ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ: ΤΡΕΙΣ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Ελισαίο Ραμίρεζ, 5/10/2009

Η τωρινή κρίση του Πλατιού Μετώ­που (ΠΜ) δεν είναι προάγγελος κα­μιάς κοινωνικής ήττας του λαού. Ο Πέντρο Μπορντάμπερρυ (Κόμμα Κολοράδο, σύμμαχου του υποψήφιου της δεξιάς Λακάγιε)) ήδη αποφάνθηκε: «Ο Λακάγιε ήδη έβγαλε την πετσέ­τα…» (κουρασμένος και καταϊδρωμέ­νος, σημ. μετάφρ.) και ο Τόμας Λίν, από το εβδομαδιαίο περιοδικό Μπούσκεδα, φτάνει στο ίδιο συμπέρασμα από άλλο δρόμο: Ο Λ. Α. Λακάγιε ήδη ξέρει ότι δεν μπορεί να καθοδηγήσει κοινωνικά τη χώρα. Ούτε η Ουρουγου­άη, η Λατινική Αμερική, ούτε ο κό­σμος, ακόμα και οι ΗΠΑ στρέφονται προς τα δεξιά. Ο κύριος μέντορας του συστήματος Μπάρακ Ομπάμα, είναι αναγκασμένος να επιτεθεί στο σύστη­μα, έστω κι αν δεν προτίθεται ούτε τώρα ούτε στο μέλλον να το αλλάξει. Πού λοιπόν μπορεί να στηριχτεί ο Λαγάγιε, για να προσφέρει διέξοδο στην κρίση του συστήματος του;

ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ (ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ-ΠΟΣΑΔΙΚΟ) ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΕΚ) ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΚΟΜΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΤΥ ΜΕΤΩΠΟ (ΠΜ)

Το ΕΕΚ, (Τροτκιστικό-Ποσαδικό) συνέστησε μια συμμαχία, ένα Εκλογι­κό Μέτωπο με το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ουρουγουάης κι έχουμε την πρό­θεση να το μετασχηματίσουμε σ’ ένα πολιτικό Ενιαίο Μέτωπο, ενσωματώ­νοντας κι άλλες Πλατυμετωπικές δυνά­μεις. Σαν ένα βήμα πριν την οικοδόμη­ση του Ενιαίου ταξικού, Προλεταρια­κού Μετώπου, μέσα στο Πλατύ Μέτω­πο.

ΝΙΚΗΣΑΝ ΟΙ ΜΑΖΕΣ ΤΗΣ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ: ΑΡΧΙΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ

Ήδη ακούγονται οι σάλπιγγες του εκλογικού θριάμβου, οι ήχοι που α­ναγγέλλουν ότι μια άλλη εποχή ξεκινά­ει! Δεν είναι άλλος ένας θρίαμβος, ούτε οποιοσδήποτε θρίαμβος των μαζών της Ουρουγουάης. Αυτές οι εκλογές δείχνουν ότι η πρωτοπορία, κοινωνικά ερμηνευμένη από την πλειοψηφία του λαού, αποφάσισε να δώσει τη μάχη για τον επανα­στατικό μετασχηματισμό της Ου­ρουγουάης. Δεν είναι μόνο μια εκλο­γική επιτυχία, αλλά ο κοινωνικός θρίαμβος της πλειοψηφίας του λα­ού πάνω στον ταξικό εχθρό. Επί­σης πάνω στο συντηρητισμό, τον οπορτουνισμό, τις πελατειακές σχέσεις και το ρεφορμισμό της πλειοψηφίας των ηγεσιών. Πάνω κι ενάντια στο βάρος που αυτό ασκεί πάνω στις μάζες και την ταξική πά­λη.