Οι πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές προκλήσεις του ιμπεριαλισμού και η ψύχραιμη όσο και αποφασιστική αντιιμπεριαλιστική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική αντιμετώπισή τους
Η πειρατική αρπαγή-αιχμαλωσία του Προέδρου Μαδούρο, ο αποκλεισμός-ασφυξία της Κούβας, η πολεμική απειλή στο Ιράν, τα πειρατικά ρεσάλτο σε πλοία, κτλ, είναι άμεσες αφορμές-πρόκληση παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου που δημιουργεί συνεχώς ο αμερκανονατοϊκός και σιωνιστικός ιμπεριαλισμός. Πάνω στη συνεχή αιτία του αναπόφευκτου αυτού του πολέμου από τη μεριά του, σαν το μόνο μέσο επιβίωσης του παγκόσμιου καπιταλισμού, μπροστά την τελική και ολοκληρωτική, επιθανάτια κρίση αποσύνθεσής του, οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, πολιτιστικής, ηθικής. Ταυτόχρονα, απέναντι κι ενάντια σ’ αυτό, αποδείχνεται η ψύχραιμη, όσο και αποφασιστική στάση της επαναστατικής, αντιιμπεριαλιστικής και σοσιαλιστικής ανθρωπότητας, με κέντρο απόφασής της τη ΛΔ της Κίνας και τη Ρωσική Ομοσπονδία, «υπερασπιστές της ανθρωπότητας». Στάση που έχει σκοπό να μην επιτρέψει στον ιμπεριαλισμό να επιλέξει τη στιγμή που θα εξαπολύσει τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο, στην προσπάθειά του να ευνοηθεί έτσι αυτός από την έκβαση και τ’ αποτελέσματά του και να είναι μεγαλύτερα τα δεινά για την ανθρωπότητα. Που είναι και ο διαρκής και μόνιμος στόχος του, όσο υπάρχει ακόμα ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον παγκόσμιο πόλεμο. Δηλαδή είναι ένας στόχος του ιμπεριαλισμού ανταγωνιστικά αντίθετος από το σωτήριο στόχο της ΛΔ της Κίνας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τόσο όσο αφορά αυτή την ψύχραιμη στάση, όσο και το διαρκή και μόνιμο στόχο τους, δηλαδή «να είναι όσο το δυνατό λιγότερα τα δεινά για την ανθρωπότητα από τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο» (Χ. Ποσάδας). Και ταυτόχρονα ξέροντας η ΛΔ της Κίνας και η Ρωσική Ομοσπονδία ότι κάθε πολεμική-εγκληματική επίθεση-αφορμή-πρόκληση του ιμπεριαλισμού, ακολουθείται από ένα τεράστιο μπούμερανγκ εναντίον του από την επαναστατημένη ανθρωπότητα, αλλά και από μια αύξηση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ανάμεσα σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ-Ιαπωνία, όπως αμέσως μετά την αρπαγή του Προέδρου Μαδούρο.
Ο ιμπεριαλισμός αισθάνεται ότι στην κυριολεξία «χάνει τη γη -και τους ανθρώπους της- κάτω από τα πόδια του» και δεν του απομένουν παρά μόνο οι πολεμικές προετοιμασίες, απειλές και δράσεις για να επιβιώσει, ακόμα και αφανίζοντας (αν μπορούσε) γη και ανθρώπους. Ο Τραμπ δεν είναι τίποτε άλλο από την επιβεβαίωση αυτής της κατάστασης του ιμπεριαλισμού και ταυτόχρονα του ότι αυτός συγκεντρώνεται και συγκεντροποιείται στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, όπως είχαν προβλέψει οι δάσκαλοι του μαρξισμού-λενινισμού κι όπως, προσπαθώντας εμείς να τους εφαρμόσουμε, προβλέψαμε ότι το «πρώτα η Αμερική» του Τραμπ, σήμαινε ακριβώς «πρώτα η -ιμπεριαλιστική- Αμερική», ενάντια σ’ εχθρούς και φίλους, αναγκάζοντας αυτούς τους τελευταίους να υποταχτούν πλήρως σ’ αυτόν. Αλλά η παγκόσμια ταξική, επαναστατική, αντιιμπεριαλιστική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική πάλη έχει οδηγήσει στην επιθανάτια όξυνση των αντιθέσεων στο ίδιο το παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, που στις ίδιες τις ΗΠΑ έχουν πάρει ανοιχτά τη μορφή ταξικού, εμφυλίου, πολέμου, απομονώνοντας και καταδιώκοντας τον Τραμπ και τις φασιστικές εγκληματικές και ρατσιστικές ορδές του, όπως αυτή της ICE. Ανίκανος σε κάθε περίπτωση οριστικά ο ιμπεριαλισμός να οργανώσει μαζικό ναζιφασιστικό κόμμα. Μπορεί να εφαρμόζει τον πόλεμο και το ναζιφασισμό του μόνο από τις εγκληματικές ιμπεριαλιστικές κορυφές, κυβερνήσεις και ορδές, ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Σιωνισμό-Ιαπωνία και τις υποτακτικές κυβερνήσεις-πρακτορεία τους, όπως την κυβέρνηση-χαμερπή «λαγό» του Μητσοτάκη στην Ελλάδα.
Κάθε μέρα και περισσότερο η εγκληματική «σωστή -για τον ιμπεριαλισμό- πλευρά της ιστορίας» αδειάζει από γη κι ανθρώπους, γι’ αυτό, απομονωμένη, στρέφεται αποκλειστικά σε μια διαρκή πολεμική και ναζιφασιστική πειρατεία, ενάντια στην πραγματικά «σωστή πλευρά της ιστορίας», αυτή της ανθρωπότητας και των υπερασπιστών της, αυτή της ταξικής, επαναστατικής, αντιιμπεριαλιστικής και σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής πάλης και κατακτήσεων, με επικεφαλής τη ΛΔ της Κίνας, τη Ρωσική Ομοσπονδία (Σοβιετική σε λαό, στρατό και Κομμουνιστικά Κόμματα) και τους συμμάχους τους, ΛΔ της Κορέας, Σοσιαλιστική Κούβα, ΛΔ του Βιετνάμ, Επαναστατικά Κράτη, BRICS, κτλ.
«Οι προλετάριοι -μαζί με όλη την ανθρωπότητα και τους υπερασπιστές της- δεν έχουν να χάσουν τίποτε άλλο εκτός από τις αλυσίδες τους -και τις κάνουν να χαθούν-. Έχουν να κερδίσουν -κερδίζουν καθημερινά- έναν κόσμο ολόκληρο» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο). Είναι γι’ αυτό που η ανθρωπότητα, με τους «υπερασπιστές της», προφυλάσσει τον εαυτό της απέναντι στις πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές προκλήσεις του ιμπεριαλισμού, ώστε να μπορέσει όχι μόνο να επιβιώσει, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο, αλλά και ν’ αναπτυχθεί στο μεταξύ σε όλους τους τομείς, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό, ηθικό, αλλά και στρατιωτικό. Για να προετοιμαστεί, ανάμεσα στ’ άλλα, με τον καλύτερο τρόπο, ώστε «να είναι όσο το δυνατό λιγότερα τα δεινά για την ανθρωπότητα από τον παγκόσμιο πόλεμο» (Χ. Ποσάδας), μια πανανθρώπινη, κομμουνιστική αρχή, εφαρμοσμένη από ΛΔ της Κίνας και Ρωσική Ομοσπονδία. Που ταυτόχρονα δεν σταματούν ούτε στιγμή να υπερασπίζονται συγκεκριμένα, αποφασιστικά και με κάθε μέσο -και στρατιωτικά- κάθε χώρα και λαό που δέχεται την πειρατική πολεμική και ναζιφασιστική επίθεση του ιμπεριαλισμού: Κούβα, Βενεζουέλα, Ιράν, Ουκρανία…. Κι όμως υπάρχουν προδοτικές, αντεπαναστατικές και αντικομουνιστικές γραφειοκρατικές ηγεσίες, όπως αυτή του ΚΚΕ, που ταυτίζουν τον αμερικανονατοϊκό-ΕΕ-σιωνιστικό-ιαπωνικό ιμπεριαλισμό και τις πολεμικές και ναζιφασιστικές πειρατείες τους, με τη ΛΔ της Κίνας και τη Ρωσική Ομοσπονδία που τις αντιμετωπίζουν, με όλα τα μέσα και ταυτόχρονα θέλουν να έχουν την πρωτοβουλία των κινήσεων και τις δικές τους στιγμές, ακόμα και πολεμικές, «προληπτικού πολέμου» (Χ. Ποσάδας), για καίρια χτυπήματα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, όπως στην Ουκρανία.
Όπως έχουμε αναλύσει, απέναντι κι ενάντια στην πλέον πολεμική και ναζιφασιστική «δικτατορία των μονοπωλίων» και του ιμπεριαλισμού τους, η ανθρωπότητα δεν θα μπορούσε να επιβιώσει και ν’ αναπτυχθεί, σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής, αν δεν υπήρχε μια ιδιόμορφη παγκόσμια δικτατορία του προλεταριάτου, που καθοδηγείται από τα Κομμουνιστικά Κόμματα κύρια της Κίνας, αλλά και της Ρωσίας, των Εργατικών κι Επαναστατικών Κρατών, αλλά και των επαναστατικών Κομμουνιστικών κι Εργατικών Κομμάτων όλων των χωρών. Μέλη ανάμεσα στ’ άλλα των Παγκόσμιων Συνδιασκέψεών τους -από τις οποίες, με την τωρινή γραφειοκρατική ηγεσία του, απομακρύνεται και στο μεταξύ τις σαμποτάρει, το ΚΚΕ- και οι οποίες Συνδιασκέψεις πρέπει και μπορούν, θα μετατραπούν σύντομα σε Νέα Κομμουνιστική Διεθνή. Σε κορύφωση της αναγκαίας παγκόσμιας οργάνωσης των γνήσιων μορφών της δικτατορίας του προλεταριάτου: «Κόμμα, Μπολσεβίκικου Τύπου,- Σοβιέτ-Διεθνή» (Χ. Ποσάδας). Κάνοντας έκκληση σε όλους τους λαούς του κόσμου να επεκτείνουν και ν’ ανυψώσουν τις μεγάλες κινητοποιήσεις τους ενάντια στις πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές επιδρομές του ιμπεριαλισμού σε οργάνωση της Γνήσιας, Άμεσης-Σοβιετικής Δημοκρατίας, από κάτω μέχρι πάνω και του Κομμουνιστικού κι Εργατικού Κόμματος απαλλαγμένου από κάθε γραφειοκρατία, σαν μέλος της Νέας Κομμουνιστικής Διεθνούς. Για την άμεση συνειδητή οργάνωση του Εθνικού, Τοπικού και Παγκόσμιου Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου και την ανατροπή του ιμπεριαλισμού-καπιταλισμού και των κυβερνήσεών του σε κάθε χώρα και περιοχή. Ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός ήδη «έχει χάσει έναν κόσμο ολόκληρο», καιρός να τον κάνουμε να «κερδίσει οριστικά τις αλυσίδες του», να τον αλυσοδέσουμε με όλα τα μέσα, για να μην καταστρέψει αυτόν τον κόσμο και να τον καταργήσουμε, επιταχύνοντας άμεσα το θάνατό του, μέσα στην επιθανάτια κρίση και αγωνία του και προωθώντας και οικοδομώντας τη Νέα, Σοσιαλιστική-Κομμουνιστική Κοινωνία.
