Η δεξιά ψάχνει απελπισμένα -όρος που δείχνει πολιτικά την κατάσταση της- πώς θα μπορέσει να επωφεληθεί από την κρίση ανόδου του εθνικού και λαϊκού προτσές, πώς θα χρησιμοποιήσει τις αδυναμίες του αντιπάλου και να πετύχει ένα σταθερό σημείο στήριξης, για να σταματήσει και να συντρίψει προς την αντίθετη κατεύθυνση την κοινωνική πρόοδο, αυτό που από την άλλη πλευρά αναπτύσσεται και να εμποδίσει ώστε αυτή η κατάσταση πραγμάτων και η αντικειμενική πορεία που βρίσκεται σ’ εξέλιξη, να κάνει το άλμα, από Εθνικό και Λαϊκό, σε επίσης Επαναστατικό, που είναι η αναγκαία και αναντικατάστατη φάση για να σταθεροποιηθεί αυτό που έχει ήδη κατακτηθεί.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αργεντινή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αργεντινή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
Αργεντινή, CGT (ΓΣΕ): Δήλωση της Μαρ ντελ Πλάτα Πολιτική Επιτροπή του Εθνικού Ρεύματος του Περονικού Συνδικαλισμού
Στις 18 του Σεπτέμβρη του 2009, στην πόλη Μαρ ντελ Πλάτα, η Πολιτική Επιτροπή του Εθνικού Ρεύματος του Περονικού Συνδικαλισμού, διαμόρφωσε ένα ντοκουμέντο που αποκαθιστά τα ιστορικά προγράμματος της Χουέρτα Γκράντε και Λα Φάλντα, το πνεύμα της Πρωτομαγιάς του 1968, το Κείμενο της Εθνικής Συμφωνίας του Ιούνη του 1973, τα 26 σημεία της CGTRA (ΓΣΕ Αργεντινής Δημοκρατίας) και τους αγώνες του Κινήματος των Αργεντινών Εργαζομένων (ΜΤΑ), ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό.
Οι περονικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, που με τη θέληση μας παραβρεθήκαμε στη συνάντηση πολιτικής και ιδεολογικής συζήτησης, θέλουμε να δηλώσουμε στον Περονικό Λαό ιδιαίτερα και σ’ όλους τους αργεντινούς καλής θέλησης, την απόφαση μας να συστήσουμε ένα πολιτικό συνδικαλιστικό ρεύμα, που θα συμβάλλει στην αναδιοργάνωση του Εθνικού και Λαϊκού Κινήματος, σαν διαρθρωτικό άξονα των εθνικών συμφερόντων, σαν εγγύηση για τις κρατικές πολιτικές και για να καθορίσει μια ατζέντα που θα είναι από και για τους αργεντινούς. Ταπεινά αποτελούμε μέρος της εργαζόμενης τάξης, αλλά με τη δύναμη των πεποιθήσεων μας, αισθανόμαστε κληρονόμοι ένδοξων γεγονότων του αργεντινού συνδικαλισμού, που ήξερε σε καθοριστικές στιγμές κλειδιά της ιστορίας της χώρας μας, να εκφραστεί με καθαρότητα και σύνεση.
Οι περονικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, που με τη θέληση μας παραβρεθήκαμε στη συνάντηση πολιτικής και ιδεολογικής συζήτησης, θέλουμε να δηλώσουμε στον Περονικό Λαό ιδιαίτερα και σ’ όλους τους αργεντινούς καλής θέλησης, την απόφαση μας να συστήσουμε ένα πολιτικό συνδικαλιστικό ρεύμα, που θα συμβάλλει στην αναδιοργάνωση του Εθνικού και Λαϊκού Κινήματος, σαν διαρθρωτικό άξονα των εθνικών συμφερόντων, σαν εγγύηση για τις κρατικές πολιτικές και για να καθορίσει μια ατζέντα που θα είναι από και για τους αργεντινούς. Ταπεινά αποτελούμε μέρος της εργαζόμενης τάξης, αλλά με τη δύναμη των πεποιθήσεων μας, αισθανόμαστε κληρονόμοι ένδοξων γεγονότων του αργεντινού συνδικαλισμού, που ήξερε σε καθοριστικές στιγμές κλειδιά της ιστορίας της χώρας μας, να εκφραστεί με καθαρότητα και σύνεση.
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ ΟΛΙΓΟΠΩΛΙΑ. ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΜΜΕ
Ζούμε μια νέα φάση της ιστορίας της χώρας, ενώ πλησιάζουμε στη ΔΙΑΚΟΣΙΟΣΤΗ επέτειο της Πολιτικής Ανεξαρτησίας του 1810. Η συζήτηση στο Κογκρέσο της Δημοκρατίας του νέου Νόμου για τις Υπηρεσίες Οπτικοακουστικής Επικοινωνίας (SCA), δεν περνάει από το στενά τεχνικό μέρος ενός τέτοιου νόμου, αλλά από την πολιτική με την οποία θέλουμε να προχωρήσουμε ή όχι, μ’ αυτό το νέο Νόμο. Που είναι ο αντίποδας του νόμου που ψήφισε η δικτατορία και που επέτρεψε τη συνέχιση και την αύξηση της συγκέντρωσης του επιχειρηματικού ολιγοπωλίου στα ΜΜΕ, όπως αυτή αντιπροσωπεύεται από το γκρούπ Κλαρίν. Είναι μια νέα φάση για την Πληροφόρηση που γεννάνε οι κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις, εκφράζοντας την ανάγκη της διαρκούς εξέλιξης του ανθρώπινου όντος και του πολιτισμού που αυτό γεννάει. Αυτή η πρόοδος πάει ενάντια στην οικονομία της ελεύθερης αγοράς, που υποτάσσει την ελευθερία του ανθρώπινου όντος, στις ανάγκες της συγκεντρωμένης καπιταλιστικής ιδιοκτησίας. Η πρόοδος που σημαίνει η κατανομή των οπτικοακουστικών δικαιωμάτων σε τρία ίσα μέρη, το ιδιωτικό, το κρατικό και το κοινοτικό, ή μη εμπορικό, σε όλες τους τις μορφές, είναι μια πρόοδος που συγκρούεται με τα σχέδια της πολιτικής αντιπολίτευσης της δεξιάς και των ισχνών κοινωνικών δυνάμεων της.
Ζούμε μια νέα φάση της ιστορίας της χώρας, ενώ πλησιάζουμε στη ΔΙΑΚΟΣΙΟΣΤΗ επέτειο της Πολιτικής Ανεξαρτησίας του 1810. Η συζήτηση στο Κογκρέσο της Δημοκρατίας του νέου Νόμου για τις Υπηρεσίες Οπτικοακουστικής Επικοινωνίας (SCA), δεν περνάει από το στενά τεχνικό μέρος ενός τέτοιου νόμου, αλλά από την πολιτική με την οποία θέλουμε να προχωρήσουμε ή όχι, μ’ αυτό το νέο Νόμο. Που είναι ο αντίποδας του νόμου που ψήφισε η δικτατορία και που επέτρεψε τη συνέχιση και την αύξηση της συγκέντρωσης του επιχειρηματικού ολιγοπωλίου στα ΜΜΕ, όπως αυτή αντιπροσωπεύεται από το γκρούπ Κλαρίν. Είναι μια νέα φάση για την Πληροφόρηση που γεννάνε οι κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις, εκφράζοντας την ανάγκη της διαρκούς εξέλιξης του ανθρώπινου όντος και του πολιτισμού που αυτό γεννάει. Αυτή η πρόοδος πάει ενάντια στην οικονομία της ελεύθερης αγοράς, που υποτάσσει την ελευθερία του ανθρώπινου όντος, στις ανάγκες της συγκεντρωμένης καπιταλιστικής ιδιοκτησίας. Η πρόοδος που σημαίνει η κατανομή των οπτικοακουστικών δικαιωμάτων σε τρία ίσα μέρη, το ιδιωτικό, το κρατικό και το κοινοτικό, ή μη εμπορικό, σε όλες τους τις μορφές, είναι μια πρόοδος που συγκρούεται με τα σχέδια της πολιτικής αντιπολίτευσης της δεξιάς και των ισχνών κοινωνικών δυνάμεων της.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)