη. Είναι αυτή η εξωτερική κι εσωτερική πολεμική και δολοφονική δραστηριότητά της ο κύριος παράγοντας της αποσύνθεσης και της κατάρρευσής της, παραιτήσεις υπουργών, άλλων αξιωματούχων, στρατιωτικών, κτλ, συνεχείς, μαζί με τις εσωτερικές της αντιφάσεις, αντανάκλαση των εσωτερικών αντιθέσεων και της αποσύνθεσης του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού.

Η «ιμπεριαλιστική πυραμίδα» καταρρέει και συντρίβεται, αποκαλύπτοντας πλήρως τη δολοφονική φύση και όπλα της, μέσα από αυτά τα ερείπιά της, χρησιμοποιώντας αυτά τα όπλα καθημερινά, μήπως σώσει κάποια από αυτά τα ερείπια, απέναντι στην «πυραμίδα» της αντίπαλης και ανατρεπτικής του, ταξικής, επαναστατικής και σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής ανθρωπότητας. Είναι μάλιστα ένα τομέας αυτής της ανθρωπότητας, από την κομμουνιστική κορυφή της, αυτή της κομμουνιστικής πρωτοπορίας και ηγεσίας των Κομμουνιστικών Κομμάτων της Κίνας και της Ομοσπονδιακής Ρωσίας, αλλά και των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών και των Κομμουνιστικών, Εργατικών κι Επαναστατικών Σοσιαλιστικών Κομμάτων, του Κουβανικού και Βορειοκορεάτικου Εργατικού Κράτους, των Εργατικών κι Επαναστατικών Κρατών όλου του κόσμου, μέχρι την κομμουνιστική, σοσιαλιστική κι επαναστατική βάση, όχι μόνο των Κομμάτων της Αριστεράς αλλά και της κοινωνίας. Είναι αυτός ο τομέας της κοινωνίας που καθοδηγεί όλη την Πυραμίδα της Ταξικής, Επαναστατικής και Σοσιαλιστικής-Κομμουνιστικής Πάλης της Ανθρωπότητας, ενάντια στην «ιμπεριαλιστική πυραμίδα», για να την καταργήσει και να την αντικαταστήσει κι όχι για να συμβιώσει και να ενσωματωθεί σ’ αυτή, όπως αντιμαρξιστικά-αντιλενινιστικά, αντεπαναστατικά και αντικομουνιστικά πιστεύει και προπαγανδίζει τρισάθλια και προδοτικά η ηγεσία του ΚΚΕ, ότι ήδη έχει γίνει μία και μοναδική «ιμπεριαλιστική πυραμίδα»!!! Αυτό προσπάθησε να το κάνει πριν, τώρα και μετά, η προδοτική γραφειοκρατία της Αριστεράς, κάθε απόχρωσης -πριν καταργηθεί κι αυτή μαζί με την κατάργηση του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού που την τροφοδοτεί- προσπαθώντας να εφαρμόσει στη χειρότερή της εκδοχή την «ειρηνική συνύπαρξη» ανάμεσα στα δύο συστήματα, καπιταλισμός-σοσιαλισμός. Χωρίς βέβαια να το πετύχει ποτέ, παρά μόνο τη δική της συνύπαρξη, σαν γραφειοκρατία, με το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, που τώρα στην «τελική αναμέτρηση ανάμεσα στα δύο συστήματα» (Χ. Ποσάδας), ταυτίζεται ανοιχτά μαζί του σε όλα του τα σχέδια και δράσεις. Το ίδιο έκανε η γραφειοκρατία στον Β΄ ΠΠ και σε άλλοτε άλλο βαθμό στον Α΄ΠΠ, το ίδιο κάνει και θα κάνει και τώρα, στον Γ΄ ΠΠ, όπου πιάνεται γερά από τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, για να μην την καταργήσει ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός.

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ-ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ-ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Όσο η κρίση αποσύνθεσης, παρασιτισμού, διαφθοράς, πολέμου και φασισμού, με όλα τα μέσα, του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού, ενάντια στις ταξικές, επαναστατικές και σοσιαλιστικές κατακτήσεις της ανθρωπότητας βαθαίνει, επαληθεύεται αυτό που έχουμε αναλύσει ήδη: Σε όλες τις αστικές εκλογές στις καπιταλιστικές χώρες, οι ψηφοφόροι δεν ψηφίζουν κανένα κόμμα γι’ αυτό που αντιπροσωπεύει (τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό), έμμεσα (μέσω των γραφειοκρατικών και αστικών ηγεσιών των αριστερών κομμάτων) ή άμεσα μέσω των γνήσιων κομματικών αντιπρόσωπων αυτού του συστήματος και της κρίσης του, δεξιών και ακροδεξιών. Ψηφίζουν αυτό που πιστεύουν, ότι έστω και προσωρινά, το αντιπροσωπεύει σε μικρότερο βαθμό και κύρια ενάντια στο άλλο κόμμα, που το αντιπροσωπεύει έτσι κι αλλιώς, ή το αντιπροσώπευσε περισσότερο την προηγούμενη περίοδο, όσο ήταν στην κυβέρνηση, πριν τις εκλογές. Δεν χρειάζεται περισσότερη ανάλυση για την Ελλάδα, για να δει κανείς ότι αυτό έγινε με την «εναλλαγή» ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση.

Ποιος ψηφίζει τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ (έτσι όπως κυβέρνησε) γι’ αυτό που είναι; Η ΝΔ έχει βέβαια μια ελάχιστη, πιστή ταξική-εκλογική κοινωνική βάση αποκλειστικά καπιταλιστών και διαπλεκόμενων με κάθε τρόπο με το σύστημά τους, γιατί αυτή τους αντιπροσωπεύει γνήσια. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αριστερό κόμμα, όσο αφορά την εργατική και μικροαστική κοινωνική και κοινωνική του βάση, έχοντας ανοιχτά φιλοκαπιταλιστική-φιλοϊμπεριαλιστική γραφειοκρατική ηγεσία (όπως αποδείχτηκε στην «πρώτη φορά» διακυβέρνησή του, που δεν ήταν καθόλου αριστερή), δεν μπορεί ν’ αντιπροσωπεύσει ούτε στο ελάχιστο τα πραγματικά συμφέροντα και βούληση αυτής της βάσης. Γι’ αυτό και η συντριπτική πλειοψηφία και των δύο αυτών εναλλασσόμενων κομμάτων ψηφίζει το ένα ενάντια στο άλλο κι όχι γιατί τα εμπιστεύεται. Είναι αυτό που λέμε ότι δεν έχουν καμιά «αξιοπιστία». Βέβαια όλο αυτό, στο πέρασμα του χρόνου, μέχρι να υπάρξουν νέες διασπάσεις, ηγεσίες, κόμματα, μέτωπα.

Η απάντηση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας στο ΚΚΕ για το ουκρανικό

Αναδημοσίευση από δημοσίευμα του iskra.gr: https://iskra.gr/skliri-apantisi-kk-rosias-sto-kke-pataei-se-dyo-varkes-sto-oukraniko/

Η απάντηση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας στο ΚΚΕ για το ουκρανικό.

19 Μαΐου 2022

Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας: Στην Ουκρανία η Ρωσία πολεμά τον νεοναζισμό

Πηγή: Solidnet

Μετάφραση: Παπαδομανωλάκης Παναγιώτης

Σχόλια σχετικά με το άρθρο του Διεθνούς Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ «Για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και τη στάση του ΚΚΡΟ»

Στις 23 Απριλίου 2022 η εφημερίδα «Ριζοσπάστης», όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, δημοσίευσε άρθρο του Διεθνούς Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ “Για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και τη στάση του ΚΚΕ”.

Το άρθρο αξιολογεί τη δράση του ΚΚΕ σε σχέση με την ειδική επιχείρηση που διεξάγει η Ρωσία στην Ουκρανία κατηγορώντας ανοιχτά το κόμμα ότι έχει φιλοκυβερνητική, ήτοι φιλοϊμπεριαλιστική στάση. Διαφωνούμε κατηγορηματικά με αυτή την ωφελιμιστική εκτίμηση.

ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΠΑΣΙΦΙΣΜΟΣ -ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΩΣΙΣΜΟΣ...

ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΠΑΣΙΦΙΣΜΟΣ -ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΩΣΙΣΜΟΣ-, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕΝΟΣ -ΑΝ ΟΧΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ- ΑΠΟ ΤΟ «ΔΥΤΙΚΟ» ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΟΥ

Όχι τώρα αλλά από πάντα, την κρίσιμη στιγμή της ιστορίας, αυτή του πολέμου και των επαναστάσεων, οι γραφειοκρατικές ηγεσίες κάθε απόχρωσης, έπαιρναν ανοιχτά, την -κρυμμένη καλά στο μεταξύ- θέση τους στο στρατόπεδο του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού. Γιατί οι αντικαπιταλιστικές-αντιιμπεριαλιστικές και σοσιαλιστικές επαναστάσεις που έρχονταν άμεσα σαν αποτέλεσμα αυτού του πολέμου, έβαζαν σε κίνδυνο, ακόμα και για ανατροπή, όχι μόνο του συστήματος, του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού που έκανε τον πόλεμο και το φασισμό, αλλά και της γραφειοκρατίας. ΑΥΤΗ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΤΡΟΦΟΔΟΤΕΙ. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΝ: Προσωρινά έστω η επανάσταση, μόνιμα ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός, γι’ αυτό και η γραφειοκρατία είναι θανάσιμη εχθρός του.

INTERVENCIÓN DEL EJÉRCITO RUSO-SOVIÉTICO EN UCRANIA

PARTIDO COMUNISTA REVOLUCIONARIO (TROTSKISTA-POSADISTA)                                    SECCIÓN GRIEGA DE LA CUARTA INTERNACIONAL POSADISTA

 INTERVENCIÓN DEL EJÉRCITO RUSO-SOVIÉTICO EN UCRANIA: "GUERRA Α LA GUERRA - Y EL FASCISMO - DE LOS IMPERIALISTAS" EE.UU.-OTAN-UE

CONTINUACIÓN DE LA LUCHA ANTIIMPERIALISTA Y "POLÍTICA CON OTROS MEDIOS".

Todos nuestros análisis, que además tienen importantes elementos de previsión, dejan comprensible su continuación física actual en la intervención del ejército ruso-soviético en Ucrania, contra el imperialismo -EE.UU.-OTAN-UE- y su guerra y fascismo, implantados en su protectorado, Ucrania. Buscamos que estos análisis y previsiones sean una continuación de los análisis y previsiones del maestro J. Posadas sobre el proceso social histórico actual, donde la etapa de la dominación del imperialismo hasta 1917, fue seguida inevitable e irreversiblemente por la etapa de la Transición del capitalismo al socialismo y concretamente a las Revoluciones Socialistas, comenzando por la Revolución Socialista Rusa de 1917 y la instauración del primer y gran Estado Obrero (Socialista), la URSS. Fue el resultado de la transformación de la Primera Guerra Mundial imperialista en una Revolución Socialista. Esto hace que desde entonces todos los conflictos y guerras entre países hayan tenido el CONTENIDO SOCIAL HISTÓRICO DE CLASE “SISTEMA CONTRA SISTEMA” (J. POSADAS) EN UN “DOBLE PODER MUNDIAL, TRANSITORIO ENTRE LOS DOS SISTEMAS”. Independientemente de las formas de clase, nacionales, estatales, fue y es una guerra imperialista directamente contra la humanidad, contra las masas y sus conquistas de clase, revolucionarias y socialistas. El deber social histórico y la lucha de las masas y su vanguardia revolucionaria, proletaria y socialista-comunista-de izquierda es precisamente convertir esta guerra imperialista en una revolución contra el imperialismo, que en su contenido sólo puede ser, fue, es y será socialista.

ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΡΩΣΟ-ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ: «ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ -ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ- ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ» ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ ΚΑΙ «ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ».

Όλες οι αναλύσεις μας, που έχουν και σημαντικά στοιχεία πρόβλεψης, κάνουν κατανοητή την τωρινή φυσική συνέχειά τους στην επέμβαση του ρωσοσοβιετικού στρατού στην Ουκρανία, ενάντια στον ιμπεριαλισμό -ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ- και τον πόλεμο και το φασισμό του, εφαρμοσμένο στο προτεκτοράτο του, την Ουκρανία. Προσπαθούμε αυτές οι αναλύσεις και προβλέψεις μας να είναι συνέχεια των αναλύσεων και προβλέψεων του δασκάλου Χ. Ποσάδας πάνω στο τωρινό κοινωνικό ιστορικό προτσές, όπου τη φάση της κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού μέχρι το 1917, τη διαδέχτηκε αναπόφευκτα και ανεπίστρεπτα η φάση της Μετάβασης από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό και συγκεκριμένα στις Σοσιαλιστικές Επαναστάσεις, ξεκινώντας από τη Ρώσικη Σοσιαλιστική Επανάσταση του 1917 και την ίδρυση του πρώτου και μεγάλου Εργατικού (Σοσιαλιστικού) Κράτους, της ΕΣΣΔ. Ήταν το αποτέλεσμα της μετατροπής του Α’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Πολέμου σε Σοσιαλιστική Επανάσταση. Αυτό κάνει ώστε έκτοτε όλες οι συγκρούσεις και πόλεμοι ανάμεσα σε χώρες είχαν πια το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΑΞΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ «ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΣΥΣΤΗΜΑ» (Χ. ΠΟΣΑΔΑΣ) ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΥΑΔΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΥΟ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ». Ανεξάρτητα από τις ταξικές, εθνικές, κρατικές μορφές ήταν και είναι ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος κατευθείαν ενάντια στην ανθρωπότητα, ενάντια στις μάζες και τις ταξικές, επαναστατικές και σοσιαλιστικές κατακτήσεις τους. Το ιστορικό κοινωνικό καθήκον και πάλη των μαζών και της επαναστατικής, προλεταριακής και σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής-αριστερής πρωτοπορίας τους είναι ακριβώς να μετατρέπουν αυτόν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε επανάσταση ενάντια στον ιμπεριαλισμό, που στο περιεχόμενό της δεν μπορεί παρά να είναι, ήταν, είναι και θα είναι σοσιαλιστική.

«ΦΙΑΣΚΟ» ΚΑΙ «ΚΟΛΑΦΟΣ» (*) ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ, Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΦΙΑΣΚΟ» ΚΑΙ «ΚΟΛΑΦΟΣ» (*) ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ,

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ

Δεν μπορούμε να μιλάμε αφηρημένα και ταξικά ουδέτερα για «φιάσκο» της επίσκεψης του Τσίπρα στη Μόσχα, ενώ και ο «κόλαφος» του Πούτιν απέναντι στον Τσίπρα δεν ήταν προσωπική, αλλά ενταγμένος στην παγκόσμια ταξική πάλη, ανάμεσα στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο από τη μια μεριά, που συνειδητά εκπροσωπεί ο Τσίπρας (6 φορές στη συνέντευξή του στη Μόσχα είπε ο ίδιος ότι είναι «σύμμαχος με ΝΑΤΟ, ΕΕ» και μάλιστα «αξιόπιστος… που τηρεί τις δεσμεύσεις του») κι από την άλλη το αντιιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, που ακόμα κι αν δεν το θέλει, αντικειμενικά το εκπροσωπεί ο Πούτιν.

Είναι αυτό το αντικειμενικό διπολικό (και καθόλου μονοπολικό και πολυπολικό) προτσές της παγκόσμιας ταξικής, επαναστατικής και σοσιαλιστικής πάλης και κατακτήσεων της ανθρωπότητας, που κάνει ώστε ο ταξικός πόλεμος που προετοιμάζει και κάνει καθημερινά και με όλα τα μέσα ο ιμπεριαλισμός, σαν το μοναδικό τρόπο επιβίωσής του, απέναντι κι ενάντια σ’ αυτή την ανθρωπότητα και την πάλη της, να μην επιτρέπει καμιά «γέφυρα» ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο ταξικά στρατόπεδα. Με τα λόγια μπορεί ο Τσίπρας να χτίζει όσες «γέφυρες» θέλει, «ανάμεσα στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τη Ρωσία», αλλά η ταξική πράξη, παγκόσμια, τοπικά και περιστασιακά -όπως σ’ αυτή την επίσκεψη του Τσίπρα στη Μόσχα-, αναπόφευκτα κι ανεπίστρεπτα, τις γκρεμίζει εν τη γενέσει τους.

ΤΑ «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΙΤΙΑ» ΤΗΣ ΣΥΝΤΡΙΒΗΣ ΤΟΥ ΡΩΣΙΚΟΥ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΔΥΝΗΡΗΣ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΡΩΣΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Δεν χρειάζεται καμιά έρευνα και καμιά πληροφορία για να μάθουμε τα αίτια της νέας εγκληματικής, πολεμικής επίθεσης του ιμπεριαλισμού στη Ρωσία και στην ανθρωπότητα, με την κατάρριψη του αεροπλάνου του ρωσικού στρατού και με τη δολοφονία των επιβατών του. «Όλα τα ενδεχόμενα είναι πιθανά» ανακοινώνει η Ρωσία, αλλά το μόνο σίγουρο «ενδεχόμενο» σ’ αυτή τη φάση της ιστορίας, την τελική, ακροτελεύτια κι επιθανάτια για τον ιμπεριαλισμό, συνδυασμένη σαν τέτοια με τον πόλεμο και το φασισμό, είναι ότι το παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό καπιταλιστικό σύστημα, μ’ επικεφαλής τον αμερικάνικο και τα στρατιωτικο-οικονομικά κέντρα του, προετοιμάζει και κάνει το Διαρκή Πόλεμο ενάντια στην ανθρωπότητα, που έχει το πιο ισχυρό κέντρο άμυνάς της στη Ρωσία και στον Κόκκινο Στρατό της. Μέρος αυτού του πολέμου, σ’ αυτή την όχι τυχαία συγκεκριμένη στιγμή στη συγκεκριμένη περιοχή (νίκες των Ρώσων και της ανθρωπότητας στη Συρία και ψήφισμα καταδίκης των ισραηλινών εποικισμών στην Παλαιστίνη), είναι η κατάρριψη του ρωσικού στρατιωτικού αεροπλάνου και η δολοφονία μελών του Ρωσικού Κόκκινου Στρατού και μάλιστα του ειρηνικού χεριού του, της ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΠΕΤΟΥΣΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΡΙΑ! Ακόμα κι αν οι ρωσικές αρχές -από τη μεριά τους, για λόγους τακτικής και καλύτερης προετοιμασίας ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για τον οποίο οργανώνονται και εκτελούνται συνεχείς προβοκάτσιες-αφορμές παγκόσμιου πολέμου, όπως αυτή η κατάρριψη- δεν αποκαλύψουν τα πραγματικά αίτια του «αεροπορικού δυστυχήματος», ο ελληνικός λαός και οι λαοί όλου του κόσμου, από ταξικό κι επαναστατικό ένστικτο και συνείδηση, τη συγκεκριμένη μάλιστα στιγμή, τα γνωρίζουν πολύ καλά.

Η ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΡΕΣΒΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Τουρκία είναι μια από τις όψεις της οργάνωσης, της προετοιμασίας και της εκτέλεσης της εγκληματικής πολεμικής επίθεσης του ιμπεριαλισμού, μ’ επικεφαλής τον αμερικάνικο, ενάντια στην ανθρωπότητα. Και του ότι η ανθρωπότητα έχει με τη σειρά της ταξικά, επαναστατικά και σοσιαλιστικά κέντρα οργάνωσης, προετοιμασίας, άμυνας κι αντεπίθεσής της παντού. Όχι μόνο στην Τουρκία, όπου έγινε αυτή η εγκληματική ενέργεια και που μαζί με μας, όλο τον ελληνικό λαό και την κυβέρνησή του και όλη την προοδευτική και φιλειρηνική ανθρωπότητα κατήγγειλε, μέσω του ίδιου του προέδρου της, έμμεσα πλην σαφώς, τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, που καλύπτει το δολοφόνο πράκτορά του Γκιουλέν, συνοργανωτή αυτής της δολοφονίας, αλλά σε όλο τον κόσμο. Ότι τα κέντρα αυτής  της άμυνας  και της προετοιμασίας της ανθρωπότητας βρίσκονται στη Ρωσία, αλλά και στην Κίνα, στην Κούβα, σε όλα τα Εργατικά κι Επαναστατικά Κράτη, στην ταξική, επαναστατική και σοσιαλιστική πάλη και κατακτήσεις των λαών.

ΤΟ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΛΑΒΡΟΦ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η επίσκεψη του υπουργού των εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ελλάδα, αντικειμενικά, αλλά πιστεύουμε ως ένα βαθμό και συνειδητά, από τομείς των κυβερνήσεων και των πολιτικών –και όχι μόνο- ηγεσιών των δύο χωρών, γίνεται στ’ όνομα –σε περιεχόμενο και μορφή- του αναγκαίου, εφικτού και επείγοντος ΕΝΙΑΙΟΥ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Γίνεται ενάντια στην επίσκεψη του ηγέτη του αμερικάνικου και παγκόσμιου ιμπεριαλισμού Ομπάμα στη χώρα μας. Αυτός ο τελευταίος –στην κυριολεξία- σαν «ζητιάνος του πολέμου» (Χ. Ποσάδας), έρχεται για να προωθήσει, με επιβολή κι εκβιασμούς τα ιμπεριαλιστικά, πολεμικά, αντιδημοκρατικά, αντιλαϊκά και βάρβαρα σχέδια στην περιοχή και σ’ όλο τον κόσμο, ενώ ο Λαβρόφ, λίγο μετά την επίσκεψη του προέδρου της Ρωσίας Πούτιν, έρχεται για να τον αντιμετωπίσει αποφασιστικά, μαζί με τον ελληνικό λαό και την Κυβέρνησή του της Αριστεράς, προωθώντας την αμοιβαίου οφέλους συνεργασία των δύο χωρών, με βάση τα δικαιώματά τους για εθνική και λαϊκή κυριαρχία και πρόοδο και σύμφωνα πάντα με τις ελεύθερες επιλογές του ελληνικού λαού και όλων των λαών για το μέλλον τους. Δικαιώματα κατοχυρωμένα και αποφασισμένα ακόμα κι από τον ΟΗΕ, κάτω από την πίεση της παγκόσμιας ταξικής, επαναστατικής και σοσιαλιστικής πάλης των λαών, αλλά ποτέ εφαρμοσμένα από τον ιμπεριαλισμό, τα κέντρα και τους θεσμούς του. Γιατί ξέρει πολύ καλά ο ιμπεριαλισμός, ότι αυτή η θέληση των λαών, ανεξάρτητη από τις εκάστοτε ηγεσίες και τις προδοσίες τους, είναι να προωθήσει και να οικοδομήσει τον «άλλο και εφικτό κόσμο, το σοσιαλιστικό».

Ανακοίνωση για τις Εκλογές στη Ρωσία και τη Γερμανία

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ-ΠΟΣΑΔΙΚΟ)
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΣΑΔΙΚΗΣ 4ΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ.

Οι Εκλογές στη Ρωσία και τη Γερμανία, σε δύο χώρες εκπροσώπους των δύο συστημάτων, που συγκρούστηκαν στον 2ο ιμπεριαλιστικό Παγκόσμιο Πόλεμο, δείχνουν ποιο σύστημα θα νικήσει στην «ΤΕΛΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΣΥΣΤΗΜΑ»: Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

Ακόμα και εκλογικά, σε αστικές εκλογές (στη Γερμανία ιμπεριαλιστικές), η μεγαλύτερη συμμετοχή στη Γερμανία (αύξηση της δυνατότητας και της πιθανότητας Κυβέρνησης της Αριστεράς ) και η μεγαλύτερη αποχή στη Ρωσία (όπου οι σοβιετικές μάζες αρνούνται τις αστικές εκλογές, δηλαδή τις λεγόμενες «αντιπροσωπευτικές» και όχι Άμεσες, Σοβιετικές εκλογές, όπως άλλωστε σε όλα τα πρώην Εργατικά Κράτη), οι μάζες ενωμένες δείχνουν ότι ΕΙΝΑΙ ΩΡΙΜΕΣ ΚΙ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ. Είναι αυτό το περιεχόμενο και την εκλογική μορφή του, που θέλουν να κρύψουν, να διαστρεβλώσουν και ν’ αποπροσανατολίσουν ο καπιταλισμός και η γραφειοκρατία κάθε απόχρωσης και σε όλο τον κόσμο. Αναδείχνοντας, για παράδειγμα στη Γερμανία, την άνοδο της ακροδεξιάς, που κι αυτή ακόμα αρνείται το ναζιφασισμό.