Υποστηρίζουμε την ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών στη Νικαράγουα

Υποστηρίζουμε χωρίς όρους την πρόθεση-πρόταση του Συμπροέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα για ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών

Υποστηρίζουμε χωρίς όρους την πρόθεση-πρόταση του Συμπροέδρου της Νικαράγουας Ντανιέλ Ορτέγκα για ουσιαστική κατάργηση των αστικών εκλογών, αυτών που στη σημερινή φάση της ιστορίας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μέσο, άλλοθι, για τη «νομιμοποίηση» της δικτατορίας των μονοπωλίων και του χρηματιστικού κεφαλαίου, του ιμπεριαλιστικού πολέμου και ναζιφασισμού τους, στην κάθε χώρα και στον κόσμο. ΜΟΝΟ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΣ ΝΟΘΕΣ: Αφού καθορίζονται από αυτή τη δικτατορία, χρηματιστική, επεμβατική-εισβολής από τη μεριά του ιμπεριαλισμού, μιντιακή, καλπονοθευτική, δημοσκοπική-πληροφορική-ηλεκτρονική, κτλ και καθόλου από τη μεριά της δυνατότητας επέμβασης των εκλογέων σε δημοκρατικές διαδικασίες. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε άμεσα και σε όλες τις εκλογές όλο αυτό, αρκεί να δούμε το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις που προέρχονται από αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές αναδείχνονται με ποσοστό λιγότερο από το 20-25% του εκλογικού σώματος, λόγω της αποχής-απόρριψης του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και της «δημοκρατίας»-δικτατορίας του, με όλα τα μέσα, από τη μεριά των μαζών.

Οι αποικιακές χώρες, όπως ήταν οι Νικαράγουα, όταν απέκτησαν την ανεξαρτησία τους στη φάση του ιμπεριαλιστικού πια καπιταλισμού, δεν απέκτησαν ποτέ την πραγματική εθνική ανεξαρτησία, την αυτοδιάθεση και την εθνική και λαϊκή κυριαρχία, αυτή που θα υπήρχε αν αυτές οι χώρες προλάβαιναν να την αποκτήσουν πριν τη φάση του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού και να γίνουν πραγματικές αστικές δημοκρατίες, σαν αυτές της φάσης των αστικών επαναστάσεων και της εμφάνισης κι ανάπτυξης του καπιταλισμού, ενάντια στη φεουδαρχία.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι, όχι μόνο αυτές οι αποικιακές και μισοαποικιακές χώρες του κόσμου, που δεν  γνώρισαν ποτέ, ή σχεδόν ποτέ αυτή την αστική δημοκρατία, αλλά ακόμα και αναπτυγμένες αστικές δημοκρατικές καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, στη φάση αυτή της δικτατορίας των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού τους, με επικεφαλής τον αμερικάνικο-αμεκανονατοϊκό-ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό, βίωσαν με το χειρότερο τρόπο τις αστικές-καπιταλιστικές δικτατορίες, το ναζιφασισμό και τον πόλεμό τους, δύο παγκόσμιους και πολλούς τοπικούς.

Η ταξική-κοινωνική ιστορία της ανθρωπότητας είχε μπει αναπόφευκτα κι ανεπίστρεπτα (μέχρι τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό) στην ταξική διπολικότητα: Επαναστατικό-Εργατικό Κράτος-Σοσιαλισμός-Κομμουνισμός και Διαρκής Ειρήνη και Πρόοδος ο ένας πόλος, ή Βαρβαρότητα-ιμπεριαλιστικός πόλεμος-ναζιφασισμός ο άλλος πόλος, αντίθετος-ανταγωνιστικός-εγκληματικός απέναντι κι ενάντια στον προηγούμενο και όλη την ανθρωπότητα. Είναι γι’ αυτό που τα απελευθερωτικά κινήματα κι επαναστάσεις σ’ αυτές τις αποικιακές και μισοαποικιακές χώρες, ξεκίνησαν και συνέχισαν, στην τεράστια πλειοψηφία τους σαν Διαρκείς Επαναστάσεις, με όλες τις μορφές της. Δηλαδή έβαζαν από την αρχή σαν αντικειμενικό στόχο-προοπτική-πρακτική την άμεση Μετάβαση -από την, αδύνατο πια να εγκατασταθεί, αστική επανάσταση-αστική δημοκρατία κι από τις αστικές-ιμπεριαλιστικές δικτατορίες- στη Σοσιαλιστική Επανάσταση. Μια από αυτές τις χώρες είναι η Νικαράγουα κα το Εθνικοαπελευθερωτικό Κίνημα κι Επανάσταση των Σαντινίστας, με το FSLN (Μέτωπο Σαντινίστας Εθνικής Απελευθέρωσης) και με ηγέτη τον και σήμερα Συμπρόεδρο της χώρας Ντανιέλ Ορτέγκα.

Μια από τις βασικές μορφές της Διαρκούς αυτής Επανάστασης είναι η αντικατάσταση της πραγματικά ανύπαρκτης αστικής δημοκρατίας και των νόθων εκλογών της, από τις μορφές της Άμεσης Δημοκρατίας, της Λαϊκής Δημοκρατίας των μαζών, μέσα από τις κοινωνικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις τους, την άμεση και άμεσα ανακλητή εκλογή των αντιπροσώπων τους εκεί κι από εκεί προς τα πάνω, αυτοί οι αντιπρόσωποι να εκλέγουν το Κοινοβούλιο-Εθνοσυνέλευση-Κυβέρνηση-Πρόεδρο της Επαναστατικής Λαϊκής αυτής Δημοκρατίας (Επαναστατικό Κράτος προς Εργατικό). Είναι μορφές της Δικτατορίας του Προλεταριάτου-Λαϊκής Δημοκρατίας-Επαναστατικού-Εργατικού Κράτους, απέναντι κι ενάντια στην καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική δικτατορία στην κάθε χώρα και στον κόσμο, τον πόλεμο και το ναζιφασισμό της.

Σε προηγούμενες φάσεις, «πιο δημοκρατικές», αυτή η αντικατάσταση της αστικής δημοκρατίας από την Προλεταριακή-Λαϊκή, ήταν καλύτερα να περάσει -ακόμα και τώρα όπου θα μπορέσει- μέσα από την εκλεγμένη Συντακτική Συνέλευση, για την Επανίδρυση της κάθε χώρας, μέσα από ένα Σύνταγμα που θα καταργεί την υποταγή της χώρας στην ιδιωτική ιδιοκτησία-μονοπώλια-ιμπεριαλισμό-δικτατορία τους και πόλεμο και ναζιφασισμό τους και θα την οδηγούν προς τη Διαρκή Ειρήνη και Πρόοδο μέσα από την «υποταγή» της χώρας στη θέληση και την απόφαση των μαζών της και των Αμεσοδημοκρατικών Οργανώσεών τους.

Αλλά «του δε πολέμου, οι καιροί ου μενετοί» (Θουκυδίδης), σήμερα κάθε φορά και περισσότερο: Απέναντι κι ενάντια στην καθημερινή κι εντεινόμενη δικτατορική, πολεμική και ναζιφασιστική εγκληματική επίθεση του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού σε κάθε χώρα και παγκόσμια, «οι καιροί δεν μπορούν να περιμένουν» και πρέπει και μπορούν οι μάζες της κάθε χώρας και του κόσμου, άμεσα και με κάθε τρόπο να επιβάλλουν τη δική τους αντικαπιταλιστική-αντιιμπεριαλιστική-σοσιαλιστική Μετάβαση στην Πραγματική-Λαϊκή Δημοκρατία-Εθνική Ανεξαρτησία-Εθνική-Λαϊκή Κυριαρχία-Ειρήνη και Πρόοδο.

Η πρόθεση-πρόταση του Προέδρου Ντανιέλ Ορτέγκα είναι αντικειμενικά σ’ αυτή την κατεύθυνση. Ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός και η δικτατορία του δεν επιτρέπει μια τέτοια Συντακτική Συνέλευση, ήδη από την εποχή της πρώτης Σοσιαλιστικής Επανάστασης, στη Ρωσία, όταν οι Λένιν-Τρότσκι-Μπολσεβίκοι προχώρησαν άμεσα στο «Όλη η Εξουσία (Νομοθετική-Εκτελεστική-Δικαστική) στα Σοβιέτ» και στη Δικτατορία του Προλεταριάτου-Εργατικό Κράτος, μη «περιμένοντας» κι ενάντια στο σαμποτάζ στο προτσές της Συντακτικής Συνέλευσης στη Ρωσία, από τη μεριά της μόλις εγκατασταθείσας αστικής, δήθεν δημοκρατίας, απέναντι κι ενάντια στον τσάρο.

Όπως έχουμε αναλύσει, βασισμένοι στη μαρξιστική-λενινιστική-τροτσκιστική διδασκαλία του δασκάλου μας Χ. Ποσάδας, ο σημερινός ταξικός -πάντα- πόλεμος και σύγκρουση, ανεξάρτητα από τις μορφές που παίρνει, είναι «συστήματος ενάντια σε σύστημα, αναπόφευκτος, τελική αναμέτρηση και ξεκαθαρίσματος των λογαριασμών ανάμεσά τους» (Χ. Ποσάδας). Είναι αυτός ο παγκόσμιος πόλεμος που καθορίζει, σύμφωνα και με τον παγκόσμιο και εθνικό συσχετισμό των δυνάμεων, τα οικονομικο-κοινωνικο-πολιτικο-πολιτιστικά προτσές στην κάθε χώρα και τα εκλογικά. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και ναζιφασισμός, από τη μεριά του αμερικάνικου-αμεροκανονατοϊκού-ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού, είναι αυτός που επεμβαίνει-εισβάλει με κάθε τρόπο για να καθορίσει τις δικές του -σαν σύστημα- εκλογές, τις αστικές. Ο αντιιμπεριαλιστικός πόλεμος και πρόοδος, από τη μεριά του αντιιμπεριαλιστικού-επαναστατικού-σοσιαλιστικού-κομμουνιστικού στρατοπέδου, δηλαδή της μοναδικής «σωστής πλευράς της ιστορίας», με επικεφαλής την Κίνα Εργατικό Κράτος και τη Ρωσική Ομοσπονδία (Σοβιετική σε λαό, στρατό, Κομμουνιστικά Κόμματα και κατακτήσεις με την πρώην ΕΣΣΔ) είναι αυτός που παροτρύνει και ευνοεί τον Ντανιέλ Ορτέγκα και την Εθνοσυνέλευση της Νικαράγουα να προωθήσουν την κατάργηση, τέτοιων πλέον, αστικών εκλογών: Με ένα επαναστατικό αντιιμπεριαλιστικό και Αμεσοδημοκρατικό Πραξικόπημα, ενάντια στα καθημερινά πραξικοπήματα, με όλα τα μέσα -και τα εκλογικά- του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, στη Νικαράγουα και σ’ όλη τη Λατινική Αμερική και τον κόσμο. Δείχνοντας το παράδειγμα και το δρόμο για όλες τις χώρες και τις ηπείρους, στο να χρησιμοποιήσουν κάθε εκλογική και κυβερνητική νίκη της Αριστεράς κάθε απόχρωσης και Μετώπου της, «μη περιμένοντας» την αναγκαία και προτεινόμενη ή μη από αυτή την Αριστερά Συντακτική Συνέλευση, αλλά προωθώντας άμεσα τη Διαρκή Μετάβαση προς το Επαναστατικό και Εργατικό Κράτος και το Σοσιαλισμό, μέσα από κάθε μορφή Αμεσοδημοκρατική και «απαλλοτρίωσης των απαλλοτριωτών» (Μαρξ), των καπιταλιστών-μονοπωλίων-ιμπεριαλισμού και που η γνήσια μορφή της είναι η Σοβιετική Δημοκρατική, η κρατικοποίηση και ο σχεδιασμός της οικονομίας προς όφελος του λαού, μέσα από την επέμβασή του στις Αμεσοδημοκρατικές Οργανώσεις του και την Κυβέρνησή τους. Διαφορετικά, «περιμένοντας» και μένοντας στις αστικές εκλογές και στον καπιταλισμό-υποταγή στον ιμπεριαλισμό, αυτός, το πιθανό «ένα βήμα μπρος» της Αριστεράς προς την πρόοδο της χώρας, θα το κάνει «δύο βήματα πίσω» και πολύ περισσότερα, προς την καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική δικτατορία-πόλεμο και ναζιφασισμό, μέσα από τα αστικά-υποταγμένα στον ιμπεριαλισμό κόμματα της Δεξιάς, κάθε απόχρωσης, στην κάθε χώρα, όπως τώρα γίνεται ακόμα, στις χώρες ιδιαίτερα της Λατινικής Αμερικής.

Το τωρινό και τελικό-ακροτελεύτιο μοντέλο της «αστικής δημοκρατίας» είναι το μοντέλο Ζελένσκι στην Ουκρανία: την ίδια στιγμή πόλεμος και ναζιφασισμός και κατάργηση των αστικών εκλογών! Μόνο η Αριστερά, με νέες επαναστατικές κομμουνιστικές, σοσιαλιστικές, εργατικές, ριζοσπαστικές, οικολογικές, εξωκοινοβουλευτικές ηγεσίες, μπορεί και πρέπει να προωθήσει τον προοδευτικό και ειρηνικό μονόδρομο, που είναι ο αντιιμπεριαλιστικός-αντιναζιφασιστικός-επαναστατικός πολεμικός-αντιπολεμικός-σοσιαλιστικός-κομμουνιστικός. Στηριγμένη και στηρίζοντας αλλά και προωθώντας κι ανυψώνοντάς την προς τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό, τη μοναδική κι εδώ «σωστή πλευρά της ιστορίας», αυτή που έχει επικεφαλής την ενότητα Ρωσικής Ομοσπονδίας, Εργατικών Κρατών (Λ.Δ. της Κίνας, Λ.Δ. της Κορέας, Δημοκρατίας της Κούβας, Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ) και Επαναστατικών Κρατών στον κόσμο.

Για να ενισχύσουμε αυτή την τοποθέτησή μας προτείνουμε τα άρθρα των ιστότοπων της Κούβας cubadebate.cu και granma.cu, μεταφρασμένα στα ελληνικά:

http://www.cubadebate.cu/noticias/2026/07/20/ortega-impulsara-reformas-en-nicaragua-contra-el-financiamiento-electoral-extranjero/)

Ο Ορτέγκα θα προωθήσει μεταρρυθμίσεις στη Νικαράγουα ενάντια στην  εκλογική χρηματοδότηση από το εξωτερικό

20/7/2026

Ο συμπρόεδρος της Νικαράγουας, Ντάνιελ Ορτέγκα, ανακοίνωσε στις 19 Ιουλίου ότι θα συνεργαστεί με την Εθνοσυνέλευση για την προώθηση νομοθετικών μεταρρυθμίσεων, ώστε ν’ αποτραπεί η συμμετοχή σε εκλογικές διαδικασίες όσων χαρακτήρισε «πραξικοπηματίες» ή «προδότες της πατρίδας», αν παίρνουν ξένη χρηματοδότηση για την προώθηση ενεργειών ενάντια στο κράτος.

Κατά τη διάρκεια της κύριας εκδήλωσης για την 47η επέτειο της Λαϊκής Επανάστασης των Σαντινίστας, που πραγματοποιήθηκε στην Πλατεία Λα Φε της Μανάγκουα, μπροστά σε περίπου 50.000 συμμετέχοντες, ο Ορτέγκα δήλωσε ότι οι μεταρρυθμίσεις θα στοχεύουν στο να εμποδίσουν όσους, όπως υποστήριξε, επιχείρησαν ν’ ανατρέψουν την κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της κρίσης του 2018 με πόρους προερχόμενους από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Θα συνεργαστούμε με την Εθνοσυνέλευση και τους αρμόδιους οργανισμούς γι’ αυτούς τους νόμους, επειδή πρέπει να δημιουργήσουμε νόμους που θα υψώνουν ένα τείχος, έναν αποκλεισμό, ενάντια στους πραξικοπηματίες, τους προδότες, έτσι ώστε, όσα χρήματα κι αν τους δώσουν οι γιάνκηδες, να μην μπορούν να συμμετάσχουν στις εκλογές», δήλωσε.

Ο πρόεδρος επανέλαβε ότι τα γεγονότα του 2018 συνιστούσαν απόπειρα πραξικοπήματος που οργανώθηκε με αμερικανική χρηματοδότηση, υποστηρίζοντας ότι νέοι και ενήλικες εκπαιδεύτηκαν και οπλίστηκαν για ν’ ανατρέψουν την κυβέρνηση των Σαντινίστας. Υποστήριξε ότι, μετά την ανάπτυξη τανκς σε διάφορα μέρη της χώρας, η Εθνική Αστυνομία και οι Εθελοντές Αστυνομικοί έδρασαν για την αποκατάσταση της τάξης και την εγγύηση της ειρήνης.

Επιπλέον, υπερασπίστηκε τις κοινωνικές πολιτικές που εφάρμοσε η κυβέρνησή του, συμπεριλαμβανομένης της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης, της κατασκευής νοσοκομείων, κατοικιών και σχολείων κι επιβεβαίωσε ότι η διατήρηση της ειρήνης είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της συνέχειας αυτών των προγραμμάτων.

Κάλεσε επίσης τον πληθυσμό να μην απαντάει σε καμία πρόκληση και τον προέτρεψε να αναφέρει στις αρχές οποιαδήποτε προσπάθεια υποκίνησης της βίας, επιμένοντας ότι όσοι προωθούν τέτοιες πράξεις πρέπει να διώκονται σύμφωνα με το νόμο.

Στο τελευταίο μέρος της ομιλίας του, ο συμπρόεδρος αναφέρθηκε στην Καθολική Εκκλησία κι ευχαρίστησε τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ για τα λόγια του, χαρακτηρίζοντάς τον σαν έναν ποντίφικα που «έχει δείξει μεγάλη δύναμη στην καταγγελία όσων επιδιώκουν να καταπιέσουν τους λαούς».

«Λέμε στον Άγιο Πατέρα: σας ευχαριστούμε για τις ευλογίες σας», εξέφρασε, υπενθυμίζοντας επίσης την πρόσφατη επίσκεψη του Καρδινάλιου Λεοπόλδο Μπρένες στο Βατικανό και τη συνάντησή του με τον νέο ποντίφικα.

Η δήλωση αυτή συμπληρώνει την πρόταση που διατυπώθηκε στην αρχή της ομιλίας του για ενσωμάτωση της αρχής του «Λαός Πρόεδρος» στο Σύνταγμα, στο πλαίσιο των πολιτικών πρωτοβουλιών που ανακοινώθηκαν κατά τον εορτασμό της επετείου της Λαϊκής Επανάστασης των Σαντινίστας.

Ο πρόεδρος επιβεβαίωσε ότι αυτές οι ιστορικές εμπειρίες πρέπει να παραμείνουν παρούσες στις νέες γενιές, προειδοποιώντας ότι «οι διαβολικές δυνάμεις αναζητούν πάντα τρόπους να κυριαρχήσουν στους λαούς προκειμένου ν’ αρπάξουν τον πλούτο τους».

Υποστήριξη για την Κούβα και τη Βενεζουέλα

Στη διεθνή σκηνή, ο Ορτέγκα εξέφρασε την υποστήριξή του στη Βενεζουέλα και υποστήριξε ότι η χώρα έχει γίνει στόχος ενεργειών που κατευθύνονται από ξένες δυνάμεις. Επανέλαβε επίσης την αλληλεγγύη του με την Κούβα, καταγγέλλοντας τον οικονομικό αποκλεισμό που επιβλήθηκε στο νησί για περισσότερες από έξι δεκαετίες και τονίζοντας την ανθεκτικότητα του κουβανικού λαού.

Τέλος, έστειλε χαιρετισμούς στον κουβανικό λαό, στον Ραούλ Κάστρο, πρώην Πρόεδρο των Κρατικών Συμβουλίων και Υπουργών και στον Πρόεδρο Μιγκέλ Ντίας-Κάνελ, καθώς και στον λαό της Βενεζουέλας και τις αρχές της, επιβεβαιώνοντας την αλληλεγγύη της κυβέρνησης προς τις δύο χώρες.

(Λήψη από το Sputnik)

 

https://www.granma.cu/cuba/2026-07-19/cuba-saluda-el-47-aniversario-del-triunfo-de-la-revolucion-sandinista-19-07-2026-14-07-38

Η Κούβα χαιρετίζει την 47η επέτειο του θριάμβου της Επανάστασης των Σαντινίστας

Ο Ντίας-Κάνελ συνεχάρη τον λαό και την Κυβέρνηση της Νικαράγουας από τα μέσα του κοινωνικής δικτύωσης

19 Ιουλίου 2026, 2:07:38 μ.μ.

Ο Πρώτος Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ Μπερμούδεζ, έστειλε τα «θερμά του συγχαρητήρια στον λαό της Νικαράγουας και στην Κυβέρνηση Εθνικής Συμφιλίωσης και Ενότητας, κάτω από την ηγεσία των Συμπροέδρων Κομαντάντε Ντανιέλ Ορτέγκα και της Ροζάριο Μουρίγιο», αυτή την Κυριακή, από τα μέσα του κοινωνικής δικτύωσης, για την 47η επέτειο του θριάμβου της Επανάστασης των Σαντινίστας.

Σύμφωνα με την Prensa Latina, ιστορικές αναφορές υπογραμμίζουν ότι στις 19 Ιουλίου 1979 υπήρξε μια τεράστια λαϊκή χαρά και ξεκίνησε ένας μετασχηματισμός των συνταγματικών δομών.

Ήταν η τελευταία ένοπλη Επανάσταση στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική μετά τις επαναστάσεις του Μεξικού (1910) και της Κούβας (1959), των οποίων κύριος στόχος ήταν να δώσει την εξουσία στο λαό και να εξαλείψει τη φτώχεια.

Μετά τη νίκη του Ιουλίου ήρθαν δύσκολες μέρες, αλλά ο αγώνας των Σαντινίστας παρέμεινε θεμελιώδης: η υπεράσπιση της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και της αυτοδιάθεσης.

Πριν από το 1979, στη Νικαράγουα, περισσότερο από το 50% του πληθυσμού ήταν αναλφάβητοι, ενώ σχεδόν το 60% ήταν αγρότες χωρίς πρόσβαση σε γη ή πίστωση.

Η οικονομική ανάπτυξη συγκεντρωνόταν σε πολύ περιορισμένες ομάδες, αλλά η Επανάσταση έσπασε αυτό το σχήμα και σήμερα αγωνίζεται για δίκαιη ανάπτυξη, μοιράζοντας τα οφέλη και κατανέμοντας τον πλούτο. Αυτό αντικατοπτρίζεται στην πρόσβαση σε δωρεάν εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη, κοινωνική ασφάλιση και βελτιωμένους δρόμους και στέγαση για τον λαό. «Αν μπορούσα να επιλέξω το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό που έχουμε στη Νικαράγουα σήμερα, μετά τον θρίαμβο της λαϊκής εξουσίας στις 19 Ιουλίου 1979, θα έλεγα ότι είναι το γεγονός ότι οι Νικαραγουανοί ζουν ειρηνικά», δήλωσε ο αναλυτής Xavier Díaz-Lacayo σε συνέντευξή του στην Prensa Latina.

Πιστεύει ότι η Επανάσταση των Σαντινίστας έσπασε τα διανοητικά παραδείγματα μιας κοινωνίας που καθορίζεται από τη φτώχεια και τη δυστυχία, ενσωματώνοντας την εθνική ταυτότητα, την ιστορία και την αξιοπρέπεια σαν θεμελιώδη στοιχεία του εθνικού μετασχηματισμού.

Η πρόοδος της χώρας είναι αισθητή. Η κάλυψη της ηλεκτρικής ενέργειας σε εθνικό επίπεδο φτάνει σχεδόν στο 100% του πληθυσμού, ενώ οι οδικές υποδομές της χώρας έχουν σημειώσει μια χωρίς προηγούμενο ανάπτυξη.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, χάρη στις προσπάθειες της Κυβέρνησης των Σαντινίστας, το έθνος έχει πλέον 5.270 χιλιόμετρα ασφαλτοστρωμένων δρόμων, που αντιπροσωπεύουν αύξηση 932%.

Η ανάπτυξη υποδομών υγειονομικής περίθαλψης ξεχωρίζει επίσης, με την κατασκευή σύγχρονων ιατρικών κέντρων, τοποθετώντας τη χώρα σαν ένα από τα έθνη με το μεγαλύτερο δίκτυο νοσοκομείων στην περιοχή.

Ο συντονιστής της Γραμματείας για τις Υποθέσεις των Ακτών της Καραϊβικής, Κομαντάντε Λουμπέρτο Κάμπελ, μιλώντας στην εκπομπή "En Vivo" στο τηλεοπτικό κανάλι Canal 4, συνόψισε ότι οι μετασχηματισμοί που βιώνει η χώρα κατέστησαν δυνατοί χάρη στην Επανάσταση, την ενότητα του λαού της Νικαράγουας και την ειρήνη.

Η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση της εταιρείας δημοσκοπήσεων M&R Consultores αποκάλυψε ότι το 88,5% του πληθυσμού της Νικαράγουας εγκρίνει την Κυβέρνηση με επικεφαλής τον Συμπρόεδρο Ντανιέλ Ορτέγκα.

Η έρευνα τόνισε ότι το 86,7% των ερωτηθέντων αξιολόγησε θετικά το έργο της Συμπροέδρου Ροζάριο Μουρίγιο.

Εξέτασε επίσης την πολιτική προδιάθεση των Νικαραγουανών, τονίζοντας ότι το 85,5% τάσσεται υπέρ του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου των Σαντινίστας (FSLN), ενώ μόνο το 10,5% υποστηρίζει την αντιπολίτευση.

«Το FSLN έχει φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο πολιτικής επιδοκιμασίας τα τελευταία πέντε χρόνια κι αυτό οφείλεται στην αφοσίωση που έχουν επιδείξει οι Συμπρόεδροι, στην καθοδήγηση μιας χώρας σε Επανάσταση», δήλωσε ο Ντίας-Λακάγιο.

 

 

 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ (από Χ. ΠΟΣΑΔΑΣ)

Για τον προληπτικό επαναστατικό πόλεμο (απόσπασμα από τη διάλεξη του Χ. Ποσάδας στην Ελλάδα, που δημοσιεύουμε στο φύλλο με αρ. 136 της ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ)

Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα, εμείς πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίος ο προληπτικός πόλεμος. Ήμασταν οι μόνοι που κάναμε αυτή την προγραμματική δήλωση το 1960. Πριν λιγότερο από ένα χρόνο, ο υπουργός άμυνας του Γερμανικού Εργατικού Κράτους Χόφμαν δήλωσε ότι «ένας πόλεμος ανάμεσα στην καπιταλιστική Γερμανία και το Εργατικό Κράτος της Γερμανίας, από τη μεριά του Εργατικού Κράτους δεν θα είναι ένας κατακτητικός πόλεμος, αλλά αναγκαίος» και στη συνέχεια ανέλυσε: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να προετοιμαστούμε και να μην τον αφήσουμε να πάρει την πρωτοβουλία». Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Τον απομάκρυναν, όχι από τη θέση του, αλλά από το ρόλο του, δεν εμφανιζόταν δημόσια, αλλά στη συνέχεια εμφανίστηκε και πάλι. Αυτός είναι ο προληπτικός πόλεμος. Λέμε λοιπόν, ναι. Πριν τρία χρόνια, στην ΕΣΣΔ, ένας ανώτατος ηγέτης της σοβιετικής αεροπορίας δημοσίευσε ένα βιβλίο, όπου έθετε το ζήτημα: ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο, πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Κυκλοφόρησε αρκετά το βιβλίο, στη συνέχεια το απέσυραν από την κυκλοφορία. Οι Βιετναμέζοι, στην τωρινή συζήτηση ανέπτυξαν μια σειρά από θέσεις κοντινές με τον προληπτικό πόλεμο, γιατί προβάλουν: «είναι αναπόφευκτη μια σύγκρουση ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό». Και ο Χόφμαν σε άλλη δήλωσή του δήλωσε αυτό: «ο καπιταλισμός προετοιμάζει την τελική λογοδοσία». Ολόκληρη η φράση είναι δική μας και είναι πολύ καλό. Δεν συζήτησαν δημόσια, αλλά όταν ο υπουργός άμυνας φτάνει σε μια τέτοια γνώμη, είναι γιατί αντιπροσωπεύει μια κοινή γνώμη ενός σημαντικού μέρους του Γερμανικού Εργατικού Κράτους.

Πιστεύουμε ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Δεν έχει άλλο μέτρο. Δεν μπορεί να δεχτεί να εξαφανιστεί από την ιστορία, προετοιμάζει τον πόλεμο. Ναι λοιπόν, προετοιμάζει τον πόλεμο και πρέπει να τον κάνουμε πριν τον κάνει αυτός. Δεν είναι ένα πρόβλημα αγένειας, είναι ένα πρόβλημα ιστορικής πρωτοβουλίας. Γιατί πρέπει να επιβάλουμε στον ταξικό εχθρό μια πρόοδο, που αυτός δεν τη δέχεται και δεν μπορεί να τη δεχτεί. Αλλά την ίδια στιγμή που πρέπει να κάνουμε τον προληπτικό πόλεμο πρέπει να προετοιμάσουμε τις συνθήκες για να τον κάνουμε. Και να πάρουμε υπόψη τη στιγμή, τις συνθήκες που συμφέρουν. Για παράδειγμα, καλώντας την Αφρική, την Ασία, και τη Λατινική Αμερική να προωθήσουν την πρόοδο και ν’ αναπτύξουν κάθε δραστηριότητα για την πρόοδο της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Κι ο μόνος τρόπος για να το κάνουν είναι αντικαπιταλιστικός. Αυτό είναι να προετοιμάσουμε τον πόλεμο.

Η ΕΣΣΔ και όλα τα Εργατικά Κράτη ξέρουν καλά ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Αλλά αυτοί φοβούνται, αμφιβάλλουν, έχουν αρκετή γραφειοκρατική επιρροή, αλλά έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο καπιταλισμός προετοιμάζει τον πόλεμο. Στην ΕΣΣΔ συζητήθηκε ανοιχτά η κριτική στον Στάλιν και το Γενικό Επιτελείο του στρατού δήλωσε: «δεν θα κάνουμε τα λάθη του Στάλιν ν’ αφήσουμε να ξαφνιαστούμε από τον πόλεμο. Δεν θα σταματήσουμε μπροστά στην ανάγκη να χτυπήσουμε όταν κι όπως είναι αναγκαίο». Είναι μια αρχή προληπτικού πολέμου. Κάθε επανάσταση είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Κάθε μεγάλη απεργία είναι κι ένας προληπτικός πόλεμος. Δηλαδή στις μάζες ο προληπτικός πόλεμος είναι κάτι το κανονικό, είναι οι ηγεσίες αυτές που φοβούνται. Δεν έχουν σιγουριά, έχουν γραφειοκρατικούς περιορισμούς, δεν ενεργούν με την ιστορική συνείδηση να εκφράσουν την ανάγκη να συντρίψουν τον καπιταλισμό για να προοδεύσουμε, γι’ αυτό αμφιβάλλουν. Αλλά κανένας επιστημονικός ηγέτης δεν αμφιβάλλει ότι ο πόλεμος είναι μια ιστορική λύση για τις τάξεις. Και όντας ο πόλεμος ένα όργανο για την ιστορική λύση, αυτός που χτυπάει πρώτος έχει πλεονέκτημα. Είναι μια στρατηγική αρχή του πολέμου. Η βόμβα νετρονίου είναι μέρος του προληπτικού πολέμου του καπιταλισμού. Την φτιάχνουν προβλέποντας μεγάλες διαδηλώσεις, κινήματα, που οδηγούν στην αντικαπιταλιστική πάλη.

ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΙΚΟ-ΠΟΣΑΔΙΚΟ), ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΣΑΔΙΚΗΣ 4^ΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ 2026

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΦΑΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΙΑΠΩΝΙΑΣ

Απέναντι στον, ολοφάνερα πια, αναπόφευκτο διαρκή αντιλαϊκό, αντεπαναστατικό, αντισοσιαλιστικό-αντικομμουνιστικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ναζιφασισμό, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, τη δικτατορία των εξοπλισμών και του πολέμου τους, που όχι μόνο δεν μπορεί να ικανοποιήσει καμιά Πρωτομαγιάτικη εργατική και λαϊκή διεκδίκηση, αλλά αντίθετα καταργεί καθημερινά κάθε προηγούμενη ταξική κατάκτησή της:

Σε αντεπίθεση τελική, επαναστατική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική, τα Μανιφέστα της φετινής και κάθε Εργατικής Πρωτομαγιάς, αλλά και τα καθημερινά, πρέπει και μπορούν και σύντομα θ’ ανυψωθούν σε Διαρκή «Κομμουνιστικά Μανιφέστα». Σε επιστημονική σοσιαλιστική, μαρξιστική-λενινιστική-τροτσκιστική-ποσαδική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» των Μαρξ και Ένγκελς, όπως πάντα έκανε ο μαρξιστής δάσκαλος Χ. Ποσάδας και η Ποσαδική 4^η Διεθνής του. Στις διαρκώς νέες μορφές που έπαιρνε και κάθε φορά και περισσότερο παίρνει (όσο καθυστερεί η ανατροπή του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού) η εφαρμογή του. Στην «αναπόφευκτη τελική σύγκρουση και λογοδοσία συστήματος ενάντια σε σύστημα, σοσιαλισμός-κομμουνισμός ενάντια σε καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό» (Χ. Ποσάδας). Κι έτσι όπως αυτή η σύγκρουση αναπτύσσεται παγκόσμια εδώ και έναν και πάνω αιώνα, μετά την εγκαθίδρυση του ιμπεριαλισμού «ανώτατου όσο και τελικού σταδίου του καπιταλισμού» (Β. Ι. Λένιν), αλλά και, ενάντιά του και σε αντεπίθεση, την Πρώτη Μεγάλη Σοσιαλιστική Ρωσική Επανάσταση των Λένιν-Τρότσκι («Διαρκής Επανάσταση»)-Μπολσεβίκων και την εγκαθίδρυση του πρώτου Εργατικού (Σοσιαλιστικού) Κράτους, της ΕΣΣΔ και στη συνέχεια των άλλων Εργατικών Κρατών.  Σε συγκεκριμένη, στις δοσμένες συνθήκες-μορφές, αλλά με το ίδιο ταξικό επαναστατικό περιεχόμενο, Προγραμματική, Πολιτική, Τακτική εφαρμογή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» και τότε και τώρα. Μια εφαρμογή που θα έχει και τώρα την κορύφωσή της, όπως τότε, τη δημιουργία και τη δράση της Εργατικής-Κομμουνιστικής Διεθνούς, με βάση-περιεχόμενο αυτή την εφαρμογή του.

«Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: το φάντασμα του κομμουνισμού. Όλες οι δυνάμεις της γερασμένης Ευρώπης ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα…». «…Είναι καιρός πια οι κομμουνιστές να εκθέσουν ανοιχτά μπροστά σ' όλο τον κόσμο τις αντιλήψεις τους, τους σκοπούς τους, τις επιδιώξεις τους και ν' αντιπαραθέσουν στο παραμύθι του κομμουνιστικού φαντάσματος ένα Μανιφέστο του ίδιου του κόμματος….» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο).

Η τωρινή «ιερή συμμαχία», ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ιαπωνίας, ενωμένη, με τον πόλεμο και το ναζιφασισμό της, «κυνηγάει» πάντα και τώρα αυτό το «φάντασμα του κομμουνισμού». Που τώρα αποδείχτηκε περίτρανα, εδώ και έναν και πάνω αιώνα, ότι ήταν «φάντασμα» οπωσδήποτε για τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, αλλά όραμα κι επιδίωξη για τις μάζες του κόσμου, παγκόσμια, αλλά και κατάκτησή τους. Όχι μόνο στην ΕΣΣΔ και την Κίνα, αλλά σε όλες τις ηπείρους, με τη μορφή των Εργατικών κι Επαναστατικών Κρατών και των αντιιμπεριαλιστικών εθνικιστών-εθνικοαπελευθερωτικών επαναστάσεων σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου και Κυβερνήσεων σε πολλές!

Ο ιμπεριαλισμός εγκληματικά, πολεμικά και ναζιφασιστικά "εξάγει την αντεπανάσταση"...

Ο ιμπεριαλισμός εγκληματικά, πολεμικά και ναζιφασιστικά "εξάγει την αντεπανάσταση", αναγκαία η κοινωνικοπολιτική και στρατιωτική "εξαγωγή-εισαγωγή της επανάστασης"

Καθώς ο ιμπεριαλισμός βλέπει, αισθάνεται ότι κάθε επίθεσή του πολεμική και ναζιφασιστική, όπως και η πρόσφατη δολοφονία της ηγεσίας και του λαού του αντιιμπεριαλιστικού Ιράν, γρήγορα γυρίζει μπούμερανγκ ενάντιά του -όπως ήδη έγινε και σ’ αυτή την εγκληματική περίπτωση-, ο μόνος τρόπος επιβίωσης του ιμπεριαλισμού, ο «αναπόφευκτος ατομικός πόλεμος και ο ναζιφασισμός», όπως προέβλεψαν οι μαρξιστές-λενινιστές-τροτσκιστές δάσκαλοί μας και ο Χ. Ποσάδας, γίνεται πιο αναπόφευκτος από ποτέ για τον ιμπεριαλισμό. Και γι' αυτό αυτές οι ενέργειες προετοιμασίας για παγκόσμιο πόλεμο και ναζιφασισμό είναι συνεχείς και δεν θα τελειώσουν ποτέ πριν από την τελική εξάλειψή του, στην υπάρχουσα τελική σύγκρουση συστήματος ενάντια σε σύστημα. Στο μεταξύ, ο ιμπεριαλισμός θα επιδιώκει πάντα να διατηρεί την πρωτοβουλία, πάντα μέσω του πολέμου και του ναζιφασισμού. Είναι επομένως αναγκαίο, το αντιιμπεριαλιστικό, επαναστατικό και σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό στρατόπεδο ν’ αναλάβει την πρωτοβουλία ώστε «να ελαχιστοποιηθεί η ζημιά ενός παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου για την ανθρωπότητα»(Χ. Ποσάδας), ενώ ο ιμπεριαλισμός θέλει και κάνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή «τη μέγιστη δυνατή ζημιά στην ανθρωπότητα, ακόμη και την εξάλειψή της, μαζί με τη φύση, προκειμένου να επιβιώσει ο ίδιος ο ιμπεριαλισμός», αν και αυτό δεν θα συμβεί.

Οι πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές προκλήσεις του ιμπεριαλισμού...

Οι πειρατικές πολεμικές και ναζιφασιστικές προκλήσεις του ιμπεριαλισμού και η ψύχραιμη όσο και αποφασιστική αντιιμπεριαλιστική και σοσιαλιστική-κομμουνιστική αντιμετώπισή τους

Η πειρατική αρπαγή-αιχμαλωσία του Προέδρου Μαδούρο, ο αποκλεισμός-ασφυξία της Κούβας, η πολεμική απειλή στο Ιράν, τα πειρατικά ρεσάλτο σε πλοία, κτλ, είναι άμεσες αφορμές-πρόκληση παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου που δημιουργεί συνεχώς ο αμερκανονατοϊκός και σιωνιστικός ιμπεριαλισμός. Πάνω στη συνεχή αιτία του αναπόφευκτου αυτού του πολέμου από τη μεριά του, σαν το μόνο μέσο επιβίωσης του παγκόσμιου καπιταλισμού, μπροστά την τελική και ολοκληρωτική, επιθανάτια κρίση αποσύνθεσής του, οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, πολιτιστικής, ηθικής. Ταυτόχρονα, απέναντι κι ενάντια σ’ αυτό, αποδείχνεται η ψύχραιμη, όσο και αποφασιστική στάση της επαναστατικής, αντιιμπεριαλιστικής και σοσιαλιστικής ανθρωπότητας, με κέντρο απόφασής της τη ΛΔ της Κίνας και τη Ρωσική Ομοσπονδία, «υπερασπιστές της ανθρωπότητας». Στάση που έχει σκοπό να μην επιτρέψει στον ιμπεριαλισμό να επιλέξει τη στιγμή που θα εξαπολύσει τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο, στην προσπάθειά του να ευνοηθεί έτσι αυτός από την έκβαση και τ’ αποτελέσματά του και να είναι μεγαλύτερα τα δεινά για την ανθρωπότητα. Που είναι και ο διαρκής και μόνιμος στόχος του, όσο υπάρχει ακόμα ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον παγκόσμιο πόλεμο. Δηλαδή είναι ένας στόχος του ιμπεριαλισμού ανταγωνιστικά αντίθετος από το σωτήριο στόχο της ΛΔ της Κίνας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τόσο όσο αφορά αυτή την ψύχραιμη στάση, όσο και το διαρκή και μόνιμο στόχο τους, δηλαδή «να είναι όσο το δυνατό λιγότερα τα δεινά για την ανθρωπότητα από τον παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο» (Χ. Ποσάδας). Και ταυτόχρονα ξέροντας η ΛΔ της Κίνας και η Ρωσική Ομοσπονδία ότι κάθε πολεμική-εγκληματική επίθεση-αφορμή-πρόκληση του ιμπεριαλισμού, ακολουθείται από ένα τεράστιο μπούμερανγκ εναντίον του από την επαναστατημένη ανθρωπότητα, αλλά και από μια αύξηση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ανάμεσα σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ-Ιαπωνία, όπως  αμέσως μετά την αρπαγή του Προέδρου Μαδούρο.